การเป็นคนเที่ยงธรรม, บริสุทธิ์, มีคุณธรรม, ซื่อตรง; ปฏิบัติตนด้วยการเชื่อฟังพระบัญชาของพระผู้เป็นเจ้า; หลีกเลี่ยงบาป.
พระเจ้าทรงอำนวยพระพรแก่คนชอบธรรม,
สดด. ๕:๑๒. พระเนตรของพระเจ้าเห็นคนชอบธรรม,
สดด. ๓๔:๑๕, ๑๗ (๑ ปต. ๓:๑๒). เมื่อคนชอบธรรมทวีอำนาจ, ประชาชนก็เปรมปรีดิ์,
สภษ. ๒๙:๒ (
คพ. ๙๘:๙–๑๐). บุคคลผู้ใดหิวกระหายความชอบธรรม ผู้นั้นเป็นสุข,
มธ. ๕:๖ (
๓ นี. ๑๒:๖). ท่านทั้งหลายจงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน,
มธ. ๖:๓๓. ผู้ชอบธรรมจะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์,
มธ. ๒๕:๔๖. คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล,
ยากอบ ๕:๑๖. เขาผู้ชอบธรรมย่อมเป็นที่โปรดปรานของพระผู้เป็นเจ้า,
๑ นี. ๑๗:๓๕. พระองค์จะทรงปกปักรักษาคนชอบธรรม; พวกเขาจึงไม่ต้องกลัว,
๑ นี. ๒๒:๑๗, ๒๒. ซาตานจะไม่มีอำนาจเพราะความชอบธรรมของผู้คนของพระเจ้า,
๑ นี. ๒๒:๒๖. หากไม่มีความชอบธรรมก็ไม่มีความสุข,
๒ นี. ๒:๑๓. คนชอบธรรมจะสืบทอดอาณาจักรของพระผู้เป็นเจ้าเป็นมรดก,
๒ นี. ๙:๑๘. คนชอบธรรมหากลัวคำแห่งความจริงไม่,
๒ นี. ๙:๔๐. มนุษย์ทั้งปวงจะต้องเปลี่ยนมาสู่สภาพแห่งความชอบธรรม,
โมไซยาห์ ๒๗:๒๕–๒๖. ชื่อคนชอบธรรมจะเขียนไว้ในหนังสือแห่งชีวิต,
แอลมา ๕:๕๘. ท่านแสวงหาความสุขด้วยการทำความชั่วช้าสามานย์, ซึ่งสิ่งนี้ตรงกันข้ามกับธรรมชาติของความชอบธรรม,
ฮีล. ๑๓:๓๘. เพลงจากคนชอบธรรมเป็นคำสวดอ้อนวอนต่อเรา,
คพ. ๒๕:๑๒. จงยืนเถิด, โดยมีเกราะอกแห่งความชอบธรรม.
คพ. ๒๗:๑๖ (อฟ. ๖:๑๔). ความตายของคนชอบธรรมหวานสำหรับพวกเขา,
คพ. ๔๒:๔๖. เราจะรวบรวมคนชอบธรรมจากบรรดาประชาชาติทั้งปวง,
คพ. ๔๕:๗๑. มนุษย์ควรทำให้เกิดความชอบธรรมยิ่งด้วยเจตจำนงอิสระ,
คพ. ๕๘:๒๗. คนที่ทำงานแห่งความชอบธรรมจะได้รับสันติสุขในโลกนี้และชีวิตนิรันดร์ในโลกที่จะมาถึง,
คพ. ๕๙:๒๓. ณ การเสด็จมาครั้งที่สอง, จะเกิดการแยกโดยสิ้นเชิงระหว่างคนชอบธรรมกับคนชั่วร้าย,
คพ. ๖๓:๕๔. อำนาจแห่งสวรรค์จะถูกควบคุมตามหลักธรรมแห่งความชอบธรรมเท่านั้น,
คพ. ๑๒๑:๓๖. ในบรรดาคนชอบธรรมมีสันติสุข,
คพ. ๑๓๘:๒๒. ผู้คนของไซอันดำรงอยู่ในความชอบธรรม,
โมเสส ๗:๑๘. อับราฮัมเป็นผู้ดำเนินชีวิตในความชอบธรรม,
อับรา. ๑:๒.