หนังสือของนีไฟฉบับที่สอง
บทที่ ๔
๑๗
กระนั้นก็ตาม, ทั้งที่มีพระคุณความดีอันใหญ่ของพระเจ้า, ในการแสดงงานสำคัญยิ่งและน่าอัศจรรย์ของพระองค์กับข้าพเจ้า, ใจข้าพเจ้ายังร้อง: โอ้ข้าพเจ้าช่างเป็นคนที่น่าเวทนา ! แท้จริงแล้ว, ใจข้าพเจ้าสลดเพราะเนื้อหนังข้าพเจ้า; จิตวิญญาณข้าพเจ้าเศร้าโศกเพราะความชั่วช้าสามานย์ของข้าพเจ้า.
เชิงอรรถ
|