๔ และ​ดูเถิด, มีค​น​มากมาย​ที่​สูญ​สิ้น​ไป​แล้ว​จาก​ความ​ทรง​จำ​ของ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​เยรูซา​เล็ม. แท้จริง​แล้ว, ส่วน​ใหญ่​ของเผ่า^ก​ทั้งปวง​ถูก​นำไป^ข; และ​พวก​เขา​กระจัดกระจาย​ไป​มาบ​นเกาะ^ค​ใน​ทะเล; และ​พวก​เขา​อยู่​ที่ไหน​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวก​เรา​รู้​เลย, นอกจาก​เรา​รู้​ว่า​พวก​เขา​ถูก​นำ​ไป.

  ๒๐ และ​บัดนี้, พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, โดยที่​เห็น​ว่า​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​ผู้ทรง​เมตตา​ประทาน​ความ​รู้มาก​มาย​ให้​เรา​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​เหล่า​นี้, ขอ​ให้​เรา​จดจำ​พระองค์, และ​ละทิ้ง​บาป​ของ​เรา, และ​ไม่​ทำ​คอตก, เพราะ​เรา​ไม่​ได้​ถูก​ขับ​ออก; กระนั้น​ก็ตาม, เรา​ยัง​ถูก​ไล่ออก​จากแผ่นดิน^ก​แห่ง​มรดก​ของ​เรา; แต่​พระองค์​ทรง​นำ​เรา​มา​สู่​แผ่นดิน​ที่​ดีกว่า^ข, เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​ทะเล​เป็น​ทางเดิน^ค​ของ​เรา, และ​เรา​อยู่​บนเกาะ^ง​ของ​ทะเล.

  ๘ จงส่ง^ก​เอ็ลเด​อร์แห่ง​ศาสนจักร​ของ​เรา​ออก​ไป​ยัง​ประชาชาติ​ทั้งหลาย​ซึ่ง​อยู่​ใน​แดน​อัน​ไกล​โพ้น; ไป​ยัง​หมู่เกาะ^ข​ใน​ทะเล; จง​ส่ง​ออก​ไป​ยัง​ผืน​แผ่นดิน​ต่าง​แดน; จง​เรียก​หา​ประชาชาติ​ทั้งปวง, ลำดับ​แรก​เรียก​หา​คน​ต่างชาติ^ค, และ​จาก​นั้น​เรียก​หาชาวยิว^ง.