พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์  
นีไฟฉบับที่​สี่
หนังสือ​ของนีไฟ

ผู้​เป็น​บุตร​ของนีไฟ—สานุศิษย์​คน​หนึ่ง​ของ​พระ​เยซู​คริสต์
เรื่องราว​ของ​ผู้คน​ของนีไฟ, ตาม​บันทึก​ของ​ท่าน.
ชาว​นีไฟและ​ชาวเล​มัน​ได้​รับ​การ​เปลี่ยนใจ​เลื่อมใส​มา​สู่​พระเจ้า​ทั้งหมด—พวก​เขา​มี​สรรพ​สิ่ง​ทั้งปวง​เพื่อ​ใช้​ร่วม​กัน, ทำ​งาน​ปาฏิหาริย์, และ​รุ่งเรือง​ใน​แผ่นดิน—หลังจาก​สอง​ศตวรรษ, การ​แบ่งแยก, ความ​ชั่ว, ศาสนจักร​ปลอม, และ​การ​ข่มเหง​เกิด​ขึ้น—หลังจาก​สาม​ร้อย​ปี, ทั้ง​ชาว​นีไฟและ​ชาวเล​มัน​ชั่ว​ร้าย—แอ​มาร​อ​น​ซ่อน​บันทึก​ศักดิ์สิทธิ์. ประมาณ ค.ศ. ๓๕–๓๒๑.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ ปี​ที่​สาม​สิบ​สี่​ผ่าน​ไป, และ​ปี​ที่​สาม​สิบ​ห้า​ด้วย, และ​ดูเถิด​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู​ตั้ง​ศาสนจักร​ของ​พระ​คริสต์​ขึ้น​ใน​ผืน​แผ่นดิน​ทั้งหมด​โดย​รอบ. และ​มาก​เท่า​ที่มา​หา​พวก​ท่าน, และ​กลับ​ใจ​จาก​บาป​ของ​พวก​เขา​อย่าง​แท้จริง, ได้​รับ​บัพ​ติ​ศ​มา​ใน​พระ​นาม​ของ​พระ​เยซู; และ​พวก​เขา​ได้​รับ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ด้วย.
  ๒ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​ใน​ปี​ที่​สาม​สิบ​หก, ผู้คน​ทั้งหมด​ได้​รับ​การ​เปลี่ยนใจ​เลื่อมใส​มา​สู่​พระเจ้า, ทั่ว​ผืน​แผ่นดิน, ทั้ง​ชาว​นีไฟและ​ชาวเล​มัน, และ​ไม่​มีค​วาม​ขัดแย้ง​และ​การ​โต้เถียง​ใน​บรรดา​คน​เหล่า​นั้น, และ​ทุก​คน​ปฏิบัติ​ต่อ​กัน​อย่าง​เที่ยงธรรม.
  ๓ และ​พวก​เขา​มี​สิ่งของทั้งหมด​เพื่อ​ใช้​ร่วม​กัน​ใน​บรรดา​พวก​เขา; ฉะนั้น​จึง​ไม่​มีค​น​รวย​และ​คน​จน, ทาส​และ​ไท, แต่​พวก​เขา​เป็น​อิสระ​ทุก​คน, และ​เป็น​ผู้​รับ​ส่วน​ใน​ของ​ประทาน​จาก​สวรรค์.
  ๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ปี​ที่​สาม​สิบ​เจ็ด​ผ่าน​ไป​ด้วย, และ​ยัง​มีค​วาม​สงบ​สุข​อยู่​ต่อ​ไป​ใน​แผ่นดิน.
  ๕ และ​มี​งาน​สำคัญ​ยิ่ง​และ​น่า​อัศจรรย์​ซึ่ง​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู​กระทำ, ถึงขนาด​ที่​คน​เหล่า​นั้นรักษา​คน​ป่วย, และ​ทำให้​คน​ตาย​ฟื้น, และ​ทำให้​คน​ง่อย​เดิน, และ​คน​ตาบอด​ได้​รับ​สายตา​ของ​พวก​เขา, และ​คน​หู​หนวก​ได้ยิน; และ​พวก​ท่าน​ทำปาฏิหาริย์​นานัปการ​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​มนุษย์; และ​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​ทำ​ปาฏิหาริย์​โดย​วิธี​อื่น​นอกจาก​ใน​พระ​นาม​ของ​พระ​เยซู.
