๓ แต่​ข้าพเจ้า, นีไฟ, เขียน​เรื่อง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ไว้, และ​ข้าพเจ้า​ถือว่า​มัน​มี​คุณค่า^ก​ใหญ่​หลวง, และ​โดย​เฉพาะ​ต่อ​ผู้คน​ของ​ข้าพเจ้า. เพราะ​ข้าพเจ้า​สวดอ้อนวอน^ข​อยู่​ตลอด​เวลา​เพื่อ​พวก​เขา​ใน​เวลา​กลางวัน, และ​ดวงตา​ข้าพเจ้า​ทำให้​หมอน​ข้าพเจ้า​เปียก​ใน​เวลา​กลางคืน, เพราะ​พวก​เขา; และ​ข้าพเจ้า​ร้อง​หา​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย​ศรัทธา, และ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ได้ยิน​เสียง​ร้องขอ​ง​ข้าพเจ้า.

  ๑๑ และ​หลังจาก​ข้าพเจ้า, อีนัส, ได้ยิน​พระ​ดำรัส​นี้​แล้ว, ศรัทธา​ข้าพเจ้า​เริ่ม​ไม่​สั่น​คลอน​ใน​พระเจ้า; และ​ข้าพเจ้า​สวด​อ้อนวอน​ต่อ​พระองค์​เพื่อ​ชาวเล​มัน​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย​ความ​กระวนกระวาย​อยู่​นาน​หลาย​ครั้ง.