1 En het geschiedde dat Henoch zijn rede voortzette, zeggende: Zie, onze vader Adam heeft in deze dingen onderwezen, en velen hebben geloofd en zijn de ^azonen van God geworden; en velen hebben niet geloofd en zijn in hun zonden omgekomen, en zien met ^bvrees, onder kwelling, de vurige gramschap van de verbolgenheid Gods tegemoet die op hen zal worden uitgestort.

  2 En vanaf die tijd begon Henoch te profeteren, zeggende tot het volk: Terwijl ik reisde en op de plaats Mahujah stond en de Heer aanriep, kwam er een stem uit de hemel, zeggende: Keer u om en beklim de berg Simeon.

  3 En het geschiedde dat ik mij omkeerde en de berg beklom; en toen ik op de berg stond, zag ik de hemelen geopend, en ik was met ^aheerlijkheid bekleed;

  4 en ik zag de Heer; en Hij stond voor mijn aangezicht en Hij sprak met mij, zoals de ene mens met de andere spreekt, van ^aaangezicht tot aangezicht; en Hij zeide tot mij: ^bKijk, en Ik zal u de wereld tonen over een tijdsspanne van vele geslachten.

  5 En het geschiedde dat ik blikte in het Shumdal, en zie, een groot volk dat in tenten woonde, namelijk het volk van Shum.

  6 En wederom zeide de Heer tot mij: Kijk! En ik keek naar het noorden en ik zag het volk van Kanaän, dat in tenten woonde.

  7 En de Heer zeide tot mij: Profeteer! En ik profeteerde, zeggende: Zie, het volk van Kanaän, dat talrijk is, zal in slagorde tegen het volk van Shum optrekken en zal het doden, zodat het volslagen zal worden vernietigd; en het volk van Kanaän zal zich over het land verdelen, en het land zal woest en onvruchtbaar zijn, en er zal geen ander volk wonen dan het volk van Kanaän;

  8 want zie, de Heer zal het land met veel hitte vervloeken en de onvruchtbaarheid ervan zal voor eeuwig blijven bestaan. En er was een ^azwartheid die op alle kinderen van Kanaän kwam, zodat zij veracht werden onder alle volken.

  9 En het geschiedde dat de Heer tot mij zeide: Kijk! En ik keek en ik zag het land Saron en het land Henoch en het land Omner en het land Heni en het land Sem en het land Haner en het land Hanannihah, en alle inwoners daarvan;

  10 en de Heer zeide tot mij: Ga naar deze volken, en zeg tot hen: ^aBekeert u, opdat Ik niet verschijn en hen met een vervloeking sla, en zij sterven.

  11 En Hij gaf mij een gebod dat ik moest ^adopen in de naam van de Vader en van de Zoon, die vol ^bgenade en waarheid is, en van de ^cHeilige Geest, die getuigt van de Vader en de Zoon.

  12 En het geschiedde dat Henoch alle volken, behalve het volk van Kanaän, bleef oproepen tot bekering;

  13 en zo groot was het ^ageloof van Henoch, dat hij het volk van God aanvoerde; en hun vijanden trokken tegen hen ten strijde; en hij sprak het woord des Heren, en de aarde beefde en de ^bbergen vloden, ja, op zijn bevel; en de ^crivieren met water veranderden hun loop; en uit de wildernis werd het gebrul van de leeuwen gehoord; en alle natiën waren zeer bevreesd, zo ^dmachtig was het woord van Henoch en zo groot was de kracht van de taal die God hem gegeven had.

  14 Ook kwam er een land op uit de diepte der zee, en zo groot was de vrees van de vijanden van het volk Gods, dat zij vluchtten en op grote afstand stonden en zich op het land begaven dat opgekomen was uit de diepte der zee.

  15 En ook de ^areuzen van het land stonden op grote afstand; en er kwam een vervloeking op allen die streden tegen God;

  16 en vanaf die tijd waren er oorlogen en bloedvergieten onder hen; maar de Heer kwam en verbleef bij zijn volk, en zij leefden in rechtvaardigheid.

  17 En de ^avreze des Heren was op alle natiën, zo groot was de heerlijkheid des Heren die op zijn volk rustte. En de Heer ^bzegende het land, en zij werden gezegend op de bergen en op de hoge plaatsen, en waren voorspoedig.

