|
หัวข้อเรียงตามลำดับตัวอักษร
อิสราเอล
พระเจ้าประทานชื่อ อิสราเอล แก่ยาโคบ, บุตรของอิสอัคและหลานของอับราฮัมในภาคพันธสัญญาเดิม (ปฐก. ๓๒:๒๘; ๓๕:๑๐). ชื่ออิสราเอลจะหมายถึงตัวยาโคบเอง, ลูกหลานของท่าน, หรืออาณาจักรซึ่งลูกหลานเหล่านั้นครั้งหนึ่งเคยครอบครองในสมัยพันธสัญญาเดิมก็ได้ (๒ ซมอ. ๑:๒๔; ๒๓:๓). หลังจากโมเสสนำลูกหลานของอิสราเอลออกจากพันธนาการของอียิปต์แล้ว (อพย. ๓–๑๔), พวกเขาอยู่ในการปกครองของเหล่าผู้พิพากษาเป็นเวลากว่าสามร้อยปี. เริ่มจากกษัตริย์ซาอูล, บรรดากษัตริย์ปกครองเหนืออิสราเอลซึ่งรวมกันเป็นหนึ่งเดียวจนถึงการสิ้นชีวิตของซาโลมอน, เมื่อสิบเผ่าก่อการกบฏกับเรโหโบอัมเพื่อสร้างประชาชาติแยกต่างหาก. หลังจากอาณาจักรของอิสราเอลถูกแบ่งแยก, บรรดาเผ่าในตอนเหนือ, ซึ่งเป็นส่วนที่ใหญ่กว่า, รักษาชื่อ อิสราเอล ไว้, ขณะที่อาณาจักรตอนใต้เรียกว่ายูดาห์. ในปัจจุบันแผ่นดินแห่งคานาอันก็เรียกว่า อิสราเอล เช่นกัน. ในอีกความหมายหนึ่ง, อิสราเอลหมายถึงผู้ที่เชื่ออย่างแท้จริงในพระคริสต์ (รม. ๑๐:๑; ๑๑:๗; กท. ๖:๑๖; อฟ. ๒:๑๒).
สิบสองเผ่าของอิสราเอล : ยาโคบ หลานของอับราฮัม, ซึ่งชื่อได้เปลี่ยนไปเป็นอิสราเอล, มีบุตรชายสิบสองคน. ลูกหลานของพวกเขาต่อมาเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นสิบสองเผ่าของอิสราเอลหรือลูกหลานของอิสราเอล. สิบสองเผ่าเหล่านี้ได้แก่: รูเบน, สิเมโอน, เลวี, ยูดาห์, อิสสาคาร์, และเศบูลุน (บุตรของยาโคบกับเลอาห์); ดานและนัฟทาลี (บุตรของยาโคบกับบิลฮาห์); กาดและอาเชอร์ (บุตรของยาโคบกับศิลปาห์); โยเซฟและเบนยามิน (บุตรของยาโคบกับราเชล) (ปฐก. ๒๙:๓๒–๓๐:๒๔; ๓๕:๑๖–๑๘).
ยาโคบให้พรผู้นำเผ่าแต่ละคนก่อนจะสิ้นชีวิต (ปฐก. ๔๙:๑–๒๘). สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม, ดูชื่อบุตรแต่ละคนของยาโคบ.
รูเบน, บุตรหัวปีของภรรยาคนแรกของยาโคบ, เลอาห์, สูญเสียพรสิทธิบุตรหัวปีและมรดกสองเท่าของเขาเนื่องจากการผิดศีลธรรม (ปฐก. ๔๙:๓–๔). สิทธิบุตรหัวปีจึงตกเป็นของโยเซฟ, ผู้ซึ่งเป็นบุตรหัวปีของภรรยาคนที่สองของยาโคบ, ราเชล (๑ พศด. ๕:๑–๒). เลวี, ซึ่งเผ่าของเขาพระเจ้าทรงเลือกไว้เพื่อให้เป็นผู้ปฏิบัติศาสนกิจของฐานะปุโรหิต, ไม่ได้รับมรดกเนื่องจากการเรียกพิเศษของพวกเขาเพื่อปฏิบัติศาสนกิจในบรรดาเผ่าทั้งหมด. สิ่งนี้ทำให้มรดกสองเท่าของโยเซฟถูกแบ่งให้แก่บุตรของโยเซฟ, เอฟราอิมกับมนัสเสห์ (๑ พศด. ๕:๑; ยรม. ๓๑:๙), ผู้ซึ่งนับเป็นคนละเผ่ากับอิสราเอล (ปจส., ปฐก. ๔๘:๕–๖).
