หลักคำสอน
และ
พันธสัญญา
ภาค ๒๙
การเปิดเผยที่ประทานผ่านโจเซฟ สมิธ ศาสดาพยากรณ์, ต่อหน้าเอ็ลเดอร์หกคน, ที่เฟเยทท์, รัฐนิวยอร์ก, เดือนกันยายน ค.ศ. ๑๘๓๐ (History of the Church, 1:111–115). การเปิดเผยนี้ประทานให้ไม่นานก่อนการประชุมใหญ่, ซึ่งเริ่มวันที่ ๒๖ กันยายน ค.ศ. ๑๘๓๐.
๑–๘, พระคริสต์ทรงรวบรวมผู้ที่ทรงเลือกไว้; ๙–๑๑, การเสด็จมาของพระองค์ทำให้มิลเลเนียมเริ่มต้น; ๑๒–๑๓, อัครสาวกสิบสองจะพิพากษาอิสราเอลทั้งปวง; ๑๔–๒๑, เครื่องหมาย, ภัยพิบัติ, และความรกร้างว่างเปล่าจะเกิดขึ้นก่อนการเสด็จมาครั้งที่สอง; ๒๒–๒๘, การฟื้นคืนชีวิตครั้งสุดท้ายและการพิพากษาท้ายสุดจะเกิดขึ้นหลังมิลเลเนียม; ๒๙–๓๕, สิ่งทั้งปวงเป็นเรื่องทางวิญญาณสำหรับพระเจ้า; ๓๖–๓๙, มารและไพร่พลของเขาถูกขับออกจากสวรรค์เพื่อล่อลวงมนุษย์; ๔๐–๔๕, การตกและการชดใช้ทำให้เกิดความรอด; ๔๖–๕๐, เด็กเล็กๆ ได้รับการไถ่โดยผ่านการชดใช้.
๑
จงฟังสุรเสียงของพระเยซูคริสต์, พระผู้ไถ่ของเจ้า, เราเป็น ผู้ยิ่ง ใหญ่ก, ผู้ซึ่งพาหุแห่งพระ เมตตาขของพระองค์ ชดใช้คบาปของเจ้า;
๒
ผู้จะ รวมกผู้คนของพระองค์แม้ดังแม่ไก่รวมลูกเจี๊ยบมาไว้ใต้ปีกของมัน, แม้มากเท่าที่จะสดับฟังเสียงของเราและนอบน้อมถ่อม ตนขต่อหน้าเรา, และเรียกหาเราในคำสวดอ้อนวอนอย่างสุดกำลัง.
๓
ดูเถิด, ตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าเวลานี้บาปของเจ้าได้รับการ ให้อภัยกแล้ว, ฉะนั้นเจ้าได้รับสิ่งเหล่านี้; แต่จำไว้ว่าจะไม่ทำบาปอีกต่อไป, เกลือกภยันตรายจะมาถึงเจ้า.
๔
ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้าว่าเจ้าได้รับเลือกออกจากโลกที่จะประกาศกิตติคุณของเราด้วยเสียงแห่งความชื่นชมยินดี, ราวกับด้วย เสียงกแตร.
๕
จงรื่นเริงใจและยินดีเถิด, เพราะเราอยู่ ท่ามกลางกเจ้า, และเป็นผู้ วิงวอนขพระบิดาแทนเจ้า; และเป็นเจตนาดีของพระองค์ที่จะประทาน อาณาจักรคให้เจ้า.
๖
และ, ดังที่เขียนไว้—อะไรก็ตามที่เจ้าจะทูล ขอกด้วย ศรัทธาข, โดยร่วม กันคสวดอ้อนวอนตามคำบัญชาของเรา, เจ้าจะได้รับ.
๗
และเจ้าได้รับเรียกมาเพื่อทำให้เกิดการรวม กันกของผู้ที่เรา เลือกขไว้; เพราะผู้ที่เราเลือกไว้ ได้ยินคเสียงของเราและหา ทำใจงแข็งกระด้างไม่;
๘
ดังนั้นประกาศิตออกไปจากพระบิดาว่าพระองค์จะทรง รวมกพวกเขาเข้ามาในสถานที่แห่งหนึ่งบนผืนแผ่นดินนี้, เพื่อ เตรียมขใจพวกเขาให้พรักพร้อมถ้วนทุกสิ่งเพื่อรับวันที่ความยาก ลำบากคและความอ้างว้างจะถูกส่งไปยังคนชั่วร้าย.
๙
เพราะโมงใกล้เข้ามาแล้วและวันมาถึงในไม่ช้าเมื่อแผ่นดินโลกสุกงอม; และคน จองหองกทั้งปวงและคนทั้งหลายที่ทำชั่วจะเป็นดังตอ ข้าว; และเราจะขเผาคพวกเขาสิ้น, พระเจ้าจอมโยธาตรัส, เพื่อความชั่วร้ายจะไม่อยู่บนแผ่นดินโลก;
๑๐
เพราะโมงใกล้เข้ามาแล้ว, และเรื่องซึ่งอัครสาวกของเรา พูดกไว้ต้องลุล่วง; เพราะพวกเขาพูดอย่างไรเหตุการณ์จะบังเกิดขึ้นอย่างนั้น;
๑๑
เพราะเราจะเปิดเผยตัวเราจากสวรรค์ด้วยอำนาจและรัศมีภาพมากมาย, พร้อมด้วย ไพร่พลกทั้งปวงในนั้น, และดำรงอยู่ในความชอบ ธรรมขกับมนุษย์บนแผ่นดินโลกหนึ่ง พันปีค, และคนชั่วร้ายจะไม่คงอยู่.
๑๒
และอนึ่ง, ตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้า, และมันออกไปในประกาศิตอันมั่นคง, โดยพระประสงค์ของพระบิดา, ว่า อัครสาวกกของเรา, อัครสาวกสิบสองซึ่งอยู่กับเราในการปฏิบัติศาสนกิจของเราที่เยรูซาเล็ม, จะยืนอยู่ทางขวามือของเราในวันที่เรามาในเสา เพลิงข, นุ่งห่มด้วยเสื้อคลุมแห่งความชอบธรรม, ด้วยมงกุฎบนศีรษะพวกเขา, ในรัศมี ภาพคแม้ดังที่เราเป็น, เพื่อ พิพากษางเชื้อสายแห่งอิสราเอลทั้งหมด, แม้มากเท่าที่รักเราและรักษาบัญญัติของเรา, และหาใช่ใครอื่นไม่.
๑๓
เพราะ แตรกจะส่งเสียงทั้งยาวนานและดัง, แม้เช่นเดียวกับบนภูเขาซีนาย, และทั่วแผ่นดินโลกจะสั่นสะเทือน, และพวกเขาจะออก มาข—แท้จริงแล้ว, แม้คน ตายคซึ่งตายในเรา, เพื่อรับ มงกุฎงแห่งความชอบธรรม, และได้รับการนุ่งห่ม, แม้ดังที่เรา เป็นจ, เพื่ออยู่กับเรา, เพื่อเราทั้งหลายจะเป็นหนึ่งเดียวกัน.
๑๔
แต่, ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้าว่าก่อน วันกสำคัญยิ่งนี้จะมาถึง พระองค์จะทรงทำให้ดวง อาทิตย์ขอับแสง, และดวงจันทร์จะกลับกลายเป็นโลหิต, และเหล่าดวงดาราจะร่วงหล่นจากฟ้าสวรรค์, และจะมี เครื่องหมายคอัศจรรย์ยิ่งนักในฟ้าสวรรค์เบื้องบนและในแผ่นดินโลกเบื้องล่าง;
๑๕
และจะมีการร้องไห้และพิลาป รำพันกในบรรดาไพร่พลมนุษย์;
๑๖
และจะมีพายุ ลูกเห็บกร้ายแรงส่งไปทำลายพืชผลของแผ่นดินโลก.
