|
หัวข้อเรียงตามลำดับตัวอักษร
เยรูซาเล็ม
เมืองซึ่งตั้งอยู่ในอิสราเอลปัจจุบัน. เมืองนี้เป็นเมืองสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์พระคัมภีร์ไบเบิล. สถานที่บางแห่งซึ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สุดสำหรับชาวคริสต์, ชาวยิว, และชาวมุสลิมอยู่ในเมืองนี้และผู้ที่ยึดมั่นในศรัทธาอันแรงกล้าจำนวนมากไปเยือนสถานที่ดังกล่าวเป็นประจำ. มักจะมีผู้กล่าวถึงเมืองนี้ว่าเป็นนครศักดิ์สิทธิ์.
ครั้งหนึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อซาเลม (ปฐก. ๑๔:๑๘; สดด. ๗๖:๒), เยรูซาเล็มเป็นเมืองของชาวเยบุสจนกระทั่งถูกดาวิดยึดครอง (ยชว. ๑๐:๑; ๑๕:๘; ๒ ซมอ. ๕:๖–๗), และทำให้เป็นเมืองหลวงของเขา. สมัยก่อนมักใช้เมืองเยรูซาเล็มเป็นป้อมภูเขา, ประมาณ ๒๖๐๐ ฟุต (๘๐๐ เมตร) เหนือระดับน้ำทะเล. เมืองนี้โอบล้อมด้วยหุบเขาลึกทุกด้านยกเว้นด้านเหนือ.
ระหว่างการปกครองของกษัตริย์ดาวิดในเยรูซาเล็ม, ท่านพำนักอยู่ในวังที่สร้างด้วยไม้. อย่างไรก็ตาม, ระหว่างการปกครองของซาโลมอน, ผู้คนทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้เมืองนี้สวยงาม, รวมทั้งสร้างวังของกษัตริย์และพระวิหาร.
ภายหลังการแบ่งแยกอาณาจักรอิสราเอลกับยูดาห์, เยรูซาเล็มยังคงเป็นเมืองหลวงของยูดาห์. เมืองนี้มักจะถูกโจมตีจากกองทัพที่มารุกราน (๑ พกษ. ๑๔:๒๕; ๒ พกษ. ๑๔:๑๓; ๑๖:๕; ๑๘–๑๙; ๒๔:๑๐; ๒๕). ภายใต้เฮเซคียาห์, เยรูซาเล็มกลายเป็นศูนย์กลางการนมัสการทางศาสนา, แต่ถูกทำลายไปบางส่วนเมื่อ ๓๒๐ ปีก่อนคริสตกาล, ๑๖๘ ปีก่อนคริสตกาล, และ ๖๕ ปีก่อนคริสตกาล เฮโรดสร้างกำแพงและพระวิหารขึ้นใหม่, แต่เมื่อ ค.ศ. ๗๐ ชาวโรมันทำลายไปจนหมดสิ้น.
เมลคีเซเดคเป็นกษัตริย์เมืองซาเลม, ปฐก. ๑๔:๑๘ (ฮบ. ๗:๒). อิสยาห์ร้องขอให้เยรูซาเล็มสวมเสื้อผ้างามของนาง, อสย. ๕๒:๑. พระวจนะของพระเจ้าจะมาจากเยรูซาเล็ม, มีคาห์ ๔:๒. พระคริสต์ทรงคร่ำครวญถึงชะตากรรมของเยรูซาเล็ม, มธ. ๒๓:๓๗–๓๙ (ลูกา ๑๓:๓๔). เยรูซาเล็มเป็นนครของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระชนม์, ฮบ. ๑๒:๒๒. เยรูซาเล็มจะถูกทำลายถ้าไม่กลับใจ, ๑ นี. ๑:๔, ๑๓, ๑๘ ( ๒ นี. ๑:๔; ฮีล. ๘:๒๐). เยรูซาเล็มจะมีผู้คนอาศัยอยู่อีกหลังจากการทำลาย, ๓ นี. ๒๐:๔๖. เยรูซาเล็มจะสร้างขึ้นอีก, อีเธอร์ ๑๓:๕. พระคริสต์ทรงเตือนวิสุทธิชนยุคสุดท้ายดังที่พระองค์ทรงเตือนผู้คนแห่งเยรูซาเล็ม, คพ. ๕:๒๐. คนของยูดาห์หลบหนีไปยังเยรูซาเล็ม, คพ. ๑๓๓:๑๓. พระเจ้าจะตรัสจากเยรูซาเล็ม, คพ. ๑๓๓:๒๑.
|