  18 En de Heer noemde zijn volk ^aZION, omdat zij ^béén van hart en één van zin waren en in rechtvaardigheid leefden; en er waren geen armen onder hen.

  19 En Henoch zette zijn prediking tot het volk van God voort in rechtvaardigheid. En het geschiedde in zijn dagen dat hij een stad bouwde die genoemd werd: de stad der heiligheid, ja, ZION.

  20 En het geschiedde dat Henoch met de Heer sprak; en hij zeide tot de Heer: ^aZion zal toch zeker voor altijd in veiligheid wonen. Maar de Heer zeide tot Henoch: Zion heb Ik gezegend, maar de overigen van het volk heb ik vervloekt.

  21 En het geschiedde dat de Heer aan Henoch alle bewoners der aarde toonde; en hij aanschouwde, en zie, na verloop van tijd werd Zion ^aopgenomen in de hemel. En de Heer zeide tot Henoch: Zie mijn woonplaats voor eeuwig.

  22 En Henoch zag ook de overigen van het volk, die de zonen van Adam waren; en zij waren een mengsel van alle nakomelingen van Adam, op de nakomelingen van Kaïn na, want de nakomelingen van Kaïn waren ^azwart en hadden geen plaats onder hen.

  23 En nadat Zion in de ^ahemel opgenomen was, ^baanschouwde Henoch, en zie, ^calle natiën der aarde waren voor zijn aangezicht;

  24 en geslacht na geslacht kwam; en Henoch was hoog en ^averheven, ja, aan de boezem van de Vader en van de Zoon des Mensen; en zie, de macht van Satan rustte op het gehele oppervlak der aarde.

  25 En hij zag engelen uit de hemel neerdalen; en hij hoorde een luide stem, zeggende: Wee, wee de bewoners der aarde.

  26 En hij zag Satan; en hij had een grote ^aketen in zijn hand en deze hulde het gehele oppervlak der aarde in ^bduisternis; en hij keek op en lachte en zijn ^cengelen juichten.

  27 En Henoch zag ^aengelen uit de hemel neerdalen die ^bgetuigden van de Vader en de Zoon; en de Heilige Geest viel op velen, en zij werden door de machten des hemels in Zion opgenomen.

  28 En het geschiedde dat de God des hemels de overigen van het volk aanschouwde, en Hij weende; en Henoch getuigde ervan, zeggende: Hoe komt het dat de hemelen wenen en hun tranen storten zoals de regen op de bergen?

  29 En Henoch zeide tot de Heer: Hoe komt het dat Gij kunt ^awenen daar Gij heilig zijt en van alle eeuwigheid tot alle eeuwigheid?

  30 En indien het mogelijk was dat de mens de stofdeeltjes der aarde kon tellen, ja, van miljoenen ^aaarden zoals deze, dan zou het nog geen begin zijn van het aantal van uw ^bscheppingen; en uw voorhang is nog steeds uitgespannen; en toch zijt Gij daar en uw boezem is daar; en ook zijt Gij rechtvaardig; Gij zijt barmhartig en liefderijk, voor eeuwig;

  31 en Gij hebt Zion aan uw eigen boezem genomen, uit al uw scheppingen, van alle eeuwigheid tot alle eeuwigheid; en niets dan ^avrede, ^bgerechtigheid en ^cwaarheid is de woonplaats van uw troon; en barmhartigheid zal voor uw aangezicht uitgaan en geen einde hebben; hoe komt het dan dat Gij kunt wenen?

  32 En de Heer zeide tot Henoch: Zie dezen uw broeders; zij zijn het maaksel van mijn eigen ^ahanden, en Ik heb hun ^bkennis aan hen gegeven ten dage dat Ik hen schiep; en in de hof van Eden heb Ik de mens zijn ^ckeuzevrijheid gegeven;

  33 en tot uw broeders heb Ik gezegd, en hun ook het gebod gegeven, dat zij elkander moeten ^aliefhebben en dat zij voor Mij, hun Vader, moeten kiezen; maar zie, zij zijn liefdeloos en zij haten hun eigen bloed;

  35 Zie, Ik ben God; ^aMens der Heiligheid is mijn naam; Raadsman is mijn naam; en Eindeloos en Eeuwig is ook mijn ^bnaam.

