นีไฟฉบับที่สาม
หนังสือของนีไฟ
บุตรของนีไฟ, ผู้เป็นบุตรของฮีลามัน
บทที่ ๑๖
พระเยซูจะทรงเยือนแกะอื่น ๆ ที่สูญหายไปของอิสราเอล—ในยุคสุดท้ายพระกิตติคุณจะไปสู่คนต่างชาติแล้วจึงไปสู่เชื้อสายแห่งอิสราเอล—ผู้คนของพระเจ้าจะได้เห็นกับตาเมื่อพระองค์ทรงนำไซอันมาอีก. ประมาณ ค.ศ. ๓๔.
๑
และตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้าว่าเรามีแกะ อื่นก, ซึ่งไม่อยู่ในแผ่นดินนี้, ทั้งไม่อยู่ในแผ่นดินแห่งเยรูซาเล็ม, ทั้งไม่อยู่ในส่วนหนึ่งส่วนใดของแผ่นดินโดยรอบนั้นซึ่งเราเคยปฏิบัติศาสนกิจ.
๒
เพราะคนที่เราพูดถึงคือคนที่ยังไม่เคยได้ยินเสียงของเรา; ทั้งเราไม่เคยแสดงตนให้ประจักษ์ต่อพวกเขาสักครั้ง.
๓
แต่เราได้รับบัญชาจากพระบิดาให้เราไปหาพวก เขาก, และพวกเขาจะได้ยินเสียงของเรา, และจะนับพวกเขาอยู่ในบรรดาแกะของเรา, เพื่อจะมีคอกเดียวและเมษบาลเดียว; ฉะนั้นเราจึงไปแสดงตนต่อพวกเขา.
๔
และเราสั่งเจ้าว่าจงเขียนคำ กล่าวกเหล่านี้หลังจากเราไปแล้ว, เพื่อหากเป็นไปว่าผู้คนของเราที่เยรูซาเล็ม, คนที่เคยเห็นเราและอยู่กับเราในการปฏิบัติศาสนกิจของเรา, ไม่ขอพระบิดาในนามของเรา, เพื่อพวกเขาจะได้รับความรู้เรื่องเจ้าโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์, และเรื่องเผ่าอื่น ๆ อีกด้วยซึ่งพวกเขาหารู้ไม่, เพื่อคำกล่าวเหล่านี้ซึ่งเจ้าจะเขียนจะได้รับการเก็บรักษาไว้และนำมาแสดงให้ประจักษ์แก่คนต่าง ชาติข, เพื่อโดยทางความบริบูรณ์ของคนต่างชาติ, พวกที่เหลืออยู่ของพงศ์พันธุ์ของพวกเขา, ซึ่งกระจัดกระจายไปตามพื้นพิภพเพราะความไม่เชื่อของพวกเขา, คนต่างชาติจะนำเข้ามา, หรือจะนำเข้ามาสู่ความ รู้คเรื่องเรา, พระผู้ไถ่ของพวกเขา.
๕
และเมื่อนั้นเราจะ รวมกพวกเขาเข้ามาจากสี่เสี้ยวของแผ่นดินโลก; และเมื่อนั้นเราจะดำเนินตามพันธ สัญญาขซึ่งพระบิดาทรงทำกับผู้คนทั้งหมดของ เชื้อสายคแห่งอิสราเอล.
๖
และคนต่าง ชาติกย่อมเป็นสุข, เพราะความเชื่อของพวกเขาในเรา, ในและจากพระวิญญาณ บริสุทธิ์ข, ซึ่งเป็นพยานต่อพวกเขาถึงเราและถึงพระบิดา.
๗
ดูเถิด, พระบิดาตรัสว่า, เพราะความเชื่อของพวกเขาในเรา, และเพราะความไม่เชื่อของเจ้า, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล, ในยุค สุดท้ายกความจริงจะมาถึงคนต่างชาติ, เพื่อความสมบูรณ์ของเรื่องเหล่านี้จะเป็นที่รู้แก่พวกเขา.
