นีไฟฉบับที่สาม
หนังสือของนีไฟ
บุตรของนีไฟ, ผู้เป็นบุตรของฮีลามัน
บทที่ ๒๓
พระเยซูทรงเห็นชอบกับถ้อยคำของอิสยาห์—พระองค์ทรงบัญชาผู้คนให้ค้นหาศาสดาพยากรณ์—ถ้อยคำของแซมิวเอลชาวเลมันเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีวิตได้รับการเพิ่มไว้ในบันทึกของพวกเขา. ประมาณ ค.ศ. ๓๔.
๑
และบัดนี้, ดูเถิด, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าเจ้าควรค้น หากสิ่งเหล่านี้. แท้จริงแล้ว, เราให้บัญญัติแก่เจ้าให้เจ้าค้นหาสิ่งเหล่านี้อย่างขยันหมั่นเพียร; เพราะถ้อยคำของอิส ยาห์ขยิ่งใหญ่.
๒
เพราะเขาพูดไว้ในทุกเรื่องอย่างแน่นอนเกี่ยวกับผู้คนของเราซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอล; ฉะนั้นจำเป็นที่เขาจะต้องพูดกับคนต่างชาติด้วย.
๓
และเรื่องทั้งหมดที่เขาพูดเป็นไปแล้วและจะเป็น ไปก, แม้ตามถ้อยคำซึ่งเขาพูด.
๔
ฉะนั้นจงใส่ใจถ้อยคำของเรา; จงเขียนเรื่องที่เราบอกเจ้า; และตามเวลาและพระประสงค์ของพระบิดามันจะออกไปสู่คนต่างชาติ.
๕
และผู้ใดก็ตามที่สดับฟังถ้อยคำของเราและกลับใจและรับบัพติศมา, ผู้เดียวกันนั้นจะได้รับการช่วยให้รอด. จงค้นหาศาสดา พยากรณ์ก, เพราะมีหลายคนที่เป็นพยานถึงเรื่องเหล่านี้.
๖
และบัดนี้เหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือเมื่อพระเยซูตรัสถ้อยคำเหล่านี้แล้วพระองค์ตรัสกับพวกเขาอีก, หลังจากพระองค์ได้ทรงอรรถาธิบายพระคัมภีร์ทั้งหมดแก่พวกเขาซึ่งพวกเขาได้รับมา, พระองค์ตรัสกับพวกเขา: ดูเถิด, เราอยากให้เจ้าเขียน, พระคัมภีร์อื่น, ที่เจ้าไม่มี.
๗
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือพระองค์ตรัสกับนีไฟว่า: จงนำบันทึกที่เจ้าเก็บรักษาไว้ออกมา.
๘
และเมื่อนีไฟนำบันทึกออกมา, และวางไว้ต่อพระพักตร์พระองค์แล้ว, พระองค์ทอดพระเนตรมันและตรัสว่า:
๙
ตามจริงแล้วเรากล่าวแก่เจ้า, เราสั่งให้แซมิ วเอลก, ชาวเลมันผู้รับใช้ของเรา, ที่จะเป็นพยานกับคนเหล่านี้, ว่าในวันที่พระบิดาจะทรงแผ่รัศมีภาพพระนามของพระองค์ในเราจะมีวิสุทธิ ชนขเป็นอันมากคที่ลุก ขึ้นงจากบรรดาคนตาย, และจะมาปรากฏแก่คนหลายคน, และจะปฏิบัติต่อคนเหล่านั้น. และพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า: เป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ ?
๑๐
และสานุศิษย์ของพระองค์ทูลตอบพระองค์และกล่าวว่า: ใช่แล้ว, พระองค์เจ้าข้า, แซมิวเอลพยากรณ์ตามพระวจนะของพระองค์, และพระวจนะเหล่านั้นเกิดสัมฤทธิผลแล้วทั้งหมด.
๑๑
และพระเยซูตรัสกับพวกเขาว่า: เป็นได้อย่างไรที่เจ้าไม่เขียนเรื่องนี้, ที่วิสุทธิชนเป็นอันมากลุกขึ้นและมาปรากฏแก่คนหลายคนและปฏิบัติต่อพวกเขา ?
๑๒
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือนีไฟจำได้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เขียนไว้.
๑๓
และเหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือพระเยซูทรงสั่งให้เขียนไว้; ฉะนั้นจึงมีเขียนไว้ตามที่พระองค์ทรงสั่ง.
๑๔
และบัดนี้เหตุการณ์ได้บังเกิดขึ้นคือเมื่อพระเยซูได้ทรง อรรถาธิบายกพระคัมภีร์รวมกันทั้งหมดแล้ว, ซึ่งคนเหล่านั้นเขียนไว้, พระองค์ทรงสั่งพวกท่านให้สอนเรื่องที่พระองค์ได้ทรงอรรถาธิบายแก่พวกท่าน.
|