การเปิดเผยยุคสุดท้ายพูดถึงนรกในอย่างน้อยสองความหมาย. ความหมายแรก, นรกคือที่พักชั่วคราวในโลกวิญญาณสำหรับคนที่ไม่เชื่อฟังในชีวิตมรรตัย. ในความหมายนี้, นรกมีที่สิ้นสุด. บรรดาวิญญาณที่นั่นจะได้รับการสอนพระกิตติคุณ, และในเวลาหนึ่งหลังจากกลับใจแล้วพวกเขาก็จะได้รับการฟื้นคืนชีวิตสู่ระดับหนึ่งของรัศมีภาพซึ่งพวกเขาคู่ควร. คนที่ไม่กลับใจ, แต่ก็ไม่ใช่บุตรแห่งหายนะ, จะยังอยู่ในนรกตลอดมิลเลเนียม. หลังจากหนึ่งพันปีแห่งความทรมาน, พวกเขาจะได้รับการฟื้นคืนชีวิตสู่รัศมีภาพทีเลสเชียล (
คพ. ๗๖:๘๑–๘๖;
๘๘:๑๐๐–๑๐๑).
ความหมายที่สอง, นรกเป็นสถานที่ถาวรของผู้ที่ไม่ได้รับการไถ่โดยการชดใช้ของพระเยซูคริสต์. ในความหมายนี้, นรกนั้นถาวร. นรกเป็นสถานที่สำหรับคนที่พบว่า “ยังสกปรกอยู่” (
คพ. ๘๘:๓๕, ๑๐๒). ณ สถานที่แห่งนี้ซาตาน, เหล่าเทพของเขา, และบุตรแห่งหายนะ—คนที่ปฏิเสธพระบุตรหลังจากพระบิดาทรงเปิดเผยพระองค์—จะพำนักอยู่ชั่วนิรันดร์ (
คพ. ๗๖:๔๓–๔๖).
จิตวิญญาณของดาวิดจะไม่ถูกปล่อยไว้ในนรก,
สดด. ๑๖:๑๐ (สดด. ๘๖:๑๓). ถูกทิ้งในนรก, ในไฟที่ไม่รู้ดับ,
มาระโก ๙:๔๓ (
โมไซยาห์ ๒:๓๘). เศรษฐีในนรกแหงนดู, เป็นทุกข์ทรมานยิ่งนัก,
ลูกา ๑๖:๒๒–๒๓ (
คพ. ๑๐๔:๑๘). ความตายและแดนมรณาส่งคืนคนทั้งหลายที่อยู่ในแดนนั้น,
วว. ๒๐:๑๓. มีสถานที่แห่งหนึ่งเตรียมไว้, แท้จริงแล้ว แม้นรกอันน่าพรั่นพรึงนั้น,
๑ นี. ๑๕:๓๕. ความประสงค์ของเนื้อหนังให้พลังความสามารถแก่วิญญาณของมารที่จะนำเราลงนรก,
๒ นี. ๒:๒๙. พระคริสต์ทรงเตรียมทางเพื่อการปลดปล่อยเราจากความตายและนรก,
๒ นี. ๙:๑๐–๑๒. คนที่ยังสกปรกอยู่จะไปสู่ความทรมานตลอดกาลและตลอดไป,
๒ นี. ๙:๑๖. มารโกงจิตวิญญาณพวกเขาและค่อยๆ พาพวกเขาลงสู่นรก,
๒ นี. ๒๘:๒๑. พระเยซูทรงไถ่จิตวิญญาณข้าพเจ้าจากนรก,
๒ นี. ๓๓:๖. ปลดเปลื้องตนเองจากความเจ็บปวดแห่งนรก,
เจคอบ ๓:๑๑. การถูกมารพาไปเป็นเชลยและถูกนำลงไปสู่ความพินาศโดยความประสงค์ของเขาคือโซ่แห่งนรก,
แอลมา ๑๒:๑๑. คนชั่วถูกขับออกไปในความมืดภายนอกจนถึงเวลาฟื้นคืนชีวิตของพวกเขา,
แอลมา ๔๐:๑๓–๑๔. คนสกปรกจะเศร้าหมองเมื่ออยู่กับพระผู้เป็นเจ้ามากกว่าเมื่ออยู่ในนรก,
มอร. ๙:๔. โทษซึ่งให้จากมือเราเป็นอนันตโทษ,
คพ. ๑๙:๑๐–๑๒. นรกคือสถานที่ซึ่งเตรียมไว้ให้มารและเหล่าเทพของเขา,
คพ. ๒๙:๓๗–๓๘. คนที่ยอมรับพระผู้เป็นเจ้าได้รับการปลดปล่อยจากความตายและโซ่แห่งนรก,
คพ. ๑๓๘:๒๓.