พระคัมภีร์      สิ่งช่วยศึกษา  | ค้นหา  | ทางเลือก  | มีเครื่องหมาย  | ช่วยเหลือ  | ภาษาไทย 
พิมพ์   < ก่อน  ถัดไป >
หนังสือ​ของ​นีไฟฉบับที่​สอง
บท​ที่ ๑๗
เอฟ​รา​อิมและ​ซีเรียทำสงคราม​กับ​ยูดาห์—พระ​คริสต์​จะ​ประสูติ​จาก​หญิง​พรหมจารี—เปรียบเทียบ​อิสยาห์ ๗. ประมาณ ๕๕๙–๕๔๕ ปี​ก่อน​ค​ริ​สต​กาล.
  ๑ และ​เหตุการณ์​ได้​บังเกิด​ขึ้น​ใน​วัน​เวลา​ของ​อา​หัส​บุตร​ของ​โยธาม, ผู้​เป็น​บุตร​ของ​อุ​ส​ซียาห์, กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์, คือ​เรซีน, กษัตริย์​แห่งซีเรีย, และ​เปคาห์บุตร​ของ​เรมาลิยาห์, กษัตริย์​แห่ง​อิส​ราเอล, ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซา​เล็ม​เพื่อ​ทำ​สงคราม​กับ​เมือง​นั้น, แต่​เอาชนะ​ไม่​ได้.
  ๒ และ​มี​การ​เล่า​ขาน​ใน​เชื้อสาย​แห่ง​ดา​วิด, มีค​วาม​ว่า: ซีเรียเป็น​พันธมิตร​กับ​เอฟราอิม. และ​ใจ​ท่าน​หวั่นไหว, และ​ใจ​ผู้คน​ของ​ท่าน, ดัง​ต้นไม้​ใน​ป่า​โยก​ด้วย​ลม.
  ๓ เมื่อนั้น​พระเจ้า​ตรัส​กับ​อิสยาห์: บัดนี้​จง​ออก​ไป​พบ​อา​หัส, เจ้า​กับ​เชอาร​ยา​ชู​บุตร​ของ​เจ้า, ที่​ปลาย​ท่อ​น้ำ​ของ​สระ​บน​ตรง​ทางหลวง​ของ​ลาน​ซัก​ผ้า;
  ๔ และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า: จง​ระวัง​ตัว, และ​อยู่​นิ่ง ๆ; อย่า​กลัวเลย, ทั้ง​อย่า​เสียขวัญ​เพราะ​ปลาย​คบ​ควัน​กรุ่น​จวน​มอด​ทั้ง​สอง​นี้, เพราะ​ความ​เกรี้ยว​โกรธ​ของ​เรซีน​ต่อซีเรีย, และ​ของ​บุตร​เรมาลิยาห์.
  ๕ เพราะซีเรีย, เอฟ​ราอิม, และ​บุตร​ของ​เรมาลิยาห์, วาง​แผนการ​ร้าย​ต่อ​เจ้า, โดย​กล่าว​ว่า:
  ๖ ให้​เรา​ไป​สู้​กับ​ยู​ดาห์และ​รังควาน​มัน, และ​ให้​เรา​ตี​ที่​นั่น​ให้แตก​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​เรา, และ​ตั้ง​กษัตริย์​องค์​หนึ่ง​ไว้​ท่ามกลาง​มัน, แท้จริง​แล้ว, บุตร​ของ​ทาเบเอล.
  ๗ ดังนั้น​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​ตรัส​ว่า: มัน​จะ​ไม่​เป็น​ไป​ตาม​นั้น, ทั้ง​มัน​จะ​ไม่​บังเกิด​ขึ้น.
  ๘ เพราะ​เมืองหลวง​ของ​ซีเรียคือ​ดา​มัสกัส, และ​ประมุข​ของ​ดา​มัสกัส, เรซีน; และ​ภายใน​หก​สิบ​ห้า​ปี​เอฟ​รา​อิมจะแตก​จน​ร้าง​ไร้​ผู้คน.
  ๙ และ​เมืองหลวง​ของ​เอฟ​รา​อิมคือ​สะ​มาเรีย, และ​ประมุข​ของ​สะ​มา​เรียคือ​บุตร​ของ​เรมาลิยาห์. หาก​เจ้า​ไม่เชื่อ​ก็​จะ​สถาปนา​เจ้า​ไม่​ได้​อย่าง​แน่นอน.
  ๑๐ ยิ่ง​กว่า​นั้น, พระเจ้า​รับสั่ง​กับ​อา​หัส​อีก, มีค​วาม​ว่า:
  ๑๑ เจ้า​จง​ขอเครื่องหมาย​จาก​พระเจ้า​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เจ้า; จง​ขอ​ใน​ห้วง​ลึก, หรือ​ไม่​ก็​ใน​ความ​สูง​เบื้องบน.
  ๑๒ แต่​อา​หัส​ทูล​ว่า: ข้าพระ​องค์​จะ​ไม่​ขอ, ทั้ง​ข้าพระ​องค์​จะ​ไม่ทดลอง​พระเจ้า.
