รูปแบบคำในภาษาอาราเมอิคและฮีบรูหมายถึง “ผู้ได้รับการเจิม.” ในภาคพันธสัญญาใหม่มีการเรียกพระเยซูว่าพระคริสต์, ซึ่งเป็นภาษากรีกมีความหมายเดียวกับ พระเมสสิยาห์. ความหมายของคำนี้คือองค์ศาสดาพยากรณ์ผู้ได้รับการเจิม, องค์ปุโรหิต, กษัตริย์, และพระผู้ปลดปล่อยซึ่งชาวยิวเฝ้ารอการเสด็จมาของพระองค์อย่างใจจดใจจ่อ.
ชาวยิวหลายคนมองหาแต่ผู้ปลดปล่อยจากอำนาจโรมันและความเจริญรุ่งเรืองขึ้นของประชาชาติ; ดังนั้น, เมื่อพระเมสสิยาห์เสด็จมา, ผู้นำและคนอื่นหลายคนจึงปฏิเสธพระองค์. คนที่นอบน้อมและซื่อสัตย์เท่านั้นจึงจะสามารถมองเห็นพระคริสต์องค์จริงในพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ (อสย. ๕๓; มธ. ๑๖:๑๖; ยอห์น ๔:๒๕–๒๖).
พระเมสสิยาห์จะมีพระวิญญาณ, สั่งสอนพระกิตติคุณ, และประกาศอิสรภาพ,
อสย. ๖๑:๑–๓ (ลูกา ๔:๑๘–๒๑). เราได้พบพระเมสสิยาห์แล้ว, ซึ่ง, แปลว่า, พระคริสต์,
ยอห์น ๑:๔๑ (ยอห์น ๔:๒๕–๒๖). พระผู้เป็นเจ้าทรงยกพระเมสสิยาห์ขึ้นในบรรดาชาวยิว, หรือ, อีกนัยหนึ่ง, พระผู้ช่วยให้รอด,
๑ นี. ๑๐:๔. พระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าคือพระเมสสิยาห์ผู้จะเสด็จมา,
๑ นี. ๑๐:๑๗. การไถ่เกิดขึ้นโดยและผ่านพระเมสสิยาห์ผู้บริสุทธิ์,
๒ นี. ๒:๖. พระเมสสิยาห์เสด็จมาในความสมบูรณ์แห่งเวลา,
๒ นี. ๒:๒๖. พระเมสสิยาห์จะทรงลุกขึ้นจากบรรดาคนตาย,
๒ นี. ๒๕:๑๔. ในพระนามของพระเมสสิยาห์ข้าพเจ้าประสาทฐานะปุโรหิตแห่งอาโรน,
คพ. ๑๓:๑. พระเจ้าตรัส, เราคือพระเมสสิยาห์, จอมกษัตริย์แห่งไซอัน,
โมเสส ๗:๕๓.