หนังสือของแอลมา
บุตรของแอลมา
บทที่ ๖๓
ชิบลันและต่อมาฮีลามันได้ครอบครองบันทึกอันศักดิ์สิทธิ์—ชาวนีไฟจำนวนมากเดินทางไปแผ่นดินทางเหนือ—เฮกอธสร้างเรือ, ซึ่งแล่นไปในทะเลตะวันตก—โมโรไนฮาห์ทำให้ชาวเลมันพ่ายแพ้ในการสู้รบ. ประมาณ ๕๖–๕๒ ปีก่อนคริสตกาล.
๑
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นในตอนต้นของปีที่สามสิบหกแห่งการปกครองของผู้พิพากษาเหนือผู้คนของนีไฟ, คือชิบ ลันกได้ครอบครองสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์ขเหล่านั้นซึ่งแอลมามอบให้ฮีลามัน.
๒
และท่านเป็นคนเที่ยงธรรม, และท่านดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรงต่อพระพักตร์พระผู้เป็นเจ้า; และถือปฏิบัติความดีอยู่ตลอดเวลา, รักษาพระบัญญัติของพระเจ้าพระผู้เป็นเจ้าของท่าน; และพี่ชายของท่านก็ทำด้วย.
๓
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือโมโรไนตายด้วย. และปีที่สามสิบหกแห่งการปกครองของผู้พิพากษาสิ้นสุดลงดังนี้.
๔
และในปีที่สามสิบเจ็ดแห่งการปกครองของผู้พิพากษา, มีผู้คนกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง, แม้เป็นจำนวนถึงห้าพันสี่ร้อยคน, พร้อมด้วยภรรยาและลูกๆ ของพวกเขา, เดินทางจากแผ่นดินแห่งเซราเฮ็มลาไปสู่แผ่นดินซึ่งอยู่ทาง เหนือก.
๕
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือเฮกอธ, โดยที่เป็นคนอยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่ง, ฉะนั้นเขาจึงออกไปและต่อเรือลำมหึมาลำหนึ่งสำหรับตน, ที่ชายแดนของแผ่นดินอุดมมั่งคั่ง, ใกล้แผ่นดินรกร้าง, และปล่อยเรือลงในทะเลตะวันตก, ใกล้ คอคอดกซึ่งนำไปสู่แผ่นดินทางเหนือ.
๖
และดูเถิด, มีชาวนีไฟเป็นอันมากที่ลงไปในเรือและแล่นใบออกไปพร้อมด้วยเสบียงสัมภาระเป็นอันมาก, และพวกผู้หญิงกับเด็กมากมายด้วย; และคนเหล่านี้ไปตามเส้นทางเหนือ. และปีที่สามสิบเจ็ดสิ้นสุดลงดังนี้.
๗
และในปีที่สามสิบแปด, ชายผู้นี้ต่อเรือลำอื่น ๆ. และเรือลำแรกได้กลับมาด้วย, และผู้คนอีกเป็นอันมากลงไปในเรือ; และพวกเขาเอาเสบียงสัมภาระเป็นอันมากไปด้วย, และออกเดินทางไปสู่แผ่นดินทางเหนืออีก.
๘
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือไม่มีใครได้ข่าวจากคนเหล่านี้อีกเลย. เราคิดว่าพวกเขาจมอยู่ในห้วงลึกของทะเลแล้ว. และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือมีเรืออีกลำหนึ่งแล่นใบออกไปด้วย; และเราหารู้ไม่ว่ามันไปทางไหน.
๙
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือในปีนี้มีผู้คนเป็นอันมากที่ออกไปสู่แผ่นดินทาง เหนือก. และปีที่สามสิบแปดสิ้นสุดลงดังนี้.
๑๐
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นในปีที่สามสิบเก้าแห่งการปกครองของผู้พิพากษา, ชิบลันตายด้วย, และโคริแอนทอนออกไปสู่แผ่นดินทางเหนือโดยเรือลำหนึ่ง, เพื่อนำสัมภาระไปให้ผู้คนที่ออกไปสู่แผ่นดินนั้น.
๑๑
ฉะนั้นจึงสมควรสำหรับชิบลันที่จะมอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้น, ก่อนที่จะตาย, ให้แก่บุตรของ ฮีลามันก, ซึ่งเรียกว่าฮีลามัน, โดยเรียกตามชื่อบิดาท่าน.
๑๒
บัดนี้ดูเถิด, อักขระกทั้งหมดนั้นซึ่งอยู่ในการครอบครองของฮีลามันเขียนขึ้นและส่งออกไปในบรรดาลูกหลานมนุษย์ตลอดทั่วแผ่นดิน, เว้นแต่ส่วนต่าง ๆ ที่แอลมาสั่งไว้ว่าไม่ให้ออก ไปข.
๑๓
กระนั้นก็ตาม, สิ่งเหล่านั้นต้องเก็บรักษาไว้ให้ศักดิ์สิทธิ์, และสืบ ทอดกจากรุ่นสู่รุ่น; ฉะนั้น, ในปีนี้, จึงมอบสิ่งเหล่านี้ให้แก่ฮีลามัน, ก่อนมรณกรรมของชิบลัน.
๑๔
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นในปีนี้ด้วยคือมีพวกที่แตกแยกออกไปจำนวนหนึ่งซึ่งได้ไปหาชาวเลมัน; และพวกเขาถูกปลุกปั่นให้เกิดโทสะต่อต้านชาวนีไฟอีก.
๑๕
และในปีเดียวกันนี้ด้วยพวกเขายกลงมาพร้อมด้วยกองทัพอันมีกำลังคนมากมายเพื่อทำสงครามกับผู้คนของโมโร ไนฮาห์ก, หรือกับกองทัพของโมโรไนฮาห์, ซึ่งในการนี้พวกเขาต้องพ่ายแพ้และถูกขับไล่กลับผืนแผ่นดินของตนเองอีก, โดยได้รับความสูญเสียมาก.
๑๖
และปีที่สามสิบเก้าแห่งการปกครองของผู้พิพากษาเหนือผู้คนของนีไฟก็สิ้นสุดลงดังนี้.
๑๗
และเรื่องราวของแอลมา, กับฮีลามันบุตรของท่าน, และชิบลัน, ซึ่งเป็นบุตรของท่านด้วยก็สิ้นสุดลงดังนี้.
|