สมาชิกในเผ่ายูดาห์ต้องเป็นผู้ปกครองจนกว่าพระเมสสิยาห์เสด็จมา (ปฐก. ๔๙:๑๐; ปจส., ปฐก. ๕๐:๒๔). ในยุคสุดท้ายเผ่าเอฟราอิมได้รับอภิสิทธิ์ในการนำข่าวสารของการฟื้นฟูพระกิตติคุณไปสู่โลกและรวมอิสราเอลที่กระจัดกระจาย (ฉธบ. ๓๓:๑๓–๑๗). เวลาจะมาถึงเมื่อเอฟราอิมจะมีบทบาทเป็นผู้นำในการรวมทุกเผ่าของอิสราเอลเป็นหนึ่งเดียวกัน, โดยผ่านพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ (อสย. ๑๑:๑๒–๑๓; คพ. ๑๓๓:๒๖–๓๔).
การกระจัดกระจายของอิสราเอล: พระเจ้าทรงทำให้สิบสองเผ่าของอิสราเอลกระจัดกระจายและรับทุกข์ทรมานเนื่องจากความไม่ชอบธรรมและการกบฏของพวกเขา. อย่างไรก็ตาม, พระเจ้ายังทรงทำให้การกระจัดกระจายของผู้คนที่พระองค์ทรงเลือกไว้ในบรรดาประชาชาติของโลกเป็นพรแก่ประชาชาติเหล่านั้น.
เราจะให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปอยู่ในบรรดาประชาชาติ, ลนต. ๒๖:๓๓. พระเจ้าจะทรงทำให้เจ้ากระจัดกระจายไปในบรรดาผู้คนทั้งปวง, ฉธบ. ๒๘:๒๕, ๓๗, ๖๔. เราจะกระทำเขาให้เป็นที่หวาดเสียวแก่ราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลก, ยรม. ๒๙:๑๘–๑๙. เราจะร่อนพงศ์พันธุ์อิสราเอลท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย, อาโมส ๙:๙ (ศคย. ๑๐:๙). พระบิดาได้ทรงใช้พระเยซูไปยังแกะหลงของวงศ์วานอิสราเอล, มธ. ๑๕:๒๔. แกะอื่นซึ่งมิได้เป็นของคอกนี้เราก็มีอยู่, ยอห์น ๑๐:๑๖. อิสราเอลจะกระจัดกระจายทั่วพื้นพิภพ, ๑ นี. ๒๒:๓–๘. เจคอบยกนิทานสอนใจของซีนัสเรื่องต้นมะกอกสวนและมะกอกป่ามาเล่า, เจคอบ ๕–๖. งานของพระบิดาจะเริ่มต้นในบรรดาเผ่าที่กระจัดกระจาย, ๓ นี. ๒๑:๒๖.
การรวบรวมอิสราเอล: เชื้อสายแห่งอิสราเอลจะได้มารวมกันในยุคสุดท้ายก่อนการเสด็จมาของพระคริสต์ ( ลช. ๑:๑๐). พระเจ้าทรงรวมผู้คนของพระองค์ อิสราเอล เมื่อพวกเขายอมรับพระองค์และรักษาพระบัญญัติของพระองค์.