  ๖ และ​ปี​ที่​สาม​สิบ​แปด​ผ่าน​ไป​ดังนี้, และ​ปี​ที่​สาม​สิบ​เก้า​ด้วย, และ​ปี​ที่​สี่​สิบ​เอ็ด, และ​สี่​สิบ​สอง, แท้จริง​แล้ว, แม้​จน​สี่​สิบ​เก้า​ปี​ผ่าน​ไป, และ​ห้า​สิบ​เอ็ด​ด้วย, และ​ห้า​สิบ​สอง; แท้จริง​แล้ว, และ​แม้​จน​ห้า​สิบ​เก้า​ปี​ผ่าน​ไป.
  ๗ และ​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​รุ่งเรือง​ยิ่ง​ใน​แผ่นดิน; แท้จริง​แล้ว, ถึงขนาด​ที่​พวก​เขา​สร้าง​เมือง​ต่าง ๆ ขึ้น​อีก​ใน​ที่​ซึ่ง​เคย​มี​เมือง​ต่าง ๆ ถูก​เผา.
  ๘ แท้จริง​แล้ว, แม้​เมือง​เซราเฮ็มลา​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​นั้น​พวก​เขา​ก็​ให้​สร้าง​ขึ้น​อีก.
  ๙ แต่​มี​หลาย​เมือง​ซึ่งจม​อยู่, และ​น้ำ​เข้า​มา​แทน​ที่; ฉะนั้น​จึง​สร้าง​เมือง​เหล่า​นี้​ใหม่​ไม่​ได้.
  ๑๐ และ​บัดนี้, ดูเถิด, เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ผู้คน​ของ​นีไฟแข็ง​แกร่ง​ขึ้น, และ​ขยาย​เผ่าพันธุ์​อย่าง​รวดเร็ว​ยิ่ง, และ​กลับกลาย​เป็น​ผู้คน​ที่​งดงาม​และ​จำเริญตา​ยิ่ง​นัก.
  ๑๑ และ​พวก​เขา​แต่งงาน, และ​ยก​ให้​แต่งงาน​กัน, และ​ได้​รับ​พร​ตาม​คำ​สัญญา​มากมาย​หลาย​ประการ​ซึ่ง​พระเจ้า​ทรง​กระทำ​ไว้​กับ​พวก​เขา.
  ๑๒ และ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ดำเนิน​ตาม​การฏิบัติ​และ​ศาสนพิธีแห่งกฎ​ของโมเสส​อีก​ต่อ​ไป; แต่​พวก​เขา​ดำเนิน​ตาม​พระ​บัญญัติ​ซึ่ง​พวก​เขา​ได้​รับ​จาก​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา​และ​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวก​เขา, ด้วย​การ​อดอาหาร​และ​สวด​อ้อนวอน​ต่อ​ไป, และ​ประชุม​กัน​บ่อย​ครั้ง​ทั้ง​เพื่อ​สวด​อ้อนวอน​และ​ฟัง​พระ​วจนะ​ของ​พระเจ้า.
  ๑๓ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ไม่​มีค​วาม​ขัดแย้ง​ใน​บรรดา​ผู้คน​ทั้งปวง, ใน​ทั่ว​แผ่นดิน; แต่​มี​ปาฏิหาริย์​ยิ่ง​ใหญ่​กระทำ​ขึ้น​ใน​บรรดา​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู.
  ๑๔ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ปี​ที่​เจ็ด​สิบ​เอ็ด​ผ่าน​ไป, และ​ปี​ที่​เจ็ด​สิบ​สอง​ด้วย, แท้จริง​แล้ว, และ​ท้าย​ที่สุด, จน​ปี​ที่​เจ็ด​สิบ​เก้า​ผ่าน​ไป; แท้จริง​แล้ว, แม้​หนึ่ง​ร้อย​ปี​ผ่าน​ไป, และ​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู, ผู้​ที่​พระองค์​ได้​ทรง​เลือก​ไว้, จาก​ไป​สู่​เมือง​บรม​สุขเกษม​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ทั้งหมด, นอกจาก​สามคน​ที่​จะ​คง​อยู่​ต่อ​ไป; และ​มีสานุศิษย์​คน​อื่น ๆ ได้​รับแต่งตั้ง​แทน​ที่​พวก​ท่าน; และ​คน​เป็นอันมาก​ใน​รุ่น​นั้น​ล่วงลับ​ไป.
  ๑๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ไม่​มีค​วามขัดแย้ง​ใน​แผ่นดิน, เพราะ​ความ​รัก​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​ซึ่ง​สถิต​อยู่​ใน​ใจ​ผู้คน.
