ความซาบซึ้งต่อพรที่ได้รับจากพระผู้เป็นเจ้า. การแสดงความซาบซึ้งเป็นที่พอพระทัยพระผู้เป็นเจ้า, และการนมัสการที่แท้จริงรวมถึงการน้อมขอบพระทัยพระองค์. เราควรน้อมขอบพระทัยพระเจ้าสำหรับทุกสิ่ง.
เป็นการดีที่จะโมทนาพระคุณพระเจ้า,
สดด. ๙๒:๑. ให้เราทั้งหลายเข้ามาอยู่เฉพาะเบื้องพระพักตร์ด้วยโมทนา,
สดด. ๙๕:๑–๒. จงถวายโมทนาขอบพระคุณพระองค์, จงถวายสาธุการแด่พระนามของพระองค์,
สดด. ๑๐๐:๑–๕. ข้าพเจ้าจึงได้ขอบพระคุณเพราะท่านทั้งหลายไม่หยุดเลย,
อฟ. ๑:๑๕–๑๖. ท่านจงมีใจกตัญญู,
คส. ๓:๑๕. ความสรรเสริญ, พระสิริ, และคำโมทนา, และพระเกียรติจงมีแด่พระเจ้าของเรา,
วว. ๗:๑๒. ท่านควรขอบพระทัยกษัตริย์แห่งสวรรค์ของท่าน,
โมไซยาห์ ๒:๑๙–๒๑. มีชีวิตอยู่ด้วยการน้อมขอบพระทัยทุกวัน,
แอลมา ๓๔:๓๘. เมื่อลูกลุกขึ้นตอนเช้าขอให้ใจลูกเต็มไปด้วยความขอบพระทัยพระผู้เป็นเจ้า,
แอลมา ๓๗:๓๗. เจ้าควรทำสิ่งทั้งปวงด้วยการสวดอ้อนวอนและการน้อมขอบพระทัย,
คพ. ๔๖:๗. เจ้าต้องน้อมขอบพระทัยพระผู้เป็นเจ้า,
คพ. ๔๖:๓๒. ทำสิ่งเหล่านี้ด้วยการน้อมขอบพระทัย,
คพ. ๕๙:๑๕–๒๑. รับพรนี้จากพระหัตถ์พระเจ้า, ด้วยใจที่รู้คุณ,
คพ. ๖๒:๗. คนที่รับสิ่งทั้งปวงด้วยความขอบคุณจะได้รับการยกย่อง,
คพ. ๗๘:๑๙. ในทุกสิ่งจงน้อมขอบพระทัย,
คพ. ๙๘:๑ (๑ ธส. ๕:๑๘). จงสรรเสริญพระเจ้าด้วยคำสวดอ้อนวอนอันเป็นการสรรเสริญและการน้อมขอบพระทัย,
คพ. ๑๓๖:๒๘.