ตาม​ที่​ใช้​ใน​พระ​คัมภีร์, คำว่า ริษยา มี​สอง​ความ​หมาย: (๑) มีค​วาม​รู้สึก​อย่าง​แรง​กล้า​และ​มีค​วาม​รู้สึก​อ่อนไหว​และ​ลึกซึ้ง​เกี่ยว​กับ​ใคร​บาง​คน​หรือ​บาง​สิ่ง​บาง​อย่าง, และ (๒) ตาม​ที่​มี​อยู่​ใน​พระ​คัมภีร์, ความ​ต้องการ​บาง​สิ่ง​บาง​อย่าง​ซึ่ง​เป็น​ของ​คน​อื่น​เป็น​สิ่ง​ที่​ผิด. รู้สึก​อิจฉา​ใคร​บาง​คน​หรือ​ระแวง​ว่า​คน​อื่น​จะ​ได้​เปรียบ.

มีค​วาม​รู้สึก​อย่าง​แรง​กล้า: เรา​คือ​พระเจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ที่​หวงแหน, อ​พย. ๒๐:๕ (ฉ​ธ​บ. ๕:๙; ๖:๑๕; โม​ไซยาห์ ๑๑:๒๒). เรา​จะ​หวงแหน​นาม​บริสุทธิ์​ของ​เรา, อส​ค. ๓๙:๒๕. เรา​มีค​วาม​หวงแหน​กรุง​เยรูซา​เล็ม​และ​กรุง​ศิโยน, ศ​คย. ๑:๑๔.

รู้สึก​อิจฉา​หรือ​หวาดระแวง: ความ​ริษยา​กระทำ​ให้​คน​เกรี้ยวกราด, ส​ภษ. ๖:๓๒–๓๕. ฝ่าย​บรรพบุรุษ​เหล่า​นั้น, คิด​อิจฉา, จึง​ขาย​โย​เซ​ฟไป​ยัง​ประเทศ​อียิปต์, กิจการ ๗:๙. ความ​รัก​ไม่​อิจฉา, ๑ ค​ร. ๑๓:๔ (โม​โร. ๗:๔๕). ความ​อิจฉา​เกิด​จาก​ความ​ทะนงตัว, ๑ ท​ธ. ๖:๔. ที่​ใด​มีค​วาม​ริษยา, ที่​นั่น​ก็​วุ่นวาย​และ​มี​การก​ระ​ทำ​ชั่วช้า, ยาก​อบ ๓:๑๖. พระเจ้า​ทรง​บัญชา​ไว้​ว่า​มนุษย์​จะ​ไม่​ริษยา, ๒ นี. ๒๖:๓๒. ไม่​มีค​วาม​ริษยา​ใน​บรรดา​ผู้คน​ของนีไฟ, ๔ นี. ๑:๑๕–๑๘. เอ​คิชเริ่ม​ริษยา​บุตร​ของ​ตน, อี​เธอร์ ๙:๗. ปลดเปลื้อง​ตน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ริษยา​และ​ความ​กลัว, ค​พ. ๖๗:๑๐. ความ​ริษยา​และ​ความ​เกรี้ยว​โกรธ​ของ​มนุษย์​เป็น​เหตุการณ์​ปรกติ​ของ​ข้าพเจ้า​ตลอด​วัน​เวลา​ของ​ชีวิต​ข้าพเจ้า, ค​พ. ๑๒๗:๒.