|
หัวข้อเรียงตามลำดับตัวอักษร
แต่งงาน (การ), สมรส (การ)
พันธสัญญาหรือสัญญาถูกต้องตามกฎหมายระหว่างชายและหญิงซึ่งทำให้พวกเขาเป็นสามีภรรยา. พระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งการแต่งงาน ( คพ. ๔๙:๑๕).
ไม่ควรที่ชายจะอยู่คนเดียว, ปฐก. ๒:๑๘ ( โมเสส ๓:๑๘). ผู้ชายจะผูกพันอยู่กับภรรยา, และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน, ปฐก. ๒:๒๔ (มธ. ๑๙:๕; อับรา. ๕:๑๘). ซึ่งพระเจ้าได้ทรงผูกพันกันแล้ว, อย่าให้มนุษย์ทำให้พรากจากกันเลย, มธ. ๑๙:๖ (มาระโก ๑๐:๙). ต่อไปภายหน้าจะมีบางคนละทิ้งความเชื่อ, ห้ามไม่ให้ทำการสมรส, ๑ ทธ. ๔:๑–๓. การสมรสเป็นที่นับถือ, ฮบ. ๑๓:๔. พระเจ้าทรงบัญชาบุตรชายของลีไฮให้แต่งงานกับธิดาของอิชมาเอล, ๑ นี. ๗:๑, ๕ ( ๑ นี. ๑๖:๗–๘). พระผู้เป็นเจ้าทรงสร้างอาดัมและเอวาให้เป็นชายและภรรยา, โมเสส ๓:๗, ๑๘, ๒๑–๒๕.
ชายและหญิงที่มีค่าควรซึ่งผนึกกันเช่นนี้ในพระวิหารด้วยการแต่งงานจะยังเป็นสามีภรรยากันต่อไปตลอดชั่วนิรันดร.
พระเยซูทรงสอนกฎของการแต่งงาน, ลูกา ๒๐:๒๗–๓๖. ในพระเจ้าผู้ชายก็ต้องพึ่งผู้หญิง, ๑ คร. ๑๑:๑๑. สามีภรรยาได้รับชีวิตอันเป็นพระคุณเป็นมรดก, ๑ ปต. ๓:๗. อะไรก็ตามที่เจ้าจะผนึกไว้บนแผ่นดินโลกจะผนึกไว้ในสวรรค์, ฮีล. ๑๐:๗ (มธ. ๑๖:๑๙). เพื่อจะให้บรรลุถึงชั้นสูงสุดของอาณาจักรซีเลสเชียล, มนุษย์ต้องเข้าสู่พันธสัญญาใหม่และเป็นนิจของการแต่งงาน, คพ. ๑๓๑:๑–๔. หากชายแต่งภรรยามิใช่โดยเรา, พันธสัญญาของคนทั้งสองไม่มีผลบังคับเมื่อพวกเขาตาย, คพ. ๑๓๒:๑๕. หากชายแต่งกับภรรยาโดยคำของเราและโดยพันธสัญญาใหม่และเป็นนิจ, และผนึกไว้กับพวกเขาโดยพระวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งคำสัญญา, จะมีผลบังคับเต็มที่เมื่อพวกเขาไปจากโลก, คพ. ๑๓๒:๑๙.
การแต่งงานข้ามศาสนา: การแต่งงานระหว่างชายและหญิงต่างความเชื่อและการปฏิบัติทางศาสนา.
เจ้าจะไม่หาภรรยาให้บุตรชายของเราจากบุตรหญิงของคนคานาอัน, ปฐก. ๒๔:๓. ถ้ายาโคบแต่งงานกับหญิงฮิตไทต์, ชีวิตฉันจะเป็นประโยชน์อะไรแก่ฉันเล่า ? ปฐก. ๒๗:๔๖ (ปฐก. ๒๘:๑–๒). อิสราเอลจะไม่แต่งงานกับคนคานาอัน, ฉธบ. ๗:๓–๔. อิสราเอลแต่งงานกับคนคานาอัน, กราบไหว้พระปลอม และถูกสาปแช่ง, วนฉ. ๓:๑–๘. มเหสีของซาโลมอนหันพระทัยของพระองค์ให้กราบไหว้พระปลอม, ๑ พกษ. ๑๑:๑–๖. เราทั้งหลายจะไม่ยกบุตรหญิงของเราให้แก่ชนชาติทั้งหลายของแผ่นดินนั้น, และไม่รับบุตรหญิงของเขาทั้งหลายให้แก่บุตรชายของเรา, นหม. ๑๐:๓๐. ท่านอย่าเข้าเทียมแอกกับคนที่ไม่เชื่อ, ๒ คร. ๖:๑๔. พระเจ้าทรงตราเครื่องหมายไว้บนชาวเลมันเพื่อชาวนีไฟจะไม่ปะปนและเชื่อในประเพณีอันไม่ถูกต้อง, แอลมา ๓:๖–๑๐. หากชายแต่งภรรยามิใช่โดยเรา, พันธสัญญาของคนทั้งสองไม่มีผลบังคับเมื่อพวกเขาตาย, คพ. ๑๓๒:๑๕. บุตรทั้งหลายของมนุษย์รับพวกนางเป็นภรรยาแม้ตามแต่พวกเขาจะเลือก, โมเสส ๘:๑๓–๑๕.
การแต่งภรรยาหลายคน: การแต่งงานของสามีคนหนึ่งกับภรรยาสองคนขึ้นไปที่มีชีวิตอยู่. กฎหมายกำหนดให้ผู้ชายหนึ่งคนมีภรรยาเพียงหนึ่งคน, เว้นแต่พระเจ้าจะทรงบัญชาเป็นอย่างอื่นโดยการเปิดเผย ( เจคอบ ๒:๒๗–๓๐). โดยการเปิดเผย, การแต่งภรรยาหลายคนปฏิบัติกันในสมัยพันธสัญญาเดิมและในยุคต้นๆ ของศาสนจักรที่ได้รับการฟื้นฟูโดยการกำกับดูแลของศาสดาพยากรณ์ผู้ถือกุญแจฐานะปุโรหิต ( คพ. ๑๓๒:๓๔–๔๐, ๔๕). สิ่งนี้มิได้ปฏิบัติอีกต่อไปในศาสนจักร (คพ. ขก.—๑); ปัจจุบันนี้, การมีภรรยามากกว่าหนึ่งคนไม่สอดคล้องกับการเป็นสมาชิกในศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย.
ซารายยกฮาการ์ให้เป็นภรรยาของอับราม, ปฐก. ๑๖:๑–๑๑. ยาโคบรับเลอาห์และราเชลและสาวใช้ของพวกนางมาเป็นภรรยา, ปฐก. ๒๙:๒๑–๒๘ (ปฐก. ๓๐:๔, ๙, ๒๖). ถ้าเขาหาหญิงอื่นมาเป็นภรรยา, อย่าให้เขาลดอาหารการกินของภรรยาคนแรก, อพย. ๒๑:๑๐. ดาวิดกับภรรยาทั้งสองของท่านขึ้นไปเมืองเฮโบรน, ๒ ซมอ. ๒:๑–๒. อับราฮัม, อิสอัค, และยาโคบทำสิ่งซึ่งได้รับบัญชาในการรับภรรยาหลายคน, คพ. ๑๓๒:๓๗. ดาวิดและซาโลมอนมิได้ทำบาปอะไรนอกจากในสิ่งเหล่านั้นซึ่งพวกเขาหาได้รับจากพระเจ้าไม่, คพ. ๑๓๒:๓๘–๓๙.
|