พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​โม​ไซยาห์
บท​ที่ ๑๔
  ๖ เรา​ทั้งหลาย, ล้วน​หลง​ทาง​ไป​แล้ว, ดุจดังแกะ; เรา​ทุก​คน​หัน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน​เอง; และ​พระเจ้า​ทรง​วาง​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ของ​เรา​ทุก​คน​ไว้​กับ​พระองค์.

เชิงอรรถ
มธ. ๙:๓๖.
๒ นี. ๒๘:๑๔.
  ๑๔ พวก​เขาชูคอ​และ​เชิด​หน้า; แท้จริง​แล้ว, และ​เพราะ​ความ​จองหอง, และ​ความ​ชั่ว​ร้าย, และ​ความ​น่า​ชิงชัง, และ​การ​ผิด​ประเวณี, พวก​เขา​จึง​หลงทาง​ไป​สิ้น​เว้นแต่​เพียง​ไม่​กี่​คน, ซึ่ง​เป็น​ผู้​ติดตาม​ที่​ถ่อม​ตน​ของ​พระ​คริสต์; กระนั้น​ก็ตาม, พวก​เขา​ยัง​ถูก​นำ​ไป, ผล​คือ​ใน​หลาย​ครั้ง​พวก​เขา​ผิด​พลาด​เพราะ​กฎเกณฑ์​ของ​มนุษย์​สอน​พวก​เขา.
แอลมา ๕:๓๗.
  ๓๗ โอ้​ท่าน​ผู้​ทำ​งาน​แห่ง​ความ​ชั่วช้า​สามานย์; ท่าน​ผู้​ลำพอง​ใน​สิ่ง​ไร้ประโยชน์​ของ​โลก, ท่าน​ผู้​อ้าง​ว่า​รู้​ทาง​แห่ง​ความชอบ​ธรรม กระนั้น​ก็ตาม​ยัง​หลงไป, ดังแกะ​ที่​ไม่​มี​เมษ​บาล, ทั้งที่​พระ​เมษ​บาล​องค์​หนึ่ง​ทรง​ตามเรียก​หา​ท่าน​และ​ยัง​คง​ตาม​เรียก​หา​ท่าน, แต่​ท่าน​ไม่​ยอม​สดับฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ !