๓๒ กระนั้น​ก็ตาม, เจ้า​จะ​ไม่​ขับ​เขา​ออก​จาก​บรรดา​ธรรม​ศาลา​ของ​เจ้า, หรือ​สถาน​นมัสการ​ของ​เจ้า, เพราะ​แก่​คน​เช่น​นั้น​เจ้า​จง​ปฏิบัติ​ต่อ​ไป; เพราะ​เจ้า​หา​รู้​ไม่​ว่า​เผื่อ​พวก​เขา​จะ​กลับ​มา​และ​กลับ​ใจ, และ​มา​หา​เรา​ด้วย​ความ​ตั้งใจ​เด็ดเดี่ยว, และ​เรา​จะรักษา^ก​พวก​เขา; และ​เจ้า​จะ​เป็น​วิถี​ทาง​แห่ง​การนำ​ความ​รอด​มา​สู่​พวก​เขา.