หนังสือของแอลมา
บุตรของแอลมา
บทที่ ๔๑
ในการฟื้นคืนชีวิตมนุษย์ออกมาสู่สภาพของความสุขอันหาได้สิ้นสุดไม่หรือความเศร้าหมองอันหาได้สิ้นสุดไม่—-ความชั่วร้ายไม่เคยเป็นความสุข—-ผู้คนที่มีตัณหาไม่มีพระผู้เป็นเจ้าในโลกนี้—-ทุกคนจะได้รับการนำกลับคืนของบุคลิกลักษณะและคุณลักษณะต่าง ๆ ที่ได้รับมาในความเป็นมรรตัย. ประมาณ ๗๔ ปีก่อนคริสตกาล.
๑
และบัดนี้, ลูกพ่อ, พ่อมีบางสิ่งที่จะกล่าวเกี่ยวกับการนำกลับคืนมาของสิ่งซึ่งพูดถึง; เพราะดูเถิด, บางคนได้ บิดเบือนกข้อความในพระคัมภีร์, และ หลงขไปไกลเพราะสิ่งนี้. และพ่อเห็นว่าจิตใจลูกกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย. แต่ดูเถิด, พ่อจะอธิบายแก่ลูก.
๒
พ่อกล่าวแก่เจ้า, ลูกพ่อ, ว่าแผนแห่งการนำกลับคืนจำเป็นตามความยุติธรรมของพระผู้เป็นเจ้า; เพราะจำเป็นที่จะนำสิ่งทั้งปวงกลับคืนสู่ระเบียบอันถูกต้องของมัน. ดูเถิด, จำเป็นและเที่ยงธรรม, ตามเดชานุภาพและการฟื้นคืนพระชนม์ของพระคริสต์, ว่าจะนำจิตวิญญาณมนุษย์กลับคืนสู่ร่างกายของมัน, และจะนำทุก ส่วนกของร่างกายกลับคืนสู่ร่างกายนั้น.
๓
และจำเป็นตามความ ยุติธรรมกของพระผู้เป็นเจ้าว่ามนุษย์จะถูกพิพากษาตาม ขงาน คของพวกเขา; และหากงานของพวกเขาดีในชีวิตนี้, และความปรารถนาของใจพวกเขาดี, ว่าในวันสุดท้าย, พวกเขาจะ, ได้รับการนำ กลับคืนงสู่สิ่งที่ดีด้วย.
๔
และหากงานของพวกเขาชั่วพวกเขาจะได้รับ กลับคืนกมาสู่ตนคือความชั่ว. ฉะนั้น, จะนำสิ่งทั้งปวงกลับคืนสู่ระเบียบอันถูกต้องของพวกมัน, ทุกสิ่งจะมาสู่โครงร่างโดยธรรมชาติของมัน—-ความเป็น มรรตัยขยกขึ้นสู่ความเป็นอมตะ, ความเน่า เปื่อยคสู่ความไม่เน่าเปื่อย—-ยกขึ้นสู่ความสุขอันหาได้สิ้นสุด ไม่งเพื่อสืบทอดอาณาจักรของพระผู้เป็นเจ้าเป็นมรดก, หรือสู่ความเศร้าหมองอันหาได้สิ้นสุดไม่เพื่อสืบทอดอาณาจักรของมารเป็นมรดก, พวกหนึ่งอยู่ทางหนึ่ง, อีกพวกหนึ่งอยู่อีกทางหนึ่ง—
๕
พระผู้เป็นเจ้าทรงยกคนหนึ่งขึ้นสู่ความสุขตามความปรารถนาเพื่อความสุขของตน, หรือความดีตามความปรารถนาเพื่อความดีของตน; และอีกคนหนึ่งสู่ความชั่วตามความปรารถนาเพื่อความชั่วของตน; เพราะเมื่อเขาปรารถนาจะทำความชั่วตลอดทั้งวัน เช่นเดียวกันนั้นเขาจะได้รางวัลแห่งความชั่วของเขาเมื่อกลางคืนมาถึง.
๖
และเป็นดังนั้นในอีกทางหนึ่ง. หากเขากลับใจจากบาปของตน, และปรารถนาความชอบธรรมจนถึงที่สุดของวันเวลาของเขา, เช่นเดียวกันนั้นเขาจะได้รางวัลอันไปสู่ความชอบธรรม.