๑๗
และเหตุการณ์จะบังเกิดขึ้น, เนื่องจากความชั่วร้ายของโลก, คือเราจะ แก้แค้นกคนชั่ว ร้ายข, เพราะพวกเขาไม่ยอมกลับใจ; เนื่องจากถ้วยแห่งความเคืองแค้นของเราเต็มเปี่ยม; เพราะดูเถิด, โลหิตคของเราจะไม่ชำระพวกเขาหากพวกเขาหาฟังเราไม่.
๑๘
ดังนั้น, เราพระเจ้า พระผู้เป็นเจ้าจะส่งแมลงมาบนพื้นพิภพ, ซึ่งจะจับผู้อยู่อาศัยในนั้น, และจะกินเนื้อพวกเขา, และจะทำให้เกิดตัวหนอนแก่พวกเขา;
๑๙
และลิ้นพวกเขาจะถูกห้ามไว้เพื่อพวกเขาจะไม่เอ่ย ปากกต่อว่าเรา; และเนื้อพวกเขาจะหลุดจากกระดูกพวกเขา, และดวงตาพวกเขาจากเบ้าของมัน;
๒๐
และเหตุการณ์จะบังเกิดขึ้นคือ สัตว์กในป่าและสัตว์ปีกในอากาศจะกัดกินพวกเขาจนหมด.
๒๑
และศาสนจักรอันเรืองอำนาจและน่า ชิงชังกนั้น, ซึ่งเป็น โสเภณีขของแผ่นดินโลกทั้งปวง, จะถูกโค่นล้มโดยเพลิงที่เผา ผลาญค, ตามที่พูดไว้โดยปากของเอเสเคียล ศาสดาพยากรณ์, ผู้พูดถึงสิ่งเหล่านี้, ซึ่งยังไม่เกิดขึ้นแต่ ต้องงเกิดขึ้นแน่นอน, ดังที่เรามีชีวิตอยู่, เพราะความน่าชิงชังจะไม่ครอง.
๒๒
และอนึ่ง, ตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้าว่าเมื่อสิ้นสุดหนึ่ง พันปีกนั้น, และมนุษย์เริ่มปฏิเสธพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาอีก, เมื่อนั้นเราจะละเว้นแผ่นดินโลกไว้เพียงชั่วระยะ สั้นข;
๒๓
และ ที่สุดกจะมาถึง, และฟ้าสวรรค์กับแผ่นดินโลกจะมอดไหม้เป็นจุณและสูญสิ้น ไปข, และจะมีฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลก ใหม่ค.
๒๔
เพราะสรรพสิ่งที่ล้วนเก่าแก่จะสูญสิ้น ไปก, และสิ่งทั้งหลายทั้งปวงจะกลับกลายเป็นสิ่งใหม่, แม้ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก, และความสมบูรณ์ทั้งปวงภายในนั้น, ทั้งมนุษย์และสัตว์, สัตว์ปีกในอากาศ, และสัตว์น้ำในทะเล;
๒๕
และ ผมกสักเส้นเดียว, ทั้งผงธุลีเดียว, ก็จะไม่หายไป, เพราะนี่คือหัตถศิลป์จากมือเรา.
๒๖
แต่, ดูเถิด, ตามจริงแล้วเรากล่าวแก่เจ้า, ก่อนแผ่นดินโลกจะสูญสิ้นไป, มี คาเอลก, เทพาดิเทพขของเรา, จะ เป่าแตรคของเขา, และเมื่อนั้นคนตายทั้งหมดจะ ตื่นง, เพราะเราจะเปิดหลุมศพของพวกเขา, และพวกเขาจะออก มาจ—แท้จริงแล้ว, แม้ทุกคน.
๒๗
และคน ชอบธรรมกจะรวบรวมไว้ทาง ขวาขมือเราไปสู่ชีวิตนิรันดร์; และคนชั่วร้ายทางซ้ายมือเราซึ่งเราจะอับอายที่จะรับเป็นของเราต่อพระพักตร์พระบิดา;
๒๘
ดังนั้นเราจะกล่าวแก่พวกเขา—จงออก ไปกจากเรา, เจ้าผู้ถูกสาปแช่ง, ไปสู่ ไฟขอันเป็นนิจ, ที่เตรียมไว้สำหรับ มารคและเหล่าเทพของเขา.
