ข้อตกลงระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับมนุษย์, แต่พระองค์และมนุษย์ไม่กระทำในฐานะผู้เท่าเทียมกันในข้อตกลง. พระผู้เป็นเจ้าประทานเงื่อนไขสำหรับพันธสัญญา, และมนุษย์ตกลงที่จะทำในสิ่งที่พระองค์ทรงขอให้พวกเขาทำ. จากนั้นพระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาพรบางอย่างกับมนุษย์สำหรับการเชื่อฟังของพวกเขา.
หลักธรรมและศาสนพิธีทั้งหลายได้รับโดยพันธสัญญา. สมาชิกศาสนจักรซึ่งทำพันธสัญญาเช่นนั้นสัญญาว่าจะให้เกียรติพันธสัญญาดังกล่าว. ตัวอย่างเช่น, สมาชิกทำพันธสัญญากับพระเจ้าเมื่อรับบัพติศมาและต่อพันธสัญญาเหล่านั้นโดยการรับส่วนศีลระลึก. พวกเขาทำพันธสัญญาเพิ่มเติมในพระวิหาร. ผู้คนของพระเจ้าเป็นผู้คนแห่งพันธสัญญาและได้รับพรมากมายเมื่อพวกเขารักษาพันธสัญญาของพวกเขากับพระเจ้า.
เราจะตั้งพันธสัญญาไว้กับเจ้า,
ปฐก. ๖:๑๘. รักษาพันธสัญญาของเราไว้; เจ้าจะเป็นกรรมสิทธิ์ของเราที่เราเลือกสรร,
อพย. ๑๙:๕. พวกเจ้าอย่าทำพันธสัญญากับเขาหรือกับพระของเขาเลย,
อพย. ๒๓:๓๒. ถือวันสะบาโตเป็นพันธสัญญาเนืองนิตย์,
อพย. ๓๑:๑๖. เราจะไม่หักพันธสัญญาที่เราได้มีไว้กับเจ้า,
วนฉ. ๒:๑. บรรดาธรรมิกชนของเรากระทำพันธสัญญากับเราด้วยเครื่องสัตวบูชา,
สดด. ๕๐:๕ (
คพ. ๙๗:๘). ระลึกถึงพันธสัญญาบริสุทธิ์ของพระองค์,
ลูกา ๑:๗๒ (
คพ. ๙๐:๒๔). เดชานุภาพของพระผู้เป็นเจ้าลงมาบนผู้คนแห่งพันธสัญญาของพระเจ้า,
๑ นี. ๑๔:๑๔. พันธสัญญาที่ทำไว้กับอับราฮัมจะเกิดสัมฤทธิผลในยุคสุดท้าย,
๑ นี. ๑๕:๑๘ (
๓ นี. ๑๖:๕, ๑๑–๑๒;
๒๑:๗;
มอร. ๙:๓๗). ผู้คนของเบ็นจามินเต็มใจเข้าสู่พันธสัญญากับพระผู้เป็นเจ้าของเราเพื่อจะทำตามพระประสงค์ของพระองค์,
โมไซยาห์ ๕:๕. บัพติศมาเป็นประจักษ์พยานว่ามนุษย์ได้เข้ามาสู่พันธสัญญากับพระผู้เป็นเจ้าว่าจะทำตามพระประสงค์ของพระองค์,
โมไซยาห์ ๑๘:๑๓. เจ้าเป็นลูกหลานแห่งพันธสัญญา,
๓ นี. ๒๐:๒๕–๒๖. เทพทั้งหลายทำและทำให้งานแห่งพันธสัญญาของพระบิดาสมบูรณ์,
โมโร. ๗:๓๑. การหลั่งพระโลหิตของพระคริสต์เป็นพันธสัญญา,
โมโร. ๑๐:๓๓. ทุกคนที่เป็นของศาสนจักรนี้ของพระคริสต์พึงยึดถือรักษาบัญญัติและพันธสัญญาทั้งปวง,
คพ. ๔๒:๗๘. คนเหล่านั้นที่รักษาพันธสัญญาย่อมเป็นสุข,
คพ. ๕๔:๖. คนที่ฝ่าฝืนพันธสัญญานี้จะสูญเสียหน้าที่และฐานะของเขาในศาสนจักร,
คพ. ๗๘:๑๑–๑๒. คนเหล่านั้นทั้งปวงที่ได้รับฐานะปุโรหิตย่อมรับคำปฏิญาณและพันธสัญญานี้,
คพ. ๘๔:๓๙–๔๐. พวกเขาเต็มใจยึดถือพันธสัญญาของตนโดยการเสียสละ,
คพ. ๙๗:๘. พันธสัญญาการแต่งงานจะอยู่ชั่วนิรันดร์,
คพ. ๑๓๒. นี่จะเป็นพันธสัญญาของเราทั้งหลาย, ว่าเราจะดำเนินชีวิตในศาสนพิธีทั้งปวง,
คพ. ๑๓๖:๔.