โครงสร้างของร่างกายทางกายภาพ, อันเป็นมรรตัยของเนื้อหนังและกระดูกสร้างขึ้นในรูปลักษณ์ของพระผู้เป็นเจ้าซึ่งรวมกับวิญญาณเพื่อประกอบเป็นคนมีชีวิต. ร่างกายทางกายภาพของชายและหญิงทั้งปวงจะมารวมกันอย่างเป็นนิรันดร์กับวิญญาณของพวกเขาในการฟื้นคืนชีวิต. บางครั้งพระคัมภีร์พูดถึงร่างกายและวิญญาณที่รวมกันว่าเป็นจิตวิญญาณ (ปฐก. ๒:๗;
คพ. ๘๘:๑๕;
โมเสส ๓:๗, ๙, ๑๙;
อับรา. ๕:๗).
พระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าทรงปั้นมนุษย์ด้วยผงคลีดิน,
ปฐก. ๒:๗ (
โมเสส ๓:๗). จงคลำตัวเราดู, เพราะว่าผีไม่มีเนื้อและกระดูก,
ลูกา ๒๔:๓๙. ข้าพเจ้าก็ทุบตีร่างกายให้มันแข็งจนอยู่มือ,
๑ คร. ๙:๒๗. ร่างกายมี, กายวิญญาณก็มีด้วย,
๑ คร. ๑๕:๔๔. กายที่ปราศจากวิญญาณนั้นไร้ชีพ,
ยากอบ ๒:๒๖. ร่างกายอันเป็นมรรตัยจะทรงยกขึ้นเป็นร่างกายอมตะ,
แอลมา ๑๑:๔๓–๔๕. ทุกส่วนของร่างกายจะนำกลับคืน,
แอลมา ๔๑:๒. พระเยซูทรงแสดงพระวรกายที่ฟื้นคืนพระชนม์แล้วต่อชาวนีไฟ,
๓ นี. ๑๐:๑๘–๑๙;
๑๑:๑๓–๑๕. พระบิดาทรงมีพระวรกายเป็นเนื้อหนังและกระดูกสัมผัสได้ดังของมนุษย์; พระบุตรก็เช่นกัน,
คพ. ๑๓๐:๒๒. พระผู้เป็นเจ้าทรงสร้างชายและหญิงในรูปลักษณ์ของพระวรกายของพระองค์เอง,
โมเสส ๖:๙ (ปฐก. ๙:๖).