รูปแบบการประหารชีวิตของชาวโรมัน, เป็นที่แพร่หลายในสมัยพันธสัญญาใหม่, บุคคลจะถูกประหารด้วยการมัดหรือตอกตะปูที่มือและเท้าติดกับกางเขน. ปรกติจะทำกับทาสและอาชญากรขั้นอุกฤษฏ์เท่านั้น. ก่อนตรึงกางเขนมักมีการโบยตีหรือหวดด้วยแส้เสียก่อน (มาระโก ๑๕:๑๕). โดยปรกติแล้วคนที่จะถูกตรึงกางเขนต้องแบกกางเขนของตนไปยังแดนประหาร (ยอห์น ๑๙:๑๖–๑๗). ทหารที่ดำเนินการตามคำตัดสินมักจะยึดเอาเสื้อผ้าของเขาไป (มธ ๒๗:๓๕). ทหารจะปักกางเขนลงในพื้นดินโดยให้เท้าของผู้ต้องโทษอยู่เหนือพื้นดินเพียงหนึ่งหรือสองฟุตเท่านั้น. ทหารจะเฝ้ากางเขนไว้จนกระทั่งคนที่ถูกตรึงกางเขนสิ้นชีวิต, ซึ่งบางครั้งใช้เวลาถึงสามวัน (ยอห์น ๑๙:๓๑–๓๗).
พระเยซูคริสต์ทรงถูกตรึงกางเขนเพราะกลุ่มคนที่ไม่เชื่อกล่าวหาพระองค์ด้วยข้อกล่าวหาเท็จว่าทรงก่อความไม่สงบต่อซีซาร์และทรงลบหลู่เพราะพระองค์ตรัสว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้า. เสื้อคลุมสีม่วง (ยอห์น ๑๙:๒), มงกุฎหนาม, และการกระทำอื่นๆ อันเป็นการเหยียดหยามพระเยซู (มธ. ๒๖:๖๗; มาระโก ๑๔:๖๕).
คนชั่วจะแทงพระหัตถ์และพระบาทของพระเมสสิยาห์,
สดด. ๒๒:๑๑–๑๘. พระคริสต์จะทรงเหมือนลูกแกะที่ถูกนำไปฆ่า,
อสย. ๕๓:๗. พระเยซูทรงบอกล่วงหน้าถึงการตรึงกางเขนพระองค์,
มธ. ๒๐:๑๘–๑๙. บรรยายการตรึงกางเขนพระคริสต์,
มธ. ๒๗:๒๒–๕๐ (มาระโก ๑๕:๒๒–๓๗; ลูกา ๒๓:๒๖–๔๖; ยอห์น ๑๙:๑๗–๓๐). นีไฟเห็นการตรึงกางเขนพระเมษโปดกของพระผู้เป็นเจ้าในนิมิต,
๑ นี. ๑๑:๓๓. นีไฟบอกถึงความทุกขเวทนาและการตรึงกางเขนพระคริสต์,
๑ นี. ๑๙:๙–๑๔. เจคอบบอกถึงการปฏิบัติศาสนกิจและการตรึงกางเขนพระผู้บริสุทธิ์ของอิสราเอล,
๒ นี. ๖:๙. พายุฝนฟ้าคะนอง, แผ่นดินไหว, เพลิง, และลมหมุนในอเมริกายืนยันการตรึงกางเขนพระคริสต์ในเยรูซาเล็ม,
๓ นี. ๘. เราคือเยซูผู้ถูกตรึงกางเขน,
คพ. ๔๕:๕๑–๕๒. การปฏิบัติศาสนกิจของพระคริสต์ท่ามกลางวิญญาณในเรือนจำนั้นจำกัดอยู่ในช่วงเวลาระหว่างการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์,
คพ. ๑๓๘:๒๗.