๗
คนเหล่านี้คือ คนกที่พระเจ้าทรงไถ่; แท้จริงแล้ว, คนเหล่านี้คือคนที่ทรงนำออกมา, และทรงปลดปล่อยจากคืนแห่งความมืดอันหาได้สิ้นสุดไม่นั้น; และพวกเขาจึงยืนอยู่หรือตกไป; เพราะดูเถิด, พวกเขาเป็นผู้พิพากษาของตน เองข, ไม่ว่าจะทำดีหรือทำชั่ว.
๘
บัดนี้, ประกาศิตของพระผู้เป็นเจ้าเปลี่ยนแปลงไม่ ได้ก; ฉะนั้น, จึงมีทางเตรียมไว้เพื่อผู้ใดก็ตามที่มีเจตนาจะเดินในทางนั้นและได้รับการช่วยให้รอด.
๙
และบัดนี้ดูเถิด, ลูกพ่อ, อย่าเสี่ยงทำผิดแม้อีกสักครั้ง เดียวกต่อพระผู้เป็นเจ้าของลูกในประเด็นของหลักคำสอนเหล่านั้น, ซึ่งลูกได้เสี่ยงทำบาปมาจนถึงบัดนี้.
๑๐
อย่าคิดเอา, เพราะมีการพูดเกี่ยวกับการนำกลับคืน, ว่าลูกจะได้รับการนำกลับคืนจากบาปไปสู่ความสุข. ดูเถิด, พ่อกล่าวแก่ลูก, ความชั่ว ร้ายกไม่เคยเป็นความสุขเลย.
๑๑
และบัดนี้, ลูกพ่อ, มนุษย์ทั้งปวงที่อยู่ในสภาพแห่ง ธรรมชาติก, หรือพ่ออยากกล่าว, ในสภาพทางเนื้อ หนังข, อยู่ในดีแห่งความขมขื่นและพันธนาการแห่งความชั่วช้าสามานย์; พวกเขาอยู่ในโลกโดยไม่ มีคพระผู้เป็นเจ้า, และพวกเขาไปในทางตรงกันข้ามกับธรรมชาติของพระผู้เป็นเจ้า; ฉะนั้น, พวกเขาจึงอยู่ในสภาพตรงกันข้ามกับธรรมชาติของความสุข.
๑๒
และบัดนี้ดูเถิด, ความหมายของคำว่าการนำกลับคืนคือการนำเอาสิ่งที่อยู่ในสภาพธรรมชาติมาวางไว้ในสภาพที่ไม่เป็นธรรมชาติ, หรือวางไว้ในสภาพตรงกันข้ามกับธรรมชาติของมันหรือ ?
๑๓
โอ้, ลูกพ่อ, นี่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น, แต่ความหมายของคำว่าการนำกลับคืนคือการนำเอาความชั่วกลับมาสู่ความชั่วอีก, หรือทางเนื้อหนังสู่ทางเนื้อหนัง, หรือความต่ำช้าสู่ความต่ำช้า—-ความดีสู่สิ่งที่ดี; ความชอบธรรมสู่สิ่งที่ชอบธรรม; ความเที่ยงธรรมสู่สิ่งที่เที่ยงธรรม; ความมีเมตตาสู่สิ่งที่มีเมตตา.
๑๔
ฉะนั้น, ลูกพ่อ, จงดูว่าลูกมีเมตตาต่อพี่น้องของลูก; ปฏิบัติโดย เที่ยงธรรมก, ตัดสินขโดยชอบธรรม, และทำความดีตลอด เวลาค; และหากลูกทำสิ่งทั้งหมดนี้เมื่อนั้นลูกจะได้รางวัลของลูก; แท้จริงแล้ว, ลูกจะมีความ เมตตางกลับคืนมาสู่ลูกอีก; ลูกจะมีความยุติธรรมกลับคืนมาสู่ลูกอีก; ลูกจะมีการตัดสินอันชอบธรรมกลับคืนมาสู่ลูกอีก; และลูกจะมีความดีเป็นรางวัลแก่ลูกอีก.
๑๕
เพราะสิ่งซึ่งลูกได้ส่งออกไปจะกลับมาสู่ลูกอีก, และจะถูกนำกลับคืนมา; ฉะนั้น, คำว่าการนำกลับคืนจึงกล่าวโทษผู้กระทำบาปอย่างเต็มที่ยิ่งขึ้น, และไม่ได้แก้ต่างให้คนผู้นั้นเลย.
|