๑๐ และ​พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​บรรพบุรุษ​ของเรา^ก, ผู้ทรง​นำ​เรา​ออก​จากอียิปต์^ข, ออก​จาก​การ​เป็น​ทาส, และ​ได้​รับ​การ​ปกปักรักษา​ใน​แดน​ทุรกันดาร​จาก​พระองค์, แท้จริง​แล้ว, พระผู้เป็นเจ้า​ของ​อับราฮัม^ค, และ​ของ​อิสอัค, และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ยา​โค​บ, ทรง​ยอมพระองค์^ง, ตาม​คำขอ​ง​เทพ, อย่าง​มนุษย์, ให้​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ของ​คน​ชั่ว​ร้าย, ให้​ถูก​ยกขึ้น^จ, ตาม​คำขอ​ง​ซีนัค^ฉ, และ​ถูก​ตรึง​ไว้​ที่กางเขน^ช, ตาม​คำขอ​งนีอัม, และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ในอุโมงค์^ซ, ตาม​คำขอ​งซีนัส^ฌ, ซึ่ง​ท่าน​พูด​เกี่ยว​กับ​สาม​วัน​แห่ง​ความมืด^ญ, ซึ่ง​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​ที่​ให้​ไว้​ถึง​การ​สิ้นพระชนม์​ของ​พระองค์​ต่อ​ผู้​อยู่​อาศัย​ตาม​เกาะ​ใน​ทะเล, โดย​เฉพาะ​อย่าง​ยิ่ง​ให้​แก่​ผู้​ที่​เป็น​ของ​เชื้อสาย​แห่ง​อิสราเอล^ฎ.

  ๓ ดังนั้น, ดัง​ที่​ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​แล้ว, สมควร​ที่​พระ​คริสต์—เพราะ​เมื่อ​คืน​นี้เทพ^ก​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า​นี่​จะ​เป็น​พระ​นาม​ของ​พระองค์—จะ​เสด็จ​มา​ใน​บรรดาชาวยิว^ข, ใน​บรรดา​คน​ที่​ชั่ว​ร้าย​กว่า​พวก​อื่น​ใน​โลก; และ​พวก​เขา​จะตรึง^ค​พระองค์​ไว้​บน​กางเขน—เพราะ​จำ​ต้อง​เป็น​ดังนั้น​กับ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา, และ​ไม่​มี​ประชาชาติ​อื่น​ใน​แผ่นดิน​โลก​จะตรึง^งพระผู้เป็นเจ้า^จ​ของ​พวก​เขา​ไว้​บน​กางเขน.