การรวมกันของร่างวิญญาณและร่างกายที่เป็นเนื้อหนังและกระดูกหลังความตาย. หลังจากการฟื้นคืนชีวิต, วิญญาณและร่างกายจะไม่แยกจากกันอีกเลย, และบุคคลจะเป็นอมตะ. ทุกคนที่เกิดบนแผ่นดินโลกจะฟื้นคืนชีวิตเพราะพระเยซูคริสต์ทรงเอาชนะความตาย (๑ คร. ๑๕:๒๐–๒๒).
หลังจากผิวหนังของข้าถูกทำลายไปอย่างนี้, แล้วในเนื้อหนังของข้า ข้าจะเห็นพระเจ้า,
โยบ ๑๙:๒๖ (
โมเสส ๕:๑๐). เราจะเปิดหลุมฝังศพของเจ้า, และยกเจ้าออกมาจากหลุมฝังศพของเจ้า,
อสค. ๓๗:๑๒. อุโมงค์ฝังศพก็เปิดออก, ศพของธรรมิกชนหลายคนที่ล่วงหลับไปแล้วได้เป็นขึ้นมา,
มธ. ๒๗:๕๒–๕๓ (
๓ นี. ๒๓:๙). พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นขึ้นมาแล้วจริงๆ,
ลูกา ๒๔:๓๔. ผีไม่มีเนื้อและกระดูก, เหมือนท่านเห็นเรามีอยู่นั้น,
ลูกา ๒๔:๓๙. เราเป็นเหตุให้คนทั้งปวงเป็นขึ้นและมีชีวิต,
ยอห์น ๑๑:๒๕. อัครสาวกสิบสองสอนว่าพระเยซูได้ทรงคืนพระชนม์แล้ว,
กิจการ ๑:๒๑–๒๒ (กิจการ ๒:๓๒; ๓:๑๕; ๔:๓๓). คนทั้งปวงจะมีชีวิตในพระคริสต์,
๑ คร. ๑๕:๑–๒๒. คนทั้งปวงในพระคริสต์ที่ตายแล้วจะเป็นขึ้นมาก่อน,
๑ ธส. ๔:๑๖. ผู้ใดที่ได้มีส่วนในการฟื้นจากความตายครั้งแรกก็เป็นสุขและบริสุทธิ์,
วว. ๒๐:๖. พระคริสต์ทรงพลีพระชนม์ชีพและทรงมีพระชนม์ชีพอีกเพื่อพระองค์จะทรงทำให้เกิดการฟื้นคืนชีวิตของคนตาย,
๒ นี. ๒:๘ (
โมไซยาห์ ๑๓:๓๕;
๑๕:๒๐;
แอลมา ๓๓:๒๒;
๔๐:๓;
ฮีล. ๑๔:๑๕). หากไม่มีการฟื้นคืนชีวิต, เราย่อมต้องขึ้นอยู่กับซาตาน,
๒ นี. ๙:๖–๙. การฟื้นคืนชีวิตจะบังเกิดกับมนุษย์ทั้งปวง,
๒ นี. ๙:๒๒. อบินาไดสอนเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีวิตครั้งแรก,
โมไซยาห์ ๑๕:๒๑–๒๖. คนชั่วร้ายคงอยู่เหมือนกับว่าไม่มีการไถ่กระทำขึ้นเลย, เว้นแต่จะเป็นการแก้สายรัดแห่งความตายออก,
แอลมา ๑๑:๔๑–๔๕. แอลมาอธิบายสภาพของจิตวิญญาณระหว่างความตายกับการฟื้นคืนชีวิต,
แอลมา ๔๐:๖, ๑๑–๒๔. ณ การเสด็จมาของพระเจ้า, คนตายซึ่งตายในพระคริสต์จะออกมา,
คพ. ๒๙:๑๓ (
คพ. ๔๕:๔๕–๔๖;
๘๘:๙๗–๙๘;
๑๓๓:๕๖). จงร่ำไห้โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนเหล่านั้นที่ไม่มีความหวังในการฟื้นคืนชีวิตอันรุ่งโรจน์,
คพ. ๔๒:๔๕. พวกเขาที่มิได้รู้กฎจะมีส่วนในการฟื้นคืนชีวิตครั้งแรก,
คพ. ๔๕:๕๔. พวกเขาจะลุกขึ้นจากบรรดาคนตายและจะไม่ตายหลังจากนั้น,
คพ. ๖๓:๔๙. การฟื้นคืนชีวิตจากบรรดาคนตายคือการไถ่จิตวิญญาณ,
คพ. ๘๘:๑๔–๑๖. วิญญาณกับธาตุ, สัมพันธ์กันอย่างแยกไม่ออก, จะได้รับความสมบูรณ์แห่งปีติ,
คพ. ๙๓:๓๓. บรรดาเทพผู้เป็นสัตภาวะที่ฟื้นคืนชีวิตแล้วมีร่างกายเป็นเนื้อหนังและกระดูก,
คพ. ๑๒๙:๑. ความรู้แจ้งขั้นใดก็ตามที่เราบรรลุในชีวิตนี้จะลุกขึ้นพร้อมกับเราในการฟื้นคืนชีวิต,
คพ. ๑๓๐:๑๘–๑๙.