การอบรมหรือลงโทษบุคคลหรือกลุ่มบุคคลเพื่อช่วยให้พวกเขาปรับปรุงตนเองหรือเข้มแข็งยิ่งขึ้น.
อย่าดูหมิ่นการตีสอนขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์,
โยบ ๕:๑๗ (สภษ. ๓:๑๑). ข้าแต่พระเจ้า, คนที่พระองค์ทรงตีสอนนั้นก็เป็นสุข,
สดด. ๙๔:๑๒. พระคัมภีร์ทุกตอนให้ไว้เพื่อการตักเตือนว่ากล่าว, การปรับปรุงแก้ไขคนให้ดี,
๒ ทธ. ๓:๑๖. พระเจ้าทรงตีสอนผู้ที่พระองค์ทรงรัก,
ฮบ. ๑๒:๕–๑๑. พระเจ้าทรงเห็นสมควรที่จะตีสอนผู้คนของพระองค์,
โมไซยาห์ ๒๓:๒๑–๒๒. เว้นแต่พระเจ้าจะทรงลงโทษผู้คนของพระองค์, พวกเขาจะไม่นึกถึงพระองค์,
ฮีล. ๑๒:๓. พระเจ้าทรงสนทนากับพี่ชายของเจเร็ด, และทรงว่ากล่าวท่าน,
อีเธอร์ ๒:๑๔. พวกเขาถูกตีสอน, เพื่อพวกเขาจะได้กลับใจ,
คพ. ๑:๒๗. ผู้ที่เรารักเราตีสอนด้วยเพื่อบาปของพวกเขาจะได้รับการให้อภัย,
คพ. ๙๕:๑. คนทั้งหลายทั้งปวงเหล่านั้นผู้จะไม่อดทนต่อการตีสอน, จะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ไม่ได้,
คพ. ๑๐๑:๒–๕. ผู้คนของเราจำต้องถูกตีสอนจนกว่าพวกเขาจะเรียนรู้การเชื่อฟัง,
คพ. ๑๐๕:๖. คนที่จะไม่ทนการตีสอนก็ไม่คู่ควรกับอาณาจักรของเรา,
คพ. ๑๓๖:๓๑.