๑๐๓ คน​เหล่า​นี้​คือผู้^ก​ที่​เป็น​คน​กล่าวเท็จ^ข, และ​นัก​วิทยาคม, และ​ผู้ล่วงประเวณี^ค, และ​ผู้​ผิด​ประเวณี, และ​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่รัก​และ​กล่าว​คำ​เท็จ.

  ๘ โอ้​พระ​ปรีชาญาณ^ก​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, พระเมตตา^ข​และ​พระคุณ^ค​ของ​พระองค์ ! เพราะ​ดูเถิด, หาก​เนื้อหนัง^ง​จะ​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก​ต่อ​ไป​วิญญาณ​ของ​เรา​ย่อม​ต้อง​มา​ขึ้น​อยู่​กับ​เทพ​ผู้​นั้น​ซึ่งตก^จ​จาก​เบื้องหน้า​ที่​ประทับ​ของ​พระผู้เป็นเจ้านิรันดร์, และ​กลาย​เป็นมาร^ฉ, เพื่อ​จะ​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก​ต่อ​ไป.

  ๒๓ แท้จริง​แล้ว, พวก​เขา​ถูก​จับ​ไว้​โดย​ความ​ตาย, และ​นรก; และ​ความ​ตาย, และ​นรก, และ​มาร, และ​ทุก​สิ่ง​ซึ่ง​ถูก​ยึด​โดย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ต้อง​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระราช​บัลลังก์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​รับ​การพิพากษา^ก​ตาม​งาน​ของ​พวก​เขา, ซึ่ง​จาก​นั้น​พวก​เขา​ต้อง​ไป​สู่​ที่​ซึ่ง​เตรียม​ไว้​ให้​พวก​เขา, แม้​ทะเลเพลิง^ข​และ​กำมะถัน, ซึ่ง​เป็นความ​ทรมาน​อัน​หา​ได้​สิ้นสุด​ไม่.

  ๑๐ และ​ตาม​พลัง​แห่ง​ความยุติธรรม^ก, เพราะ​ความ​ยุติธรรม​จะ​ปฏิเสธ​ไม่​ได้, ท่าน​จะ​ต้อง​ออก​ไป​สู่​ทะเลเพลิง^ข​และ​กำมะถัน, ซึ่ง​เปลว​ของ​มัน​ไม่​รู้​ดับ, และ​ควัน​ของ​มัน​พลุ่ง​ขึ้น​ตลอด​กาล​และ​ตลอด​ไป, ซึ่ง​ทะเล​เพลิง​และ​กำมะถัน​คือ​ความทรมาน^ค​อัน​หา​ได้​สิ้นสุดไม่^ง.

  ๑๖ และ​บัดนี้​ดูเถิด, ข้าพเจ้า​กล่าว​แก่​ท่าน​เมื่อนั้น​ความ​ตาย​ย่อม​มา​ถึง, แม้​ความตาย^ก​ครั้ง​ที่​สอง, ซึ่ง​เป็นความ​ตาย​ทาง​วิญญาณ; เมื่อนั้น​ย่อม​เป็น​เวลา​ที่​ผู้​ใด​ก็ตาม​ที่​ตาย​ใน​บาป​ของ​เขา, อัน​เกี่ยว​กับ​ความตาย^ข​ทาง​โลก, จะตาย^ค​ทาง​วิญญาณ​ด้วย; แท้จริง​แล้ว, เขา​จะ​ตาย​ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยว​กับ​ความชอบ​ธรรม.

  ๓๖ คน​เหล่า​นี้​คือ​คน​ที่​จะ​ออก​ไป​สู่​ทะเลเพลิง^ก​และ​กำมะถัน, พร้อม​กับ​มาร​และ​ทวย​เทพ​ของ​เขา—