๑๐ และ​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​บรรพบุรุษ​ของเรา^ก, ผู้ทรง​นำ​เรา​ออก​จากอียิปต์^ข, ออก​จาก​การ​เป็น​ทาส, และ​ได้​รับ​การ​ปกปักรักษา​ใน​แดน​ทุรกันดาร​จาก​พระองค์, แท้จริง​แล้ว, พระผู้เป็นเจ้า​ของ​อับราฮัม^ค, และ​ของ​อิสอัค, และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ยา​โค​บ, ทรง​ยอมพระองค์^ง, ตาม​คำขอ​ง​เทพ, อย่าง​มนุษย์, ให้​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ของ​คน​ชั่ว​ร้าย, ให้​ถูก​ยกขึ้น^จ, ตาม​คำขอ​ง​ซีนัค^ฉ, และ​ถูก​ตรึง​ไว้​ที่กางเขน^ช, ตาม​คำขอ​งนีอัม, และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ในอุโมงค์^ซ, ตาม​คำขอ​งซีนัส^ฌ, ซึ่ง​ท่าน​พูด​เกี่ยว​กับ​สาม​วัน​แห่ง​ความมืด^ญ, ซึ่ง​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​ที่​ให้​ไว้​ถึง​การ​สิ้นพระชนม์​ของ​พระองค์​ต่อ​ผู้​อยู่​อาศัย​ตาม​เกาะ​ใน​ทะเล, โดย​เฉพาะ​อย่าง​ยิ่ง​ให้​แก่​ผู้​ที่​เป็น​ของ​เชื้อสาย​แห่ง​อิสราเอล^ฎ.

  ๒๘ และ​พ่อ​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ยก​พ่อขึ้น^ก​ใน​วัน​สุดท้าย, เพื่อ​พำนัก​อยู่​กับ​พระองค์​ใน​รัศมีภาพ^ข; แท้จริง​แล้ว, และ​พ่อ​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ตลอด​กาล, เพราะ​พระองค์​ทรงพา^ค​บรรพบุรุษ​เรา​ออก​จาก​อียิปต์, และ​พระองค์​ทรง​กลืน​ชาว​อียิปต์^ง​ใน​ทะเล​แดง; และ​พระองค์​ทรง​นำ​พวก​เขา​โดย​เด​ชานุ​ภาพ​ของ​พระองค์​มา​สู่​แผ่นดิน​ที่​สัญญา​ไว้; แท้จริง​แล้ว, และ​พระองค์​ทรง​ปลดปล่อย​พวก​เขา​ออก​จาก​ความ​เป็น​ทาส​และ​ความ​เป็น​เชลย​เป็น​ครั้ง​คราว.