พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​นีไฟฉบับที่​สอง
บท​ที่ ๓๓
  ๔ และ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรง​อุทิศ​คำ​สวด​อ้อนวอน​ของ​ข้าพเจ้า​ไว้​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​ผู้คน​ข้าพเจ้า. และ​ถ้อยคำ​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ไว้​ขณะ​มีค​วาม​อ่อนแอ​จะ​มีอานุภาพ​สำหรับ​พวก​เขา; เพราะ​ถ้อยคำ​นั้นชักชวน​ให้​พวก​เขา​ทำ​ดี; มัน​ทำให้​พวก​เขา​รู้​เรื่อง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา; และ​พูด​ถึง​พระ​เยซู, และ​ชักชวน​พวก​เขา​ให้​เชื่อ​ใน​พระองค์, และ​อดทน​จนกว่า​ชีวิต​จะ​หาไม่, ซึ่ง​คือนิรันดร​แห่ง​ชีวิต.

เชิงอรรถ
อีเธอร์ ๑๒:๒๖–๒๗.
  ๒๖ และ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​กล่าว​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว, พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​ข้าพเจ้า, มีค​วาม​ว่า: คน​โง่​ย่อมล้อเลียน, แต่​พวก​เขา​จะ​โศก​เศร้า; และ​พระ​คุณ​ของ​เรา​เพียงพอ​สำหรับ​คน​อ่อนโยน, เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​เอาเปรียบ​ความ​อ่อนแอ​ของ​เจ้า;
โมโร. ๗:๑๓.
  ๑๓ แต่​ดูเถิด, สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระผู้เป็นเจ้า​เชื้อเชิญ​และ​ชักจูง​ให้​ทำ​ดี​อยู่​ตลอด​เวลา; ดังนั้น, ทุก​สิ่ง​ที่​เชื้อเชิญ​และชักจูง​ให้​ทำ​ดี, และ​รัก​พระผู้เป็นเจ้า, และ​รับ​ใช้​พระองค์, จึง​ได้​รับ​การดลใจ​จาก​พระผู้เป็นเจ้า.