  ๑๖ และ​ไม่​มีค​วามริษยา, หรือ​การ​วิวาท, หรือ​ความ​วุ่นวาย, หรือ​การ​ผิด​ประเวณี, หรือ​การ​พูด​เท็จ, หรือ​การก​ระ​ทำ​ฆาตกรรม, หรือกามตัณหา​อย่าง​ใด; และ​แน่แท้​แล้ว​ไม่​มี​ผู้คน​ใด​มีค​วามสุข​ยิ่ง​กว่า​นี้​ได้​ใน​บรรดา​ผู้คน​ทั้งปวง​ที่​พระ​หัตถ์​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​สร้าง​ขึ้น​มา.
  ๑๗ ไม่​มี​โจร, หรือ​ฆาตกร, ทั้ง​ไม่​มี​ชาวเล​มัน, หรือ​ชาว​ใด ๆ; แต่​คน​ทั้งหลาย​อยู่​กัน​เป็น​หนึ่งเดียว, เป็น​ลูก​ของ​พระ​คริสต์, และ​ทายาท​แห่ง​อาณาจักร​ของ​พระผู้เป็นเจ้า.
  ๑๘ และ​พวก​เขา​เป็น​สุข​อะไร​เช่น​นั้น ! เพราะ​พระเจ้า​ประทาน​พร​พวก​เขา​ใน​การก​ระ​ทำ​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา; แท้จริง​แล้ว, แม้​พวก​เขา​ได้​รับ​พร​และ​รุ่งเรือง​จนถึง​หนึ่ง​ร้อย​สิบ​ปี​ผ่าน​ไป; และ​คน​รุ่น​แรก​หลังจาก​พระ​คริสต์​ก็ได้​ล่วงลับ​ไป, และ​ไม่​มีค​วาม​ขัดแย้ง​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน.
  ๑๙ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือนีไฟ, ท่าน​ที่​เก็บ​รักษา​บันทึก​สุดท้าย​นี้, ตาย​ไป, (และ​ท่าน​เขียน​บันทึก​บน​แผ่นจารึก​ของนีไฟ) และ​เอ​มัสบุตร​ท่าน​เก็บ​รักษา​บันทึก​แทน; และ​ท่าน​เขียน​บันทึก​บน​แผ่น​จารึก​ของนีไฟด้วย.
  ๒๐ และ​ท่าน​เก็บ​รักษา​บันทึก​อยู่​แปด​สิบ​สี่​ปี, และ​ยัง​คง​มีค​วาม​สงบ​สุข​อยู่​ใน​แผ่นดิน, นอกจาก​ผู้คน​ส่วน​น้อย​ที่​ขบถ​ต่อ​ศาสนจักร​และ​เรียก​ชื่อ​พวก​ตน​ว่า​ชาวเล​มัน; ฉะนั้น​จึง​เริ่ม​มี​ชาวเล​มัน​อีก​ใน​แผ่นดิน.
  ๒๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เอ​มัสตายด้วย, (และ​เป็น​หนึ่ง​ร้อย​เก้า​สิบ​สี่​ปี​นับ​แต่​การ​เสด็จ​มา​ของ​พระ​คริสต์) และ​เอ​มัสบุตร​ท่าน​เก็บ​รักษา​บันทึก​แทน; และ​ท่าน​เขียน​บันทึก​บน​แผ่น​จารึก​ของนีไฟด้วย; และ​มี​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของนีไฟด้วย, ซึ่ง​คือ​หนังสือ​เล่ม​นี้.
  ๒๒ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​สอง​ร้อย​ปี​ผ่าน​ไป; และ​คน​รุ่น​ที่​สอง​ล่วงลับ​ไป​หมด​เหลือ​อยู่​ไม่​กี่​คน.
  ๒๓ และ​บัดนี้​ข้าพเจ้า, มอ​รม​อ​น, อยาก​ให้ท่า​น​รู้​ว่าผู้​คน​ได้​ขยาย​เผ่าพันธุ์, ถึงขนาด​ที่​พวก​เขา​กระจาย​ไป​ทั่ว​ผืน​แผ่นดิน, และ​ว่า​พวก​เขา​กลับ​ร่ำรวย​ยิ่ง, เพราะ​ความ​รุ่งเรือง​ของ​พวก​เขา​ใน​พระ​คริสต์.