๒๙
และบัดนี้, ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้า, ไม่เคยสักครั้งที่เราประกาศจากปากเราเองว่าพวกเขาจะกลับมา, เพราะ ที่กซึ่งเราอยู่พวกเขาจะมาไม่ได้, เนื่องจากพวกเขาไม่มีพลัง.
๓๐
แต่จำไว้ว่าคำพิพากษาทั้งหมดของเรามิได้ให้ไว้แก่มนุษย์; และดังที่ถ้อยคำออกไปจากปากของเราฉันใด แม้ฉันนั้นมันจะบังเกิดสัมฤทธิผล, เพื่อพวก แรกกจะเป็นพวกหลัง, และเพื่อพวกหลังจะเป็นพวกแรกในทุกสิ่งไม่ว่าอะไรก็ตามที่เราสร้างโดยคำแห่งอำนาจของเรา, ซึ่งคืออำนาจพระวิญญาณของเรา.
๓๑
เพราะโดยอำนาจพระวิญญาณของเรา เรา สร้างกสิ่งเหล่านั้น; แท้จริงแล้ว, สรรพสิ่งทั้งปวง ทั้งฝ่าย วิญญาณขและฝ่ายโลก—
๓๒
อันดับแรกฝ่าย วิญญาณก, อันดับสองฝ่ายโลก, ซึ่งเป็นการเริ่มต้นของงานเรา; และอนึ่ง, อันดับแรกฝ่ายโลก, และอันดับสองฝ่ายวิญญาณ, ซึ่งเป็นบั้นปลายของงานเรา—
๓๓
โดยพูดกับเจ้าเพื่อเจ้าจะเข้าใจตามธรรมชาติ; แต่กับตัวเรา งานของเราไม่มีที่ สิ้นสุดก, ทั้งไม่มีการเริ่มต้น; แต่ให้มันแก่เจ้าเพื่อเจ้าจะเข้าใจ, เพราะเจ้าขอมันจากเราและเห็นพ้องต้องกัน.
๓๔
ดังนั้น, ตามจริงแล้ว เรากล่าวแก่เจ้าว่าสำหรับเราทุกสิ่งเป็นฝ่ายวิญญาณ, และไม่มีสักครั้งที่เราให้กฎแก่เจ้าซึ่งเป็นฝ่ายโลก; ไม่ทั้งแก่มนุษย์คนใด, หรือลูกหลานมนุษย์; ไม่ทั้งแก่อาดัม, บิดาเจ้า, ผู้ที่เราสร้าง.
๓๕
ดูเถิด, เราให้แก่เขาเพื่อเขาจะเป็นผู้มีสิทธิ์ เสรีกของตนเอง; และเราให้บัญญัติแก่เขา, แต่บัญญัติฝ่ายโลกเรามิได้ให้แก่เขา, เพราะ บัญญัติขของเราเป็นฝ่ายวิญญาณ; ไม่เป็นฝ่ายธรรมชาติหรือฝ่ายโลก, ทั้งไม่เป็นฝ่ายเนื้อหนังหรือฝ่ายราคจริต.
๓๖
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคืออาดัม, โดยที่ถูกมารล่อลวง—เพราะ, ดูเถิดก, มารอยู่ก่อนอาดัม, เพราะเขา กบฏขต่อเรา, โดยกล่าวว่า, ประทาน เกียรติคของพระองค์ให้ข้าพระองค์เถิด, ซึ่งคือ อำนาจงของเรา; และเขาทำให้ ไพร่พลจของสวรรค์หนึ่งใน สามฉส่วนหันหลังให้เราด้วย เพราะสิทธิ์ เสรีชของพวกเขา;
๓๗
และพวกเขาถูกโยนลงมา, และจึงเกิดมี มารกและเหล่า เทพขของเขาดังนั้น;
๓๘
และ, ดูเถิด, มีสถานที่เตรียมไว้ให้พวกเขาจากกาลเริ่มต้น, ซึ่งสถานที่นั้นคือ นรกก.