  36 Daarom, Ik kan mijn handen uitstrekken en alle scheppingen omvatten die Ik heb gemaakt; en ook kan mijn ^aoog ze doordringen, en onder al het maaksel van mijn handen is er niet zulk een grote ^bgoddeloosheid geweest als onder uw broeders.

  37 Maar zie, hun zonden zullen op het hoofd van hun vaders rusten; Satan zal hun vader zijn en ellende zal hun lot zijn; en alle hemelen zullen hen bewenen, ja, al het maaksel van mijn handen; moeten dan de hemelen niet wenen, aangezien dezen zullen lijden?

  38 Maar zie, diegenen op wie uw ogen rusten, zullen in de watervloeden omkomen; en zie, Ik zal hen opsluiten; een ^agevangenis heb Ik voor hen bereid.

  39 En Hij die Ik heb uitverkoren, heeft voor mijn aangezicht gepleit. Daarom lijdt Hij voor hun zonden, voor zoverre zij zich willen bekeren ten dage dat mijn ^aUitverkorene naar Mij terugkeert; en tot die dag zullen zij ^bkwelling ondergaan;

  40 hierom nu zullen de hemelen wenen, ja, en al het maaksel van mijn handen.

  41 En het geschiedde dat de Heer tot Henoch sprak en Henoch al het doen en laten van de mensenkinderen vertelde; daarom kende en aanschouwde Henoch hun goddeloosheid en hun ellende, en hij weende en strekte zijn armen uit en zijn ^ahart zwol op, zo wijd als de eeuwigheid, en zijn binnenste smachtte; en de ganse eeuwigheid beefde.

  42 En Henoch zag ook ^aNoach en zijn ^bhuisgezin; dat de nakomelingen van alle zonen van Noach zouden worden gered met een stoffelijke behoudenis;

  44 En toen Henoch dat zag, werd het hem bitter te moede en weende hij over zijn broeders en zeide tot de hemelen: Ik ^aweiger mij te laten troosten; maar de Heer zeide tot Henoch: Verhef uw hart en wees verblijd, en kijk!

  45 En het geschiedde dat Henoch keek; en van Noach af zag hij alle geslachten der aarde; en hij riep de Heer aan, zeggende: Wanneer zal de dag des Heren komen? Wanneer zal het bloed van de Rechtvaardige worden vergoten, opdat allen die treuren, ^ageheiligd kunnen worden en het eeuwige leven kunnen hebben?

  46 En de Heer zeide: Het zal in het ^amidden des tijds zijn, in de dagen van goddeloosheid en wraak.

  47 En zie, Henoch zag de dag van de komst van de Zoon des Mensen, ja, in het vlees; en zijn ziel verheugde zich, zeggende: De Rechtvaardige is opgeheven, en het ^aLam is geslacht sedert de grondlegging der wereld; en door geloof ben ik aan de boezem van de Vader, en zie, ^bZion is bij mij.

  48 En het geschiedde dat Henoch de ^aaarde aanschouwde; en hij hoorde een stem uit haar binnenste, zeggende: Wee, wee mij, de moeder der mensen; ik ben ontzet, ik ben vermoeid wegens de goddeloosheid van mijn kinderen. Wanneer zal ik ^brusten en gezuiverd worden van het ^cvuil dat uit mij is voortgekomen? Wanneer zal mijn Schepper mij heiligen, opdat ik kan rusten en er enige tijd gerechtigheid op mijn oppervlak zal verblijven?

  49 En toen Henoch de aarde hoorde treuren, weende hij en riep de Heer aan, zeggende: O Heer, wilt Gij geen medelijden hebben met de aarde? Wilt Gij de kinderen van Noach niet zegenen?

  53 en de Heer zeide: Gezegend is hij door wiens zaad de Messias komen zal; want Hij zegt: Ik ben de ^aMessias, de ^bKoning van Zion, de ^cRots van de hemel, die zo uitgestrekt is als de eeuwigheid; wie ook door de poort binnenkomt en door Mij ^dopklimt, zal nimmer vallen; welnu, gezegend zijn zij van wie Ik heb gesproken, want zij zullen komen met ^egezangen van eeuwigdurende vreugde.

  54 En het geschiedde dat Henoch de Heer aanriep, zeggende: Wanneer de Zoon des Mensen komt in het vlees, zal de aarde dan rusten? Ik bid U, toon mij die dingen.

  55 En de Heer zeide tot Henoch: Kijk! En hij keek en zag de ^aZoon des Mensen verhoogd aan het ^bkruis, naar de wijze der mensen;

  56 en hij hoorde een luide stem; en de hemelen werden versluierd; en alle scheppingen van God treurden; en de aarde ^akreunde; en de rotsen scheurden; en de heiligen ^bstonden op en werden ter ^crechterhand van de Zoon des Mensen ^dgekroond met een kroon van heerlijkheid;

  57 en alle ^ageesten die in de ^bgevangenis waren, kwamen tevoorschijn en stonden ter rechterhand Gods; en de overigen werden in ketenen van duisternis achtergehouden tot het oordeel van de grote dag.

  58 En wederom weende Henoch en riep de Heer aan, zeggende: Wanneer zal de aarde rusten?

  59 En Henoch zag de Zoon des Mensen opvaren tot de Vader; en hij riep de Heer aan, zeggende: Zult Gij niet op aarde terugkeren? Aangezien Gij God zijt, en ik U ken, en Gij mij gezworen hebt en mij geboden hebt dat ik moet vragen in de naam van uw Eniggeborene; Gij hebt mij gemaakt en mij recht op uw troon gegeven, niet vanwege mijzelf, maar door uw eigen genade; daarom vraag ik U of Gij niet op aarde zult terugkeren.

  60 En de Heer zeide tot Henoch: Zo waar Ik leef, zo zal Ik komen in de ^alaatste dagen, in de dagen van goddeloosheid en wraak, om de eed gestand te doen die Ik u gezworen heb aangaande de kinderen van Noach;

  61 en de dag zal komen dat de aarde zal ^arusten, maar vóór die dag zullen de hemelen ^bverduisterd worden en een ^csluier van duisternis zal de aarde bedekken; en de hemelen zullen beven, alsook de aarde; en er zullen grote verdrukkingen onder de mensenkinderen zijn, maar mijn volk zal Ik ^dbewaren;

  62 en ^agerechtigheid zal Ik uit de hemel neerzenden; en ^bwaarheid zal Ik uit de ^caarde voortzenden om te ^dgetuigen van mijn Eniggeborene, van zijn ^eopstanding uit de doden; ja, en ook van de opstanding van alle mensen; en gerechtigheid en waarheid zal Ik als een watervloed over de aarde doen stromen, om mijn uitverkorenen vanuit de vier hoeken der aarde te ^fvergaderen naar een plaats die Ik zal bereiden, een heilige stad, opdat mijn volk zijn lendenen kan omgorden en kan uitzien naar de tijd van mijn komst; want daar zal mijn tabernakel zijn en het zal Zion worden genoemd, een ^gnieuw Jeruzalem.

  63 En de Heer zeide tot Henoch: Dan zullen gij en uw gehele ^astad hen daar ontmoeten en wij zullen hen ontvangen aan onze boezem en zij zullen ons zien; en wij zullen hen om de hals vallen en zij zullen ons om de hals vallen en wij zullen elkaar kussen;

  64 en daar zal mijn woonplaats zijn en het zal Zion zijn, dat afgescheiden zal worden van alle scheppingen die Ik heb gemaakt; en voor een tijdsspanne van ^aduizend jaar zal de aarde ^brusten.

  65 En het geschiedde dat Henoch de dag van de ^akomst van de Zoon des Mensen zag, in de laatste dagen, om in gerechtigheid op aarde te wonen voor een tijdsspanne van duizend jaar;

  66 maar vóór die dag zag hij grote verdrukkingen onder de goddelozen; en hij zag ook de zee, dat die in beroering was, en dat het hart der mensen ^abezweek, daar zij met vrees de ^boordelen van de almachtige God tegemoet zagen, die over de goddelozen zouden komen.

  67 En de Heer toonde Henoch alle dingen, ja, tot aan het einde der wereld; en hij zag de dag der rechtvaardigen, het uur van hun verlossing, en ontving een volheid van ^avreugde;

  68 en al de dagen van ^aZion, in de dagen van Henoch, waren driehonderdvijfenzestig jaar.

  69 En Henoch en zijn gehele volk ^awandelden met God, en Hij verbleef te midden van Zion; en het geschiedde dat Zion niet meer was, want God had het aan zijn eigen boezem ontvangen; en sindsdien deed het gezegde de ronde: Zion is gevloden.