  ๒๔ และ​บัดนี้, ใน​ปี​ที่​สอง​ร้อย​หนึ่ง​นี้​เริ่ม​มีค​น​ทะนง​ตน​ด้วย​ความถือดี​ใน​บรรดา​พวก​เขา, เช่น​การ​สวม​เสื้อ​ผ้า​ราคา​แพง, และ​ไข่มุก​งดงาม​นานา​ชนิด, และ​สิ่ง​สวย​งาม​อันเป็น​ของ​โลก.
  ๒๕ และ​นับ​จาก​เวลา​นั้น​พวก​เขา​ไม่​ได้​มี​สิ่งของ​ของ​ตน​และ​ทรัพย์สิน​ของ​ตน​เพื่อ​ใช้​ร่วมกัน​ใน​บรรดา​พวก​เขา​อีก​ต่อ​ไป.
  ๒๖ และ​พวก​เขา​เริ่ม​แบ่ง​ชน​ชั้น; และ​พวก​เขา​เริ่ม​สร้างศาสนจักร​ให้​ตน​เพื่อ​หา​ผลประโยชน์, และ​เริ่ม​ปฏิเสธ​ศาสนจักร​ที่แท้​จริง​ของ​พระ​คริสต์.
  ๒๗ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​สอง​ร้อย​สิบ​ปี​ผ่าน​ไป​มี​ศาสนจักร​หลาย​แห่ง​อยู่​ใน​แผ่นดิน; แท้จริง​แล้ว, มี​หลาย​ศาสนจักร​ซึ่ง​ประกาศ​ว่า​รู้จัก​พระ​คริสต์, กระนั้น​พวก​เขา​ก็​ยัง​ได้ปฏิเสธ​พระ​กิตติคุณ​ส่วน​ใหญ่​ของ​พระองค์, ถึงขนาด​ที่​พวก​เขา​ยอม​รับ​ความ​ชั่ว​ร้าย​นานัปการ, และ​ได้​ปฏิบัติ​สิ่ง​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​แก่​ผู้​นั้น​ซึ่ง​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์​ดัง​กล่าว​ถูกห้าม​ไว้​สำหรับ​เขา​เพราะ​ความ​ไม่​มี​ค่า​ควร.
  ๒๘ และศาสนจักร​นี้​ขยาย​อย่าง​ยิ่ง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​สามานย์, และ​เพราะ​อำนาจ​ซา​ตาน​ซึ่ง​ได้​เกาะ​กุม​ใจ​พวก​เขา.
  ๒๙ และ​อนึ่ง, มี​ศาสนจักร​อีก​แห่ง​หนึ่งซึ่ง​ปฏิเสธ​พระ​คริสต์; และ​พวก​นี้ข่มเหง​ศาสนจักร​ที่แท้​จริง​ของ​พระ​คริสต์, เพราะ​ความ​อ่อนน้อม​ของ​พวก​เขา​และ​ความ​เชื่อ​ของ​พวก​เขา​ใน​พระ​คริสต์; และ​คน​พวก​นี้​เกลียด​ชัง​พวก​เขา​เพราะ​ปาฏิหาริย์​หลาย​อย่าง​ซึ่ง​กระทำ​ใน​บรรดา​พวก​เขา.
  ๓๐ ฉะนั้น​พวก​นี้​ใช้​พลัง​อำนาจ​และ​สิทธิ​อำนาจ​เหนือ​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู​ซึ่ง​ยัง​คง​อยู่​กับ​พวก​เขา, และ​พวก​นี้​โยน​พวก​ท่าน​เข้าเรือนจำ; แต่​โดย​เด​ชานุ​ภาพ​แห่ง​พระ​วจนะ​ของ​พระผู้เป็นเจ้า, ซึ่ง​อยู่​กับ​พวก​ท่าน, เรือนจำ​จึง​แยก​ออก​เป็น​สอง, และ​พวก​ท่าน​ออก​มา​ทำ​ปาฏิหาริย์​ยิ่ง​ใหญ่​ใน​บรรดา​คน​พวก​นี้.
  ๓๑ กระนั้น​ก็ตาม, และ​ทั้งที่​มี​ปาฏิหาริย์​ทั้งปวง​เหล่า​นี้, ผู้คน​ยัง​ทำใจ​ตน​แข็ง​กระด้าง, และ​หมายมั่น​จะ​ฆ่า​พวก​ท่าน, แม้​ดัง​ที่​ชาว​ยิวใน​เยรูซา​เล็ม​หมายมั่น​จะ​ฆ่า​พระ​เยซู​มา​แล้ว, ตาม​พระ​ดำรัส​ของ​พระองค์.