๓๙
และจึงจำเป็นว่ามารจะ ล่อลวงกลูกหลานมนุษย์, มิฉะนั้นพวกเขาจะเป็นผู้มีสิทธิ์เสรีของตนเองไม่ได้; เพราะหากพวกเขาไม่เคยมีความ ขมขพวกเขาจะรู้จักความหวานไม่ได้—
๔๐
ดังนั้น, เหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือมารล่อลวงอาดัม, และเขารับส่วน ผลไม้กต้องห้ามและล่วงละเมิดพระบัญญัติ, ซึ่งในการนี้เขากลับขึ้นอยู่ กับขความประสงค์ของมาร, เพราะเขาพ่ายแพ้ต่อการล่อลวง.
๔๑
ดังนั้น, เรา, พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า, ทำให้เขาถูกขับออกจากสวนเอ กเดน ข, จากที่อยู่ของเรา, เนื่องจากการล่วงละเมิดของเขา, ซึ่งในการนั้นเขากลายเป็นผู้ที่ตายทาง วิญญาณค, ซึ่งเป็นความตายครั้งแรก, แม้ความตายเดียวกันนั้นซึ่งเป็นความ ตายงหนสุดท้าย, ซึ่งเป็นทางวิญญาณ, ซึ่งจะประกาศแก่คนชั่วร้ายเมื่อเราจะกล่าวว่า: จงออกไป, เจ้าผู้ถูกสาป แช่งจ.
๔๒
แต่, ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้าว่าเรา, พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า, ให้แก่อาดัมและแก่พงศ์พันธุ์ของเขา, ว่าพวกเขาจะไม่ตาย อันเกี่ยวกับความตายทางโลก, จนกว่าเรา, พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า, จะส่ง เทพขออกไปประกาศการกลับ ใจคและการ ไถ่งแก่พวกเขา, โดยผ่านศรัทธาในพระนามของพระบุตรองค์เดียวที่ ถือกำเนิดจของเรา.
๔๓
และดังนั้น, เรา, พระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า, ได้กำหนดวันเวลาแห่งการ ทดลองกให้แก่มนุษย์—เพื่อว่าโดยความตายทางธรรมชาติของเขา เราจะยกเขา ขึ้นขไปสู่ความเป็น อมตะคไปสู่ ชีวิตนิรันดร์ง, แม้มากเท่าที่จะเชื่อ;
๔๔
และคนเหล่านั้นที่มิได้เชื่อ ไปสู่ความ อัปมงคลกนิรันดร์; เพราะพวกเขาจะไม่สามารถรับการไถ่จากการตกทางวิญญาณของตนเพราะพวกเขาหากลับใจไม่;
๔๕
เพราะพวกเขารักความมืดมากกว่าความสว่าง, และการกระ ทำกของพวกเขาชั่ว, และพวกเขาได้รับค่า ตอบแทนขของตนจากผู้ที่พวกเขาเลือกเชื่อฟัง.
๔๖
แต่ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่า เด็กกเล็กๆ ได้รับการ ไถ่ขนับแต่การวางรากฐานของโลกโดยผ่านพระองค์เดียวที่ถือกำเนิดของเรา;
๔๗
ดังนั้น, พวกเขาทำบาปไม่ได้, เพราะมิได้ให้อำนาจซาตาน ล่อลวงกเด็กเล็กๆ, จนกว่าพวกเขาเริ่มรู้จัก รับผิดชอบขต่อเรา;
๔๘
เพราะให้แก่พวกเขา แม้ดังที่เราประสงค์, ตามความพอใจของเราเอง, เพื่อสิ่งสำคัญยิ่งจะเรียกร้องจากมือ บรรพบุรุษกของพวกเขา.
๔๙
และ, อนึ่ง, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าผู้ใดที่มีความรู้, เรามิได้บัญชาให้กลับใจหรือ ?
๕๐
และคนที่ไม่มีความ เข้าใจก, ก็อยู่ที่เราจะทำตามสิ่งที่เขียนไว้. และบัดนี้เราไม่ประกาศแก่เจ้าอีกในเวลานี้. เอเมน.
|