๕ และ​บัดนี้, เนื่องจาก​การ​สั่งสอน​พระ^กวจนะ^ข​มี​แนวโน้ม​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะนำ^ค​ผู้คน​ให้​ทำ​สิ่ง​ซึ่ง​เที่ยงธรรม—แท้จริง​แล้ว, บังเกิด​ผล​อัน​มี​พลัง​แก่​จิตใจ​ผู้คน​ยิ่ง​กว่า​ดาบ, หรือ​สิ่ง​ใด, ที่​ได้​เกิด​กับ​พวก​เขา—ฉะนั้น​แอ​ลมาจึง​คิด​ว่า​สมควร​ที่​พวก​เขา​จะ​ลอง​อานุภาพ​แห่ง​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.

  ๒๑ อย่า​หมายมั่น​จะ​ประกาศ​คำขอ​ง​เรา, แต่​ก่อน​อื่น จง​หมายมั่น​ให้ได้^ก​คำขอ​ง​เรา, และ​จาก​นั้น​เรา​จะ​ปลดปล่อย​ลิ้น​ของ​เจ้า; จาก​นั้น, หาก​เจ้า​ปรารถนา, เจ้า​จะ​มี​พระ​วิญญาณ​ของ​เรา​และ​คำขอ​ง​เรา, แท้จริง​แล้ว, อำนาจ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ใน​การ​สร้าง​ความ​เชื่อ​มั่น​แก่​มนุษย์.

  ๒๓ และ​ไม่​มี​เรื่อง​อื่น​ใด​นอกจาก​ความรุนแรง^ก​ยิ่ง, การสั่งสอน^ข​และ​การ​พยากรณ์​ถึง​สงคราม, และ​ความ​ขัดแย้ง, และ​การ​ทำลาย, และ​การเตือน^ค​พวก​เขา​ตลอด​เวลา​ถึง​ความ​ตาย, และ​ระยะ​เวลา​ของ​นิรันดร, และ​การ​พิพากษา​และ​เด​ชานุ​ภาพ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, และ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้—โดย​กระตุ้น​พวก​เขา​ตลอดเวลา^ง​เพื่อให้​พวก​เขา​อยู่​ใน​ความ​เกรง​กลัว​พระเจ้า. ข้าพเจ้า​กล่าว​ว่า​ไม่​มี​อะไร​เลย​นอกจาก​สิ่ง​เหล่า​นี้, และ​ความ​กระจ่าง​ชัดเจน​ของ​คำ​พูด, ที่​จะ​ป้องกัน​ไม่​ให้​พวก​เขา​ลง​ไป​สู่​ความ​พินาศ​อย่าง​รวดเร็ว. และ​ตาม​นี้​ข้าพเจ้า​เขียน​เกี่ยว​กับ​พวก​เขา.

  ๑๗ ฉะนั้น, เมื่อ​พวก​เขา​ไม่​ซื่อสัตย์​พวก​เขา​ไม่​ได้​รุ่งเรือง​หรือ​ก้าวหน้า​ใน​การ​เดินทาง, แต่​ถูก​ขับ​ไล่​ให้​กลับไป^ก, และ​ก่อ​ความ​ขุ่นเคือง​พระทัย​พระผู้เป็นเจ้า​ให้​เกิด​กับ​พวก​เขา; และ​ฉะนั้น​พวก​เขา​จึง​ถูก​ลง​ทัณฑ์​ด้วย​ความ​อดอยาก​และ​ความ​ทุกข์​แสน​สาหัส, เพื่อ​กระตุ้น​ให้​พวก​เขา​นึกถึง​หน้าที่​ของ​ตน.

  ๓ และ​ดังนั้น​เรา​จึง​เห็น​ว่า​เว้นแต่​พระเจ้า​จะ​ทรงลงโทษ^ก​ผู้คน​ของ​พระองค์​ด้วย​ความ​ทุกข์​หลาย​อย่าง, แท้จริง​แล้ว, เว้นแต่​พระองค์​จะ​ทรง​เยือน​พวก​เขา​ด้วย​ความ​ตาย​และ​ด้วย​ความ​หวาดหวั่น, และ​ด้วย​ความ​อดอยาก​และ​ด้วย​โรค​ระบาด​นานัปการ​แล้ว, พวก​เขา​จะ​ไม่นึกถึง^ข​พระองค์.