Isang kalagayan ng malaking kaligayahan na nagmumula sa mabuting pamumuhay. Ang layunin ng buhay na ito ay upang magkaroon ng kagalakan ang lahat ng tao (2 Ne. 2:22–25). Ang lubos na kagalakan ay magmumula lamang sa pamamagitan ni Jesucristo (Juan 15:11; D at T 93:33–34; 101:36).

Mananagana rin ang maamo sa kanilang kagalakan sa Panginoon, Is. 29:19 (2 Ne. 27:30). Dinadalhan ko kayo ng mabubuting balita ng malaking kagalakan, Lu. 2:10. Walang makapag-aalis sa inyo ng inyong kagalakan, Juan 16:22. Ang bunga ng Espiritu ay pag-ibig, kagalakan, kapayapaan, Gal. 5:22. Pinuspos nito ang aking kaluluwa ng labis na kagalakan, 1 Ne. 8:12. Ang tao ay gayon upang sila ay magkaroon ng kagalakan, 2 Ne. 2:25. Ang kagalakan ng mabubuti ay malulubos magpakailanman, 2 Ne. 9:18. Sila ay mananahanan kasama ng Diyos sa kalagayan ng walang katapusang kaligayahan, Mos. 2:41. Tatalikuran ko ang lahat ng aking pag-aari nang matanggap ko ang labis na kagalakang ito, Alma 22:15. Baka sakali ako ay maging isang kasangkapan sa mga kamay ng Diyos upang madala ang ilang kaluluwa sa pagsisisi, at ito ang aking kagalakan, Alma 29:9. Anong galak, at anong kagila-gilalas na liwanag ang namasdan ko, Alma 36:20. Pupuspusin ng aking Espiritu ang iyong kaluluwa ng kagalakan, D at T 11:13. Anong laki ng inyong magiging kagalakan kasama niya sa kaharian ng aking Ama, D at T 18:15–16. Sa daigdig na ito ang inyong kagalakan ay hindi lubos, subalit sa akin ang inyong kagalakan ay lubos, D at T 101:36. Sa buhay na ito ako ay magkakaroon ng kagalakan, Moi. 5:10–11.