หนังสือของนีไฟฉบับที่สอง
บทที่ ๒๙
๘
เหตุไฉนเจ้าจึงพร่ำบ่น, เพราะเจ้าจะได้รับถ้อยคำของเรามากขึ้นหรือ ? เจ้าไม่รู้หรือว่าประจักษ์พยานของประชาชาติสอง ประชาชาติกเป็น พยานขต่อเจ้าว่าเราคือพระผู้เป็นเจ้า, ว่าเราจดจำประชาชาติหนึ่งเหมือนกับอีกประชาชาติหนึ่ง ? ดังนั้น, เรากล่าวถ้อยคำเดียวกันแก่ประชาชาติหนึ่งเหมือนกล่าวแก่อีกประชาชาติหนึ่ง. และเมื่อสองประชาชาติจะมาเกี่ยวพันกันประจักษ์พยานของประชาชาติสองประชาชาติจะเกี่ยวพันกันด้วย.
เชิงอรรถ
|