|
หัวข้อเรียงตามลำดับตัวอักษร
แอลมา, บุตรของแอลมา
ในพระคัมภีร์มอรมอน, หัวหน้าผู้พิพากษาคนแรกและศาสดาพยากรณ์ในชนชาตินีไฟ. ในช่วงปีต้นๆ เขาหมายมั่นจะทำลายศาสนจักร ( โมไซยาห์ ๒๗:๘–๑๐). อย่างไรก็ตาม, เทพองค์หนึ่งปรากฏต่อเขาและเขาเปลี่ยนใจเลื่อมใสมาสู่พระกิตติคุณ ( โมไซยาห์ ๒๗:๘–๒๔; แอลมา ๓๖:๖–๒๗). ต่อมาเขาสละตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาของตนเพื่อไปสอนผู้คน ( แอลมา ๔:๑๑–๒๐).
หนังสือของแอลมา: หนังสือที่แยกออกมาต่างหากอยู่ในพระคัมภีร์มอรมอน, ประกอบด้วยความย่อจากบันทึกต่างๆ ของศาสดาพยากรณ์แอลมา, บุตรของแอลมา, และฮีลามันบุตรของเขา. เหตุการณ์ซึ่งบรรยายไว้ในหนังสือเกิดขึ้นประมาณ ๙๑ ถึง ๕๒ ปีก่อนคริสตกาล. หนังสือมี ๖๓ บท. บทที่ ๑–๔ บรรยายถึงการกบฎของผู้ติดตามนีฮอร์กับแอมลิไซต่อต้านชาวนีไฟ. สงครามต่างๆ ที่เกิดขึ้นด้วยสาเหตุนี้จัดอยู่ในบรรดาสงครามที่ทำลายล้างมากที่สุดเท่าที่มีมาในประวัติศาสตร์ของชาวนีไฟ. บทที่ ๕–๑๖ ประกอบด้วยเรื่องราวของการเดินทางไปสอนศาสนาในช่วงต้นของแอลมา, รวมทั้งโอวาทของเขาเรื่องพระเมษบาลผู้ประเสริฐ ( แอลมา ๕) และคำสั่งสอนของเขากับอมิวเล็คในเมืองแอมันไนฮาห์. บทที่ ๑๗–๒๗ ประกอบด้วยบันทึกของบรรดาบุตรของโมไซยาห์และการปฏิบัติศาสนกิจของพวกเขาท่ามกลางชาวเลมัน. บทที่ ๒๘–๔๔ ประกอบด้วยโอวาทสำคัญที่สุดบางเรื่องของแอลมา. ในบทที่ ๓๒ แอลมาเปรียบเทียบพระคำกับเมล็ดพืช; ในบทที่ ๓๖ เขาเล่าเรื่องราวการเปลี่ยนใจเลื่อมใสของตนแก่ฮีลามันบุตรชาย. บทที่ ๓๙–๔๒ บันทึกคำแนะนำของแอลมาแก่โคริแอนทอนบุตรของเขา, ผู้ซึ่งเข้ามาพัวพันกับการล่วงละเมิดทางศีลธรรม; โอวาทสำคัญนี้อธิบายความยุติธรรม, ความเมตตา, การฟื้นคืนชีวิต, และการชดใช้. บทที่ ๔๕–๖๓ บรรยายถึงสงครามต่างๆ ของชาวนีไฟในช่วงเวลานั้นและการย้ายถิ่นฐานภายใต้เฮกอธ. ผู้นำที่ยิ่งใหญ่เช่น แม่ทัพโมโรไน, ทีแอนคัม, และลีไฮช่วยปกปักรักษาชาวนีไฟโดยผ่านวีรกรรมในเวลาที่เหมาะสม.
|