พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน
หนังสือ​ของ​โม​ไซยาห์
บท​ที่ ๒๖
  ๓๙ และ​พวก​เขา​ตักเตือน​พี่น้อง​ของ​ตน; และ​พวก​เขา​ได้​รับ​การตักเตือน​ด้วย, ทุก​คน​โดย​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ตาม​แต่​บาป​ของ​เขา, หรือ​บาป​ที่​เขา​กระทำ​ไป, โดย​รับ​บัญชา​จาก​พระผู้เป็นเจ้า​ให้​สวดอ้อนวอน​โดย​ไม่​หยุดหย่อน, และ​น้อม​ขอบพระทัย​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​ทุก​สิ่ง.

เชิงอรรถ
๓๙
๒ นี. ๓๒:๘–๙.
  ๘ และ​บัดนี้, พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้า​สำเหนียก​ว่า​ท่าน​ยัง​ไตร่ตรอง​อยู่​ใน​ใจ​ท่าน; และ​มัน​ทำให้​ข้าพเจ้า​เศร้า​โศก​ที่​ข้าพเจ้า​ต้อง​พูด​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​นี้. เพราะ​หาก​ท่าน​จะ​ฟัง​พระ​วิญญาณ​ซึ่ง​สอน​มนุษย์​ให้​สวดอ้อนวอน, ท่าน​จะ​รู้​ว่า​ท่าน​ต้อง​สวด​อ้อนวอน; เพราะ​วิญญาณชั่ว​ไม่​สอน​มนุษย์​ให้​สวด​อ้อนวอน, แต่​สอน​เขา​ว่า​เขา​ต้อง​ไม่​สวด​อ้อนวอน.