ของประทานแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ซึ่งยอมให้บุคคลที่ได้รับการดลใจพูด, เข้าใจ, หรือแปลภาษาที่ไม่คุ้นเคย. เราเชื่อในของประทานแห่งการพูดภาษา (
ลช. ๑:๗).
เขาเหล่านั้นก็ประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์, จึงตั้งต้นพูดภาษาอื่นๆ,
กิจการ ๒:๔. เพราะว่าผู้หนึ่งผู้ใดที่พูดภาษาแปลกๆ ได้ ไม่ได้พูดกับมนุษย์, แต่ทูลต่อพระเจ้า,
๑ คร. ๑๔:๑–๕, ๒๗–๒๘. เหตุฉะนั้นการพูดภาษาแปลกๆ จึงเป็นนิมิตแก่คนที่ไม่เชื่อ,
๑ คร. ๑๔:๒๒–๒๘. เมื่อนั้นบัพติศมาด้วยไฟและด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์จะมาถึง; และเมื่อนั้นท่านจะพูดได้ด้วยลิ้นของเทพ,
๒ นี. ๓๑:๑๓–๑๔. อแมลิไคกระตุ้นมนุษย์ทั้งปวงให้เชื่อในของประทานแห่งการพูดภาษา,
ออมไน ๑:๒๕. มีให้ไว้แก่บางคนเพื่อพูดภาษาต่างๆ; และแก่อีกคนหนึ่งมีให้ไว้ในการแปลภาษาต่างๆ,
คพ. ๔๖:๒๔–๒๕ (๑ คร. ๑๒:๑๐;
โมโร. ๑๐:๘, ๑๕–๑๖). ขอทรงเทของประทานแห่งการพูดภาษา,
คพ. ๑๐๙:๓๖.