สำหรับวิสุทธิชนยุคสุดท้าย, การผูกมิตรรวมถึงการให้ความเป็นเพื่อนอย่างอบอุ่น, รับใช้, ยกจิตวิญญาณ, และเสริมสร้างความเข้มแข็งให้คนอื่นๆ.
จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง,
ลนต. ๑๙:๑๘ (มธ. ๑๙:๑๙;
คพ. ๕๙:๖). เมื่อ่านได้หันกลับแล้ว, จงชูกำลังพี่น้องทั้งหลายของท่าน,
ลูกา ๒๒:๓๒. ถ้าเจ้าทั้งหลายรักกันและกัน เจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา,
ยอห์น ๑๓:๓๕. จงเลี้ยงแกะของเราเถิด,
ยอห์น ๒๑:๑๕–๑๗. เจ้ายังได้วิงวอนเราขอให้เรามีส่วนในการช่วยธรรมิกชนด้วย,
๒ คร. ๘:๑–๕. เราทั้งหลายก็ร่วมสามัคคีกับพระบิดา, และกับพระบุตรของพระองค์,
๑ ยน. ๑:๓. ชาวนีไฟและชาวเลมันผูกมิตรกัน,
ฮีล. ๖:๓. ให้มนุษย์ทุกคนนับถือพี่น้องของเขาเสมือนหนึ่งนับถือตนเอง,
คพ. ๓๘:๒๔–๒๕. หากเจ้าไม่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเจ้าก็มิใช่ของเรา,
คพ. ๓๘:๒๗. ข้าพเจ้าต้อนรับท่านเพื่อผูกมิตรเป็นเพื่อนและพี่น้องของท่าน,
คพ. ๘๘:๑๓๓.