พระองค์จะทรงยกอาณัติสัญญาและพวกเขาจะมา, อสย. ๕:๒๖. เราจะรวบรวมเจ้าด้วยความสมเพชยิ่ง, อสย. ๕๔:๗. อิสราเอลและยูดาห์จะกลับมารวมกันที่แผ่นดินของพวกเขา, ยรม. ๓๐:๓. พระเจ้าจะทรงรวบรวมพงศ์พันธุ์อิสราเอลจากชนชาติที่พวกเขากระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางนั้น, อสค. ๒๘:๒๕. เมื่อเวลากำหนดครบบริบูรณ์แล้ว พระองค์จะทรงรวบรวมทุกสิ่งไว้ในพระคริสต์, อฟ. ๑:๑๐. หลังจากอิสราเอลกระจัดกระจาย, พวกเขาจะรวมกันอีก, ๑ นี. ๑๕:๑๒–๑๗. พระเจ้าจะทรงรวมผู้คนทั้งหมดที่เป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอล, ๑ นี. ๑๙:๑๖ ( ๓ นี. ๑๖:๕). พระองค์จะทรงนำพวกเขาออกจากความมืดและพวกเขาจะรู้ว่าพระเจ้าคือพระผู้ช่วยให้รอดของพวกเขา, ๑ นี. ๒๒:๑๒. พระผู้เป็นเจ้าจะทรงรวมและทรงนับลูกๆ ของพระองค์, ๑ นี. ๒๒:๒๕. ประชาชาติของคนต่างชาติจะนำอิสราเอลไปสู่ผืนแผ่นดินแห่งมรดกของตน, ๒ นี. ๑๐:๘ ( ๓ นี. ๑๖:๔). ผู้คนของเราและถ้อยคำของเราจะรวมไว้เป็นหนึ่งเดียว, ๒ นี. ๒๙:๑๓–๑๔. เอ็ลเดอร์ได้รับการเรียกให้รวมผู้ที่ทรงเลือกไว้, คพ. ๒๙:๗ ( คพ. ๓๙:๑๑). เราจะรวมผู้ที่เราเลือกไว้, คพ. ๓๓:๖. รวมเพื่อเราจะให้กฎของเราแก่เจ้าและเจ้าจะได้รับการประสาทพร, คพ. ๓๘:๓๑–๓๓. เราจะกู้ผู้คนของเรา, ซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอล, คพ. ๓๙:๑๑. วิสุทธิชนจะออกมา, คพ. ๔๕:๔๖. โมเสสมอบกุญแจทั้งหลายของการรวบรวม, คพ. ๑๑๐:๑๑. ความชอบธรรมและความจริงถั่งท้นแผ่นดินโลกและรวบรวมผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ออกมา, โมเสส ๗:๖๒. การรวมเปรียบได้กับการรวมกันของฝูงแร้งที่ซากศพ, จส—ม ๑:๒๗.
สิบเผ่าที่สูญหายไปของอิสราเอล: เผ่าทั้งสิบของอิสราเอลประกอบเป็นอาณาจักรตอนเหนือของอิสราเอลและถูกพาไปเป็นเชลยในอัสซีเรียเมื่อ ๗๒๑ ปีก่อนคริสตกาล. ในเวลานั้นพวกเขาไปยัง “ประเทศทางตอนเหนือ” และสูญหายไปโดยที่คนอื่นไม่ทราบ. ในยุคสุดท้ายพวกเขาจะกลับมา.
เราจะพูดกับทิศเหนือว่า, ปล่อยเถิด, อสย. ๔๓:๖. พวกเหล่านี้จะมาจากทางเหนือ, อสย. ๔๙:๑๒ ( ๑ นี. ๒๑:๑๒). ยูดาห์และอิสราเอลจะมารวมกันจากแผ่นดินฝ่ายเหนือ, ยรม. ๓:๑๘. พระเจ้าผู้ทรงนำประชาชนอิสราเอลออกมาจากแผ่นดินฝ่ายเหนือทรงพระชนม์, ยรม. ๑๖:๑๔–๑๖. เราจะนำเขามาจากแดนเหนือ, ยรม. ๓๑:๘. ชาวนีไฟกับชาวยิวจะมีถ้อยคำของเผ่าอิสราเอลที่สูญหายไป, ๒ นี. ๒๙:๑๒–๑๓. เราจะแสดงตนแก่เผ่าอิสราเอลที่สูญหายไป, ๓ นี. ๑๗:๔. เมื่อพระกิตติคุณได้รับการสั่งสอนแก่ผู้ที่เหลืออยู่ของเชื้อสายแห่งอิสราเอล, พระองค์จะทรงรวบรวมเผ่าที่สูญหายกลับบ้านสู่แผ่นดินแห่งมรดกของพวกเขา, ๓ นี. ๒๑:๒๖–๒๙. โมเสสมอบหมายกุญแจทั้งหลายของการรวบรวมอิสราเอลแก่โจเซฟ สมิธและออลิเวอร์ คาวเดอรี, คพ. ๑๑๐:๑๑. คนเหล่านั้นที่อยู่ในดินแดนทางเหนือจะมาอยู่ในความทรงจำต่อพระพักตร์พระเจ้า, คพ. ๑๓๓:๒๖–๓๒. เราเชื่อในการรวมกันอย่างเป็นรูปธรรมของอิสราเอล, ลช. ๑:๑๐.
|