การ​หยิบ​ฉวย​บาง​สิ่ง​บาง​อย่าง​ของ​ผู้​อื่น​ไป​ด้วย​ความ​ไม่​ซื่อสัตย์​หรือ​ความ​ไม่​ถูก​ต้อง. พระเจ้า​ทรง​บัญชา​ลูก​ๆ ของ​พระองค์​เสมอ​ว่า​อย่า​ลัก​ขโมย (อ​พย. ๒๐:๑๕; มธ. ๑๙:๑๘; ๒ นี. ๒๖:๓๒; โม​ไซยาห์ ๑๓:๒๒; ค​พ. ๕๙:๖).

จง​ส่ำ​สม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​ใน​สวรรค์, ที่​ไม่​มี​ขโมย​ขุด​ช่อง​ลัก​เอา​ไป​ได้, มธ. ๖:๑๙–๒๑. ความ​พ่าย​แพ้​ของ​ชาว​นีไฟเกิดขึ้น​เพราะ​ความ​จองหอง, ความ​มั่งคั่ง, การ​ปล้น​สะดม, การ​ลัก​ขโมย, ฮีล. ๔:๑๒. คน​ที่​ลัก​ขโมย​และ​จะ​ไม่​กลับ​ใจ​พึง​ถูก​ขับ​ออก​ไป, ค​พ. ๔๒:๒๐. คน​ที่​ลัก​ขโมย​จะ​ถูก​ส่ง​ไป​ยัง​กฎ​ของ​แผ่นดิน, ค​พ. ๔๒:๘๔–๘๕.