Een apostel van Jezus Christus en de schrijver van het eerste boek van het Nieuwe Testament. Matteüs, een Jood, die in Kafarnaüm voor de Romeinen werkte als belastingontvanger, was waarschijnlijk in dienst van de viervorst Herodes. Voor zijn bekering stond hij bekend als Levi, de zoon van Alfeüs (Marc. 2:14). Vlak na zijn roeping als discipel van Jezus, gaf hij een feest waarop de Heer ook aanwezig was (Matt. 9:9–13; Marc. 2:14–17: Luc. 5:27–32). Vermoedelijk was Matteüs, dankzij een brede kennis van het Oude Testament, in staat de gedetailleerde vervulling van profetie in het leven van de Heer te onderkennen. Er is weinig bekend over het latere leven van deze apostel, maar volgens de overlevering is hij als martelaar gestorven.

Het evangelie naar Matteüs: Het eerste boek in het Nieuwe Testament. Matteüs’ evangelie is oorspronkelijk waarschijnlijk geschreven voor gebruik door de Joden in Palestina. Het bevat veel aanhalingen uit het Oude Testament. Matteüs’ hoofddoel was om aan te tonen dat Jezus de Messias was over wie de oudtestamentische profeten hadden gesproken. Tevens benadrukt hij dat Jezus de koning en rechter van alle mensen is.

Zie ‘Evangeliën’ voor een overzicht van de hoofdstukken.