๒๐ และ​บัดนี้, พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า, โดยที่​เห็น​ว่า​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​ผู้ทรง​เมตตา​ประทาน​ความ​รู้มาก​มาย​ให้​เรา​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​เหล่า​นี้, ขอ​ให้​เรา​จดจำ​พระองค์, และ​ละทิ้ง​บาป​ของ​เรา, และ​ไม่​ทำ​คอตก, เพราะ​เรา​ไม่​ได้​ถูก​ขับ​ออก; กระนั้น​ก็ตาม, เรา​ยัง​ถูก​ไล่ออก​จากแผ่นดิน^ก​แห่ง​มรดก​ของ​เรา; แต่​พระองค์​ทรง​นำ​เรา​มา​สู่​แผ่นดิน​ที่​ดีกว่า^ข, เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​ทะเล​เป็น​ทางเดิน^ค​ของ​เรา, และ​เรา​อยู่​บนเกาะ^ง​ของ​ทะเล.

  ๔๒ และ​เมื่อ​เจ้า​ทำ​ดังนี้​แล้ว​เจ้า​จง​นำหน้า^ก​พวก​เขา​ลง​ไป​ใน​หุบเขา​ที่​อยู่​ทาง​เหนือ. และ​เรา​จะ​พบ​เจ้าที่​นั่น, และ​เรา​จะ​นำหน้า^ข​เจ้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​อัน​เลิศเลอ^ค​กว่า​ผืน​แผ่นดิน​ทั้งปวง​ของ​แผ่นดิน​โลก.

  ๓ บัดนี้​พระเจ้าตรัส^ก​กับ​ข้าพเจ้า​ไว้​ว่า: อับ​ราฮัม, เจ้า​จง​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เจ้า, และ​จาก​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เจ้า, และ​จาก​บ้าน​บิดา​ของ​เจ้า, ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​แสดง​แก่​เจ้า.