๘
แต่, พระบิดาตรัสว่า, วิบัติแก่คนต่างชาติที่ไม่เชื่อ—เพราะทั้งที่พวกเขาออกมาอยู่บนผืนแผ่นดินนี้, และทำให้ผู้คนของเราซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอลกระจัด กระจายกไป; และ ขับขผู้คนของเราซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอลออกจากบรรดาพวกเขา, และถูกพวกเขาเหยียบย่ำอยู่ใต้เท้า;
๙
และเพราะพระเมตตาของพระบิดาที่ทรงมีต่อคนต่างชาติ, และการพิพากษาของพระบิดาที่ทรงมีต่อผู้คนของเราผู้เป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอลด้วย, ตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้า, ว่าหลังจากทั้งหมดนี้, และเราทำให้ผู้คนของเราซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอลถูกลงทัณฑ์, และได้รับความทุกข์, และถูก สังหารก, และถูกขับออกจากบรรดาพวกเขา, และกลับถูกพวกเขาเกลียดชัง, และกลับเป็นที่ดูหมิ่นเหยียดหยามในบรรดาพวกเขา—
๑๐
และพระบิดาทรงบัญชาให้เรากล่าวแก่เจ้าดังนี้: ในวันนั้นเมื่อคนต่างชาติจะทำบาปขัดกับกิตติคุณของเรา, และจะปฏิเสธความสมบูรณ์แห่งกิตติคุณของเรา, และทะนง ตนกด้วยความถือดีในใจตนเหนือประชาชาติทั้งปวง, และเหนือผู้คนทั้งปวงของทั้งแผ่นดินโลก, และจะเต็มไปด้วยการพูดเท็จ, และการหลอกลวง, และการก่อกวนต่าง ๆ นานา, และการหน้าซื่อใจคดนานัปการ, และฆาตกรรม, และการฉ้อฉลในอำนาจ ปุโรหิตข, และการผิดประเวณี, และความน่าชิงชังลับ; และหากพวกเขาจะทำสิ่งทั้งหมดนี้, และจะปฏิเสธความสมบูรณ์แห่งกิตติคุณของเรา, ดูเถิด, พระบิดาตรัสว่า, เราจะนำความสมบูรณ์แห่งกิตติคุณของเราไปจากบรรดาพวกเขา.
๑๑
และเมื่อนั้นเราจะ นึกกถึงพันธสัญญาของเราซึ่งทำกับผู้คนของเรา, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล, และเราจะนำกิตติคุณของเรามาสู่พวกเขา.
๑๒
และเราจะแสดงแก่เจ้า, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล, ว่าคนต่างชาติจะไม่มีอำนาจเหนือเจ้า; แต่เราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราที่ให้กับเจ้า, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล, และเจ้าจะเข้าถึงความ รู้กเรื่องความสมบูรณ์แห่งกิตติคุณของเรา.
๑๓
พระบิดาตรัสว่า, แต่หากคนต่างชาติจะกลับใจและกลับมาหาเรา, ดูเถิดจะ นับกพวกเขาอยู่ในบรรดาผู้คนของเรา, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล.
๑๔
และเราจะไม่ยอมให้ผู้คนของเรา, ซึ่งเป็นของเชื้อสายแห่งอิสราเอล, เข้าไปในบรรดาพวกเขา, และเหยียบย่ำพวกเขา, พระบิดาตรัส.
๑๕
แต่หากพวกเขาจะไม่หันมาหาเรา, และสดับฟังเสียงของเรา, เราจะยอมให้พวกเขา, แท้จริงแล้ว, เราจะยอมให้ผู้คนของเรา, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล, คือพวกเขาจะเข้าไปในบรรดาคนเหล่านั้น, และจะ เหยียบย่ำกพวกเขา, และพวกเขาจะเป็นดังเกลือที่หมดรส, ซึ่งนับแต่นั้นไปย่อมไม่มีค่าแต่จะถูกโยนทิ้ง, และถูกเหยียบย่ำไว้ใต้เท้าของผู้คนของเรา, โอ้เชื้อสายแห่งอิสราเอล.
๑๖ ตามจริงแล้ว, ตามจริงแล้ว, เรากล่าวแก่เจ้า, พระบิดาทรงสั่งเราไว้ดังนี้—ให้เราประทานแผ่นดินนี้แก่คนเหล่านี้เป็นมรดกของพวกเขา.
๑๗
และเมื่อนั้น ถ้อยคำกของอิสยาห์ศาสดาพยากรณ์จะเกิดสัมฤทธิผล, ซึ่งกล่าวว่า:
๑๘
ยามกของ เจ้าขจะเปล่งเสียง; พวกเขาจะร่วมร้องเพลงเป็นเสียงเดียวกัน, เพราะพวกเขาจะเห็นด้วยตาตนเองเมื่อพระเจ้าจะทรงนำไซอันกลับมาอีก.
๑๙
จงเปล่งเสียงด้วยปีติ, จงร้องเพลงกันเถิด, เจ้าที่รกร้างของเยรูซาเล็ม; เพราะพระเจ้าทรงปลอบโยนผู้คนของพระองค์แล้ว, พระองค์ทรงไถ่เยรูซาเล็มแล้ว.
๒๐
พระเจ้าทรงเผยพระพาหุอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ในสายตาของประชาชาติทั้งปวง; และทั่วสุดแดนแผ่นดินโลกจะเห็นการช่วยให้รอดของพระผู้เป็นเจ้า.
|