วัตถุประสงค์ของการสวดอ้อนวอนไม่ใช่เพื่อเปลี่ยนพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า, แต่เพื่อให้ตัวเราและคนอื่นๆ ได้รับพรที่พระผู้เป็นเจ้าเต็มพระทัยประทานให้อยู่แล้ว, แต่เราต้องทูลขอเพื่อให้ได้มา.
ฝ่ายมนุษย์เริ่มต้นนมัสการโดยออกพระนามพระเยโฮวาห์,
ปฐก. ๔:๒๖. ที่ที่เมื่อก่อนท่านสร้างแท่นไว้, อับรามนมัสการออกพระนามพระเจ้าที่นั่น,
ปฐก. ๑๓:๔. คนใช้ของอับราฮัมอธิษฐานขอความช่วยเหลือในการหาภรรยาให้อิสอัค,
ปฐก. ๒๔:๑๐–๑๙. ส่วนข้าพเจ้าขออย่าให้มีวี่แววที่ข้าพเจ้าจะกระทำบาปต่อพระเจ้าด้วยการหยุดอธิษฐานเพื่อท่านทั้งหลาย,
๑ ซมอ. ๑๒:๒๓. พระเจ้าทรงได้ยินคำอธิษฐานของคนชอบธรรม,
สภษ. ๑๕:๒๙. เจ้าจะแสวงหาเรา, และพบเราเมื่อเจ้าแสวงหาเราด้วยสิ้นสุดใจของเจ้า,
ยรม. ๒๙:๑๒–๑๓. จงอธิษฐานเพื่อผู้ที่ข่มเหงท่าน,
มธ. ๕:๔๔ (ลูกา ๖:๒๘;
๓ นี. ๑๒:๔๔). จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่ลี้ลับ,
มธ. ๖:๕–๘ (
๓ นี. ๑๓:๕–๘). ท่านทั้งหลายจงอธิษฐานตามอย่างนี้,
มธ. ๖:๙–๑๓ (ลูกา ๑๑:๒;
๓ นี. ๑๓:๙). จงขอ, แล้วจะได้,
มธ. ๗:๗ (
๓ นี. ๑๔:๗;
คพ. ๔:๗;
๖:๕;
๖๖:๙). พระเยซูเสด็จขึ้นไปบนภูเขาโดยลำพังเพื่ออธิษฐาน,
มธ. ๑๔:๒๓. ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังและอธิษฐาน, เพื่อท่านจะไม่ต้องถูกล่อลวง,
มธ. ๒๖:๔๑ (มาระโก ๑๔:๓๘;
๓ นี. ๑๘:๑๕–๑๘;
คพ. ๓๑:๑๒). จงให้ผู้นั้นทูลขอด้วยความเชื่อ, อย่าสงสัยเลย,
ยากอบ ๑:๕–๖ (
คพ. ๔๒:๖๘;
๔๖:๗). คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล,
ยากอบ ๕:๑๖. จงสดับฟังพระวิญญาณซึ่งสอนมนุษย์ให้สวดอ้อนวอน,
๒ นี. ๓๒:๘–๙. ข้าพเจ้าร้องทูลพระองค์ในคำสวดอ้อนวอนอย่างสุดกำลัง,
อีนัส ๑:๔. ข้าพเจ้าอดอาหารและสวดอ้อนวอนมาหลายวัน,
แอลมา ๕:๔๕–๔๖ (
แอลมา ๒๖:๒๒). พวกท่านยอมตนในการสวดอ้อนวอน, และการอดอาหารอย่างมาก,
แอลมา ๑๗:๓. ท่านจำได้หรือไม่ที่ซีนัสกล่าวไว้เกี่ยวกับการสวดอ้อนวอนหรือการนมัสการ ?
แอลมา ๓๓:๓. จงนอบน้อมถ่อมตน, และสวดอ้อนวอนต่อไป,
แอลมา ๓๔:๑๘–๒๗. จงปรึกษาพระเจ้าในการกระทำทั้งหมดของลูก,
แอลมา ๓๗:๓๗. เจ้าต้องสวดอ้อนวอนถึงพระบิดาเสมอในนามของเรา,
๓ นี. ๑๘:๑๙–๒๐. จงสวดอ้อนวอนในครอบครัวของเจ้า,
๓ นี. ๑๘:๒๑. พระเยซูทรงสวดอ้อนวอนถึงพระบิดา,
๓ นี. ๑๙:๓๑–๓๔ (ยอห์น ๑๗;
๓ นี.๑๘:๑๖). พระองค์ทรงสั่งพวกเขาไม่ให้หยุดสวดอ้อนวอนในใจ,
๓ นี. ๒๐:๑. หากเขาจะสวดอ้อนวอนและมิใช่ด้วยเจตนาอันแท้จริง, มันก็ไม่เป็นประโยชน์กับเขาเลย,
โมโร. ๗:๖–๙. อย่าขอสิ่งที่เจ้าไม่ควรขอ,
คพ. ๘:๑๐. สวดอ้อนวอนเสมอ, เพื่อเจ้าจะออกมาอย่างผู้ชนะ,
คพ. ๑๐:๕. เราบัญชาเจ้าว่าเจ้าจงสวดอ้อนวอนโดยออกเสียงเช่นเดียวกับในใจเจ้า,
คพ. ๑๙:๒๘. จะประทานพระวิญญาณแก่เจ้าโดยคำสวดอ้อนวอนจากศรัทธา,
คพ. ๔๒:๑๔. เจ้าจงไปยังบ้านแห่งการสวดอ้อนวอนและถวายศีลระลึกของเจ้า,
คพ. ๕๙:๙ (มธ. ๒๑:๑๓). บิดามารดาพึงสอนลูกๆ ของตนให้สวดอ้อนวอน,
คพ. ๖๘:๒๘. พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาจึงทรงเชื่องช้าในการสดับฟังคำสวดอ้อนวอนของพวกเขา,
คพ. ๑๐๑:๗–๘ (
โมไซยาห์ ๒๑:๑๕). เจ้าจงอ่อนน้อมถ่อมตน; และพระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าของเจ้าจะทรงให้คำตอบคำสวดอ้อนวอนของเจ้าแก่เจ้า,
คพ. ๑๑๒:๑๐. อาดัมได้รับบัญชาให้เรียกหาพระผู้เป็นเจ้าในพระนามของพระบุตร,
โมเสส ๕:๘. พระบิดาและพระบุตรทรงปรากฏต่อโจเซฟ สมิธเพื่อตอบคำสวดอ้อนวอนของท่าน,
จส—ป ๑:๑๑–๒๐.