พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​แอลมา
บุตร​ของ​แอลมา
บท​ที่ ๑๒
  ๓๑ ดังนั้น, พระองค์​จึง​ประทานบัญญัติ​ให้​มนุษย์, โดยที่​ใน​ขั้น​ต้น​พวก​เขา​ล่วง​ละเมิด​พระ​บัญญัติแรก​อัน​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ที่​เป็น​ฝ่าย​โลก, และ​มา​เป็น​เหมือน​บรรดา​ผู้​เป็น​เจ้า, รู้จัก​ความ​ดี​จาก​ความ​ชั่ว, วาง​ตน​อยู่​ใน​สภาพ​ที่​จะกระทำ, หรือ​ทรง​ทำให้​อยู่​ใน​สภาพ​ที่​จะ​กระทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​และ​ความ​พอใจ​ของ​ตน, ไม่​ว่า​จะ​ทำความ​ชั่ว​หรือ​จะ​ทำความ​ดี—

เชิงอรรถ
๓๑
ปฐก. ๒:๑๖–๑๗.
๒ นี. ๒:๑๘–๑๙.
  ๑๘ และ​เพราะ​เขา​ได้​ตก​จาก​สวรรค์, และ​เศร้าหมอง​ตลอด​กาล, เขา​แสวง​หาความ​เศร้าหมอง​ให้​มนุษยชาติ​ทั้งปวงด้วย. ดังนั้น, เขา​กล่าว​กับ​เอวา, แท้จริง​แล้ว, แม้​งู​ดึกดำบรรพ์​ตัว​นั้น, ผู้​เป็น​มาร, ผู้​เป็น​บิดา​ของ​ความเท็จ​ทั้งปวง, ดังนั้น​เขา​กล่าว: จง​รับ​ส่วน​ผลไม้​ต้อง​ห้าม​เถิด, และ​เจ้า​จะ​ไม่​ตาย, แต่​เจ้า​จะ​เป็น​เหมือน​พระผู้เป็นเจ้า, โดยที่​รู้ความ​ดี​และ​ความชั่ว.
ปฐก. ๓:๒๒–๒๓.
โมเสส ๔:๑๑.
  ๑๑ เพราะ​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ทราบ​ว่า​ใน​วัน​ที่​เจ้า​กิน​จาก​ต้น​นั้น, เมื่อนั้นดวงตา​เจ้า​จะ​เปิด, และ​เจ้า​จะ​เป็น​ดัง​ผู้​เป็น​เจ้า​ทั้งหลาย, โดยรู้​ความ​ดี​และ​ความ​ชั่ว.
๒ นี. ๒:๑๖.
  ๑๖ ดังนั้น, พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​จึง​ประทาน​แก่​มนุษย์​เพื่อ​เขา​จะ​กระทำ​ด้วย​ตนเอง. ดังนั้น, มนุษย์​กระทำ​ด้วย​ตน​เอง​ไม่​ได้​นอกจาก​จะ​เป็น​ว่า​เขา​มี​แรงจูงใจ​จาก​อย่าง​หนึ่ง​หรือ​อีก​อย่าง​หนึ่ง.