  ๓๒ และ​พวก​นี้​โยน​พวก​ท่าน​เข้า​ใน​เตาหลอม​แห่งเพลิง, และ​พวก​ท่าน​ออก​มา​โดย​ไม่​ได้​รับ​อันตราย.
  ๓๓ และ​คน​พวก​นี้​โยน​พวก​ท่าน​เข้า​ในถ้ำ​ขัง​สัตว์​ป่า​ด้วย, และ​พวก​ท่าน​เล่น​กับ​สัตว์​ป่า​แม้​ดัง​เด็ก​เล่น​กับ​ลูก​แกะ; และ​พวก​ท่าน​ออก​มา​จาก​ฝูง​ของ​พวก​มัน, โดย​ไม่​ได้​รับ​อันตราย.
  ๓๔ กระนั้น​ก็ตาม, ผู้คน​ทำใจ​ตน​แข็ง​กระด้าง, เพราะ​พวก​เขา​ถูก​ชักนำ​โดย​ปุโรหิต​และ​ศาสดา​พยากรณ์​ปลอม​เป็นอันมาก​ให้​สร้าง​ศาสนจักร​หลาย​แห่ง, และ​ทำความ​ชั่วช้า​สามานย์​นานัปการ. และ​พวก​เขาทุบตี​ผู้คน​ของ​พระ​เยซู; แต่​ผู้คน​ของ​พระ​เยซู​ไม่​ได้​ตอบโต้. และ​ดังนั้น​ปี​แล้ว​ปี​เล่า, พวก​เขา​ได้​เสื่อมโทรม​ลง​ใน​ความ​ไม่​เชื่อ​และ​ความ​ชั่ว​ร้าย, แม้​จน​สอง​ร้อย​สาม​สิบ​ปี​ผ่าน​ไป.
  ๓๕ และ​บัดนี้​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​ใน​ปี​นี้, แท้จริง​แล้ว, ใน​ปี​ที่​สอง​ร้อย​สาม​สิบ​เอ็ด, มี​การ​แบ่งแยก​อย่าง​แพร่หลาย​ใน​บรรดา​ผู้คน.
  ๓๖ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ใน​ปี​นี้​เกิด​มี​ผู้คน​กลุ่ม​หนึ่งซึ่ง​มีชื่อ​ว่า​ชาวนีไฟ, และ​พวก​นี้​เป็น​ผู้​เชื่อ​ที่แท้​จริง​ใน​พระ​คริสต์; และ​ใน​บรรดา​พวก​เขา​มี​พวก​ที่​ชาวเล​มัน​เรียก​ว่า—ชาว​เจ​คอบ, และ​ชาว​โจ​เซฟ, และ​ชาว​โซรัม;
  ๓๗ ฉะนั้น​ผู้​เชื่อ​ที่แท้​จริง​ใน​พระ​คริสต์, และ​ผู้​นมัสการ​ที่แท้​จริง​ของ​พระ​คริสต์, (ใน​บรรดา​คน​เหล่า​นี้​มี​สานุศิษย์สาม​คน​ที่​ยัง​คง​อยู่​ของ​พระ​เยซู​รวม​อยู่​ด้วย) เรียก​ว่า​ชาวนีไฟ, และ​ชาว​เจ​คอบ, และ​ชาว​โจ​เซฟ, และ​ชาว​โซรัม.
  ๓๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​คน​ที่​ปฏิเสธ​พระ​กิตติคุณ​มีชื่อ​ว่า​ชาวเล​มัน, และ​ชาวเล​มิ​วเอล, และ​ชาวอิชมาเอล; และ​พวก​นี้​ไม่​ได้​เสื่อมโทรม​อยู่​ใน​ความ​ไม่​เชื่อ, แต่​พวก​เขา​จงใจกบฏ​ต่อ​พระ​กิตติคุณ​ของ​พระ​คริสต์; และ​พวก​เขา​สอน​ลูก​ๆ ของ​ตน​ไม่​ให้​เชื่อ, แม้​ดัง​บรรพบุรุษ​ของ​ตน, ได้​เสื่อมโทรม​มา, นับ​แต่​ต้น.
  ๓๙ และ​เป็น​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​ความ​น่า​ชิงชัง​ของ​บรรพบุรุษ​พวก​เขา, แม้​ดัง​ที่​เป็น​มา​นับ​แต่​ต้น. และ​พวก​เขา​ถูกสอน​ให้​เกลียด​ลูก ๆ ของ​พระผู้เป็นเจ้า, แม้​ดัง​ที่​ชาวเล​มัน​ถูก​สอน​ให้​เกลียด​ลูก​หลาน​ของ​นีไฟมานับ​แต่​ต้น.
