บุคคลที่ซ่อนการละเมิดของตนจะไม่จำเริญ,
สภษ. ๒๘:๑๓. ถึงบาปของเจ้าเหมือนสีแดงเข้ม, ก็จะขาวอย่างหิมะ,
อสย. ๑:๑๘. คนบาปจะตาย, และคนชอบธรรมจะรอด,
อสค. ๑๘. พระเมษโปดกของพระเจ้าทรงรับความผิดบาปของโลกไปเสีย,
ยอห์น ๑:๒๙. รับบัพติศมา, และลบล้างความผิดบาปของท่านเสีย,
กิจการ ๒๒:๑๖. ค่าจ้างของความบาปคือความตาย,
รม. ๖:๒๓. ผู้ใดรู้ว่าอะไรเป็นความดี, และไม่ได้กระทำ, คนนั้นจึงมีบาป,
ยากอบ ๔:๑๗. พระองค์จะทรงทำให้ข้าพระองค์สั่นต่อสิ่งที่ปรากฏเป็นบาป,
๒ นี. ๔:๓๑. วิบัติแก่คนทั้งปวงที่ตายในบาปของตน,
๒ นี. ๙:๓๘. พวกเขาจึงไม่อาจมองดูบาปได้เว้นแต่ด้วยความชิงชัง,
แอลมา ๑๓:๑๒. อย่าคิดเอาว่าลูกจะได้รับการนำกลับคืนจากบาปไปสู่ความสุข,
แอลมา ๔๑:๙–๑๐. พระเจ้าจะไม่อาจมองดูบาปด้วยระดับความยินยอมแม้เล็กน้อยที่สุด,
แอลมา ๔๕:๑๖ (
คพ. ๑:๓๑). เด็กเล็กๆ ไม่สามารถทำบาป,
โมโร. ๘:๘. เพื่อกลับใจ, มนุษย์ต้องสารภาพและละทิ้งบาปของพวกเขา,
คพ. ๕๘:๔๒–๔๓. บาปที่ร้ายแรงกว่ายังคงอยู่กับคนที่ไม่ให้อภัย,
คพ. ๖๔:๙. คนที่ทำบาปต่อความสว่างที่เจิดจ้ากว่าจะได้รับการกล่าวโทษที่หนักกว่าเดิม,
คพ. ๘๒:๓. จิตวิญญาณนั้นที่ทำบาป บาปแต่ก่อนจะกลับคืนมา,
คพ. ๘๒:๗. เมื่อเราพยายามปกปิดบาปของเรา, สวรรค์ย่อมถอนตัว,
คพ. ๑๒๑:๓๗.