๕ โอ้​เชื้อสาย​แห่ง​ยา​โค​บ, มา​เถิด​ท่าน​และ​ให้​เรา​เดิน​ไป​ใน​ความ​สว่าง​แห่ง​พระเจ้า; แท้จริง​แล้ว, มา​เถิด, เพราะ​ท่าน​ทั้งหมด​หลง​ทางไป^ก, ทุก​คน​ไป​ตาม​ทาง​ชั่ว​ร้าย​ของ​ตน.

  ๑๔ พวก​เขาชูคอ^ก​และ​เชิด​หน้า; แท้จริง​แล้ว, และ​เพราะ​ความ​จองหอง, และ​ความ​ชั่ว​ร้าย, และ​ความ​น่า​ชิงชัง, และ​การ​ผิด​ประเวณี, พวก​เขา​จึง​หลงทาง^ข​ไป​สิ้น​เว้นแต่​เพียง​ไม่​กี่​คน, ซึ่ง​เป็น​ผู้​ติดตาม​ที่​ถ่อม​ตน​ของ​พระ​คริสต์; กระนั้น​ก็ตาม, พวก​เขา​ยัง​ถูก​นำ​ไป, ผล​คือ​ใน​หลาย​ครั้ง​พวก​เขา​ผิด​พลาด​เพราะ​กฎเกณฑ์​ของ​มนุษย์​สอน​พวก​เขา.

  ๖ เรา​ทั้งหลาย, ล้วน​หลง​ทาง​ไป​แล้ว, ดุจดังแกะ^ก; เรา​ทุก​คน​หัน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน​เอง; และ​พระเจ้า​ทรง​วาง​ความ​ชั่วช้า​สามานย์​ของ​เรา​ทุก​คน​ไว้​กับ​พระองค์.

  ๖ กระนั้น​ก็ตาม, ข้าพเจ้า​ทำใจ​ตน​แข็ง​กระด้าง, เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้​รับเรียก^ก​หลาย​ครั้ง​แล้ว​และ​ข้าพเจ้า​ไม่​ยอมฟัง^ข; ดังนั้น​ข้าพเจ้า​รู้​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​เหล่า​นี้, แต่​ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​รู้; ฉะนั้น​ข้าพเจ้า​จึง​กบฏ​ต่อต้าน​พระผู้เป็นเจ้า​ต่อ​ไป, ใน​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ใจ​ตน, แม้​จนถึง​วัน​ที่​สี่​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​นี้, ซึ่ง​อยู่​ใน​ปี​ที่​สิบ​แห่ง​การ​ปกครอง​ของ​เหล่า​ผู้​พิพากษา.