  ๑๓ และ​เขา​กล่าว​ว่า: บัดนี้​ท่าน​จง​ฟัง, โอ้​เชื้อสาย​แห่ง​ดา​วิด; มัน​เป็น​เรื่อง​เล็กน้อย​สำหรับ​ท่าน​ที่​ทำให้​มนุษย์​อ่อนใจ, แต่​ท่าน​จะ​ทำให้​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​อ่อน​พระทัย​ด้วย​หรือ ?
  ๑๔ ฉะนั้น, พระเจ้า​เอง​จะ​ประทาน​เครื่องหมาย​อย่าง​หนึ่ง​ให้ท่า​น—ดูเถิด, หญิงพรหมจารี​นาง​หนึ่ง​จะ​มี​ครรภ์, และ​จะ​คลอด​บุตร​คน​หนึ่ง, และ​จะ​เรียก​นาม​พระองค์ว่าอิมมานูเอล.
  ๑๕ พระองค์​จะ​เสวย​เนย​และ​น้ำผึ้ง, เพื่อ​พระองค์​จะ​รู้จัก​ปฏิเสธ​ความ​ชั่ว​และ​เลือก​ความ​ดี.
  ๑๖ เพราะ​ก่อน​ที่​พระกุมาร​นั้น​จะ​รู้จัก​ปฏิเสธ​ความ​ชั่ว​และ​เลือก​ความ​ดี, แผ่นดิน​ที่​ท่าน​ชิงชัง​จะ​ถูก​กษัตริย์​ทั้งสอง​ของ​แผ่นดิน​นั้น​ทอดทิ้ง.
  ๑๗ พระเจ้า​จะ​ทรง​นำ​มา​สู่ท่าน, และ​มา​สู่​ผู้คน​ของ​ท่าน, และ​มา​สู่​เชื้อสาย​บิดา​ท่าน, วัน​ซึ่ง​ไม่​เคย​มา​ถึง​นับ​แต่​วัน​ที่​เอฟ​ราอิม​ออก​จาก​ยูดาห์, คือ​กษัตริย์​แห่งอัสซีเรีย.
  ๑๘ และ​เหตุการณ์​จะ​บังเกิด​ขึ้น​ใน​วัน​นั้น​คือ​พระเจ้า​จะ​ทรง​ส่งเสียงเรียก​แมลง​ที่​อยู่​ใน​ตอน​ไกล​สุด​ของ​อียิปต์, และ​ทรง​เรียก​ผึ้ง​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดิน​แห่งอัสซีเรีย.
  ๑๙ และ​พวก​มัน​จะ​มา, และ​พวก​มัน​ทั้งหมด​จะ​มา​อยู่​ใน​หุบเขา​ที่​อ้างว้าง, และ​ใน​โพรง​ศิลา, และ​บน​กอ​หนาม​ทั้งหมด, และ​บน​พุ่ม​ไม้​ทั้งหมด.
  ๒๐ ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น​พระเจ้า​จะ​ทรง​ใช้มีดโกน​ที่​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​เช่ามา, โดย​ใช้​เขา​เหล่า​นั้น​ซึ่ง​อยู่​เลย​จาก​แม่น้ำ​ทาง​โน้น, มา​โกน​ศีรษะ, และ​ขน​ที่​เท้า; และ​จะ​โกน​เครา​ออก​จน​เกลี้ยง​ด้วย.
  ๒๑ และ​เหตุการณ์​จะ​บังเกิด​ขึ้น​ใน​วัน​นั้น, ชาย​ผู้​หนึ่ง​จะเลี้ยง​โค​สาว​ตัว​หนึ่ง​และ​แกะ​สอง​ตัว;
  ๒๒ และ​เหตุการณ์​จะ​บังเกิด​ขึ้น, เพราะ​ความ​บริบูรณ์​ของ​นม​ที่​พวก​มัน​จะ​ให้​เขา​จะ​ได้​กิน​เนย; เพราะ​ทุก​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​แผ่นดิน​จะ​กิน​เนย​และ​น้ำผึ้ง.
  ๒๓ และ​เหตุการณ์​จะ​บังเกิด​ขึ้น​ใน​วัน​นั้น, ทุกแห่ง, ที่​มี​เถา​องุ่น​หนึ่ง​พัน​เถา​ราคา​หนึ่ง​พัน​เหรียญ​เงิน, จะ​มี​พง​หนาม​และ​กอ​หนาม​มา​แทน.
  ๒๔ คน​จะ​มา​ที่​นั่น​พร้อม​ด้วย​ลูก​ศร​และ​คัน​ธนู, เพราะ​ทั่ว​แผ่นดิน​จะ​กลาย​เป็น​พง​หนาม​และ​กอ​หนาม.
  ๒๕ และ​เนิน​เขา​ทั้งหมด​ที่​ขุด​ไว้​ด้วย​จอบ, ความ​กลัว​พง​หนาม​และ​กอ​หนาม​จะ​ไม่​เกิด​ขึ้น​ที่​นี่; แต่​มัน​จะ​เป็น​ที่​ปล่อย​ฝูง​โค​ผู้​ออก​ไป, และ​เป็น​ที่​เหยียบย่ำ​ของ​ฝูง​ปศุสัตว์​ที่​เล็กกว่า.