พระคัมภีร์ใช้ศัพท์คำนี้ในสองความหมาย. ความหมายหนึ่งคือ, เราทุกคนเป็นลูกทางวิญญาณของพระบิดาบนสวรรค์ของเราจริงๆ. อีกความหมายหนึ่งคือ, บุตรและธิดาของพระผู้เป็นเจ้าคือผู้ที่เกิดใหม่ผ่านการชดใช้ของพระคริสต์.
ลูกทางวิญญาณของพระบิดา: ท่านทั้งหลายเป็นพระ, เป็นบุตรองค์ผู้สูงสุด,
สดด. ๘๒:๖. เราเป็นเชื้อสายของพระเจ้า,
กิจการ ๑๗:๒๙. เราควรอยู่ใต้บังคับของพระบิดาแห่งวิญญาณจิต,
ฮบ. ๑๒:๙. ข้าพเจ้าเป็นบุตรคนหนึ่งของพระผู้เป็นเจ้า,
โมเสส ๑:๑๓.
ลูกที่เกิดใหม่ผ่านการชดใช้: ส่วนบรรดาผู้ที่ต้อนรับพระองค์ผู้ที่เชื่อในพระนามของพระองค์ พระองค์ก็ทรงประทานสิทธิให้เป็นบุตรของพระเจ้า,
ยอห์น ๑:๑๒ (รม. ๘:๑๔;
๓ นี. ๙:๑๗;
คพ. ๑๑:๓๐). เราเป็นบุตรของพระเจ้า,
๑ ยน. ๓:๑–๒. จะเรียกท่านว่าลูกๆ ของพระคริสต์, บุตรของพระองค์และธิดาของพระองค์,
โมไซยาห์ ๕:๗. คนทั้งปวงต้องเกิดใหม่, กลายเป็นบุตรและธิดาของพระองค์,
โมไซยาห์ ๒๗:๒๕. พวกเขาจะกลับกลายเป็นบุตรของเราและธิดาของเรา,
อีเธอร์ ๓:๑๔. ท่านจะเป็นลูกของพระคริสต์อย่างแน่นอน,
โมโร. ๗:๑๙. คนทั้งปวงที่รับกิตติคุณของเราคือบุตรและธิดา,
คพ. ๒๕:๑. พวกเขาเป็นผู้เป็นเจ้า, แม้บุตรทั้งหลายของพระผู้เป็นเจ้า,
คพ. ๗๖:๕๘. ดังนั้นคนทั้งปวงจะเป็นบุตรของเรา,
โมเสส ๖:๖๘. หลายคนเชื่อและมาเป็นบุตรของพระผู้เป็นเจ้า,
โมเสส ๗:๑.