๙ และ​ปี​ที่​สิบ​เอ็ด​ของ​ผู้​พิพากษา​สิ้นสุด​ลง​ดังนี้, ชาวเล​มัน​โดยที่​ถูก​ขับ​ไล่ออก​จาก​แผ่นดิน, และ​ผู้คน​ของ​แอ​มัน​ไน​ฮาห์ถูกทำลาย^ก; แท้จริง​แล้ว, ทุก​คน​ที่​มี​ชีวิต​ของ​ชาว​แอ​มัน​ไน​ฮาห์ถูกทำลาย^ข, และ​เมือง​ใหญ่​ของ​พวก​เขา​ด้วย, ซึ่ง​พวก​เขา​กล่าว​ว่า​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรง​ทำลาย​ไม่​ได้, เพราะ​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​มัน.

  ๒๙ และ​พระ​วจนะ​มา​ถึง​แอลมา, มีค​วาม​ว่า: จง​ไป​เถิด; และ​กล่าว​แก่​อ​มิ​ว​เล็คผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา​ด้วย, จง​ออก​ไป​และ​พยากรณ์​แก่​คน​พวก​นี้, โดย​กล่าว​ว่า—ท่าน​จง​กลับใจ^ก, เพราะ​พระเจ้า​ตรัส​ดังนี้, หาก​เจ้า​ไม่​กลับ​ใจ​เรา​จะ​มา​เยือน​คน​พวก​นี้​ใน​ความ​โกรธ​ของ​เรา; แท้จริง​แล้ว, และ​เรา​จะ​ไม่​หัน​ความ​เกรี้ยว​โกรธ​ของ​เรา​ไป.