การตกของอาดัมนำความตายทางวิญญาณมาสู่โลก (
โมเสส ๖:๔๘). มรรตัยซึ่งมีความคิด, คำพูด, และงานชั่วร้ายจะตายทางวิญญาณขณะยังมีชีวิตอยู่บนแผ่นดินโลก (๑ ทธ. ๕:๖). โดยผ่านการชดใช้ของพระเยซูคริสต์และโดยการเชื่อฟังหลักธรรมและศาสนพิธีของพระกิตติคุณ, ชายและหญิงจะสะอาดจากบาปและพิชิตความตายทางวิญญาณได้.
คนที่กระทำชั่วจะถูกตัดออกไป,
สดด. ๓๗:๙. ด้วยว่าซึ่งปักใจอยู่กับเนื้อหนังก็คือความตาย,
รม. ๘:๖ (
๒ นี. ๙:๓๙). ความปรารถนาทำให้คนเราต้องถึงความพินาศเสื่อมสูญไป,
๑ ทธ. ๖:๙. บาปนำไปสู่ความตาย,
ยากอบ ๑:๑๕. ผู้ที่มีชัยชนะจะไม่ได้รับอันตรายจากความตายครั้งที่สองเลย,
วว. ๒:๑๑. ความตายครั้งที่สองไม่มีอำนาจเหนือคนเหล่านั้น,
วว. ๒๐:๖, ๑๒–๑๔. มรดกของคนชั่วอยู่ที่ในบึงไฟและกำมะถันที่กำลังไหม้อยู่นั้น นั่นคือ ความตายครั้งที่สอง,
วว. ๒๑:๘ (
คพ. ๖๓:๑๗–๑๘). มนุษย์เป็นอิสระที่จะเลือกเสรีภาพและชีวิตนิรันดร์หรือเลือกการเป็นเชลยและความตาย,
๒ นี. ๒:๒๗ (
๒ นี. ๑๐:๒๓;
แอลมา ๒๙:๕;
ฮีล. ๑๔:๓๐–๓๑). พระผู้เป็นเจ้าทรงเตรียมทางเพื่อการหนีของเราจากความตายและนรก,
๒ นี. ๙:๑๐. ปลดเปลื้องตนเองจากความเจ็บปวดแห่งนรกเพื่อท่านจะไม่ทนทุกข์ความตายครั้งที่สอง,
เจคอบ ๓:๑๑. มนุษย์ปุถุชนเป็นศัตรูกับพระผู้เป็นเจ้า,
โมไซยาห์ ๓:๑๙. ขอพระเจ้าประทานการกลับใจแก่ท่านเพื่อท่านจะไม่ต้องทนรับความตายครั้งที่สอง,
แอลมา ๑๓:๓๐. แอลมาถูกล้อมรอบด้วยโซ่อันเป็นนิจแห่งความตาย,
แอลมา ๓๖:๑๘. คนชั่วตายในเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวกับเรื่องของความชอบธรรม,
แอลมา ๔๐:๒๖ (
แอลมา ๑๒:๑๖). การตกนำความตายทางวิญญาณมาสู่มนุษยชาติทั้งปวง,
แอลมา ๔๒:๙ (
ฮีล. ๑๔:๑๖–๑๘). เมื่ออาดัมตก, เขากลายเป็นผู้ที่ตายทางวิญญาณ,
คพ. ๒๙:๔๐–๔๑, ๔๔.