  ๔๐ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​สอง​ร้อย​สี่​สิบ​สี่​ปี​ผ่าน​ไป, และ​กิจจานุกิจ​ของ​ผู้คน​เป็น​ไป​ดังนี้. และ​ผู้คน​ส่วน​ที่​ชั่ว​ร้าย​มาก​กว่า​ก็​แข็งแกร่ง​ขึ้น, และ​กลับ​มี​จำนวน​มาก​กว่า​ผู้คน​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​อย่าง​ยิ่ง.
  ๔๑ และ​พวก​เขา​ยัง​คง​สร้าง​ศาสนจักร​ให้​ตน​ต่อ​ไป, และ​ตกแต่ง​มัน​ด้วย​ของ​มี​ค่า​นานา​ชนิด. และ​สอง​ร้อย​ห้า​สิบ​ปี​ผ่าน​ไป​ดังนั้น, และ​สอง​ร้อย​หก​สิบ​ปี​ด้วย.
  ๔๒ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​ผู้คน​ส่วน​ที่​ชั่ว​ร้าย​เริ่ม​ก่อ​เกิด​คำ​ปฏิญาณ​และ​การ​มั่วสุมลับ​ของ​แก​ดิแอ​น​ทัน​อีก.
  ๔๓ และ​ผู้คน​ที่​มีชื่อ​ว่าผู้​คน​ของ​นีไฟเริ่มจอง​หอง​ใน​ใจ​พวก​เขา​ด้วย, เพราะ​ความ​มั่งคั่ง​ยิ่ง​ของ​พวก​เขา, และ​กลับ​ถือดี​เหมือนกับ​ชาวเล​มัน, พี่น้อง​ของ​พวก​เขา.
  ๔๔ และ​นับ​แต่​เวลา​นี้​เหล่า​สานุศิษย์​เริ่ม​โทมนัส​เพราะบาป​ของ​โลก.
  ๔๕ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​สาม​ร้อย​ปี​ผ่าน​ไป, ทั้ง​ผู้คน​ของ​นีไฟและ​ชาวเล​มัน​กลับกลาย​เป็น​คน​ชั่ว​ร้าย​ยิ่ง​เหมือน​ๆ กัน.
  ๔๖ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​พวก​โจร​แก​ดิแอ​น​ทัน​แพร่​ไป​ทั่ว​ผืน​แผ่นดิน; และ​ไม่​มี​ใคร​สัก​คน​ที่​ชอบธรรม​นอกจาก​สานุศิษย์​ของ​พระ​เยซู. และ​คน​ทั้งหลาย​สะสม​ทอง​และ​เงิน​ไว้​มากมาย​เหลือล้น, และ​ทำ​การ​ค้า​สินค้า​นานา​ชนิด.
  ๔๗ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​หลังจาก​สาม​ร้อย​ห้า​ปี​ผ่าน​ไป, (และ​ผู้คน​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความ​ชั่ว​ร้าย) เอมัสตาย; และ​แอ​มาร​อ​น, น้อง​ชาย​ท่าน, เก็บ​รักษา​บันทึก​แทน.
  ๔๘ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​คือ​เมื่อ​สาม​ร้อย​ยี่สิบ​ปี​ผ่าน​ไป, แอ​มาร​อ​น, โดยที่​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์​ทรง​บีบคั้น, ซ่อนบันทึก​ซึ่ง​ศักดิ์สิทธิ์​ไว้—แท้จริง​แล้ว, แม้​บันทึก​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด​ซึ่ง​สืบ​ทอด​จาก​รุ่น​สู่​รุ่น, ซึ่ง​ศักดิ์สิทธิ์—แม้​จนถึง​ปี​ที่​สาม​ร้อย​ยี่สิบ​นับ​แต่​การ​เสด็จ​มา​ของ​พระ​คริสต์.
  ๔๙ และ​ท่าน​ซ่อน​บันทึก​ศักดิ์สิทธิ์​ไว้​กับ​พระเจ้า, เพื่อ​บันทึก​ดัง​กล่าว​จะ​ได้​ออก​มาอีก​ถึง​พวก​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​เชื้อสาย​แห่ง​ยา​โค​บ, ตาม​คำ​พยากรณ์​และ​สัญญา​ของ​พระเจ้า. และ​บันทึก​ของ​แอ​มาร​อ​น​ยุติ​ดังนี้.