การประเมินพฤติกรรมที่สัมพันธ์กับหลักธรรมพระกิตติคุณ; การตัดสินใจ; การเล็งเห็นความดีจากความชั่ว.
โมเสสออกนั่งพิจารณาพิพากษาความให้ประชาชน,
อพย. ๑๘:๑๓. เจ้าจงพิพากษาเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยความชอบธรรม,
ลนต. ๑๙:๑๕. อย่ากล่าวโทษเขา, เพื่อพระเจ้าจะไม่ทรงกล่าวโทษท่าน,
มธ. ๗:๑ (ปจส., มธ. ๗:๑–๒; ลูกา ๖:๓๗;
๓ นี. ๑๔:๑). คนทั้งหลายที่มีธรรมบัญญัติและทำบาป ก็จะต้องมีโทษตามธรรมบัญญัติ,
รม. ๒:๑๒. ธรรมิกชนจะพิพากษาโลก,
๑ คร. ๖:๒–๓. พระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นนิจถูกโลกพิพากษา,
๑ นี. ๑๑:๓๒. อัครสาวกสิบสองของพระเมษโปดกจะพิพากษาสิบสองเผ่าของอิสราเอล,
๑ นี. ๑๒:๙ (
คพ. ๒๙:๑๒). ความตาย, และนรก, และมาร, และทุกสิ่งซึ่งถูกยึดโดยสิ่งเหล่านั้นต้องรับการพิพากษา,
๒ นี. ๒๘:๒๓ (
๑ นี. ๑๕:๓๓). หากท่านตัดสินคนที่ขอทรัพย์สินท่าน, การกล่าวโทษท่านจะเที่ยงธรรมยิ่งกว่านั้นเพียงใดเพราะการไม่ให้ทรัพย์สินของท่าน,
โมไซยาห์ ๔:๒๒. มนุษย์จะถูกพิพากษาตามงานของพวกเขา,
แอลมา ๔๑:๓. ตัดสินโดยชอบธรรม, ลูกจะมีความยุติธรรมกลับคืนมาสู่ลูกอีก,
แอลมา ๔๑:๑๔. โลกจะได้รับการพิพากษาจากหนังสือซึ่งจะเขียนไว้,
๓ นี. ๒๗:๒๓–๒๖ (วว. ๒๐:๑๒). ผู้ที่เหลืออยู่ของผู้คนเหล่านี้จะรับการพิพากษาโดยคนสิบสองคนที่พระเยซูทรงเลือกไว้ในแผ่นดินนี้,
มอร. ๓:๑๘–๒๐. มอรมอนอธิบายวิธีตัดสินความดีจากความชั่ว,
โมโร. ๗:๑๔–๑๘. จงวางใจในพระวิญญาณองค์นั้นซึ่งนำให้พิพากษาอย่างชอบธรรม,
คพ. ๑๑:๑๒. เจ้าควรกล่าวในใจเจ้า—ให้พระผู้เป็นเจ้าทรงตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับท่าน,
คพ. ๖๔:๑๑. ศาสนจักรของพระเจ้าจะพิพากษาประชาชาติทั้งหลาย,
คพ. ๖๔:๓๗–๓๘. พระบุตรเสด็จไปเยือนวิญญาณในเรือนจำเพื่อพวกเขาจะได้รับการพิพากษาตามมนุษย์ในเนื้อหนัง,
คพ. ๗๖:๗๓ (๑ ปต. ๔:๖). อธิการจะเป็นผู้พิพากษาใหญ่,
คพ. ๑๐๗:๗๒–๗๔. พระเจ้าจะทรงพิพากษามนุษย์ทั้งปวงตามงานของพวกเขา, ตามความปรารถนาของใจพวกเขา,
คพ. ๑๓๗:๙.