ตามปรกติที่ใช้ในพระคัมภีร์, เพื่อแสดงความนับถือและคารวะต่อใครบางคนหรือต่อบางสิ่งบางอย่าง.
จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า,
อพย. ๒๐:๑๒ (
๑ นี. ๑๗:๕๕;
โมไซยาห์ ๑๓:๒๐). จงถวายเกียรติแด่พระเจ้าด้วยทรัพย์สินของตน,
สภษ. ๓:๙. ถ้าผู้ใดจะรับใช้เรา, พระบิดาก็จะทรงประทานเกียรติแก่ผู้นั้น,
ยอห์น ๑๒:๒๖. สามีควรให้เกียรติภรรยา,
๑ ปต. ๓:๗. พวกเขาให้เกียรติพระเจ้าด้วยริมฝีปากของพวกเขา,
๒ นี. ๒๗:๒๕ (อสย. ๒๙:๑๓). ข้าพเจ้าไม่ได้แสวงหาเกียรติยศของโลก,
แอลมา ๖๐:๓๖. มารกบฏต่อเรา, โดยกล่าวว่า, ประทานเกียรติของพระองค์ให้ข้าพระองค์เถิด, ซึ่งคืออำนาจของเรา,
คพ. ๒๙:๓๖. คนซื่อสัตย์จะสวมมงกุฎด้วยเกียรติยศ,
คพ. ๗๕:๕ (
คพ. ๑๒๔:๕๕). พระเจ้าทรงยินดีจะยกย่องคนเหล่านั้นที่รับใช้พระองค์,
คพ. ๗๖:๕. พวกเขาไม่ได้รับเลือกเพราะพวกเขาแสวงหาเกียรติจากมนุษย์,
คพ. ๑๒๑:๓๔–๓๕. เราเชื่อในการยกย่องและการสนับสนุนกฎหมาย,
ลช. ๑:๑๒ (
คพ. ๑๓๔:๖).