๒๖ และ​ลูก​พร่ำ​บ่น​เพราะ​เขา​ตรง​ไป​ตรง​มา​กับ​ลูก. ลูก​กล่าว​ว่า​เขา​ใช้​ถ้อยคำรุนแรง^ก; ลูก​กล่าว​ว่า​เขา​โกรธ​ลูก; แต่​ดูเถิด, ถ้อยคำ​รุนแรง​ของ​เขา​เป็น​ถ้อยคำ​รุนแรง​ของ​พลัง​แห่ง​พระ​วจนะ​พระผู้เป็นเจ้า, ซึ่ง​อยู่​กับ​เขา; และ​สิ่ง​ที่​ลูก​เรียก​ว่าความ​โกรธ​นั้น​คือ​ความ​จริง, ตาม​ที่​อยู่​ใน​พระผู้เป็นเจ้า, ซึ่ง​เขา​ควบคุม​ไม่​ได้, โดย​แสดง​ให้​ประจักษ์​อย่าง​อาจหาญ​เกี่ยว​กับ​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ของ​ลูก.

  ๔๑ ไม่​มี​อำนาจ​หรือ​อิทธิพล​ใด​สามารถ​หรือ​จะ​ธำรง​ไว้​ได้โดย​อาศัย​ฐานะ​ปุโรหิต, นอกจาก​โดย​การชักชวน^ก, โดย​ความอดกลั้น^ข, โดย​ความ​สุภาพ​อ่อนน้อม​และ​ความ​อ่อนโยน, และ​โดย​ความ​รัก​ที่​ไม่